
نگار حاجیان
وقتی که با شوری وصفناشدنی وجودش را از خدا طلب میکردم و ذکر مدامم درخواست فرزندی سالم
و صالح بودبه وسعت و دامنه این دعای خیر هیچ فکر نکرده بودم؛ به یک رابطه ناگسستنی
بین من و خدا.
جواب مثبت آزمایش را که گرفتم دوگانه شادی و اضطراب به وجودم چنگ انداخت.
یک موجود لطیف و ظریف در دنیای کرونازده واقعا هم اضطرابزاست. مسئول آزمایشگاه که
متوجه نگرانیم شد با لبخندی ملیح و با حالتی حاکی از ایمان و یقین گفت، خودت را در
این دنیای پرآشوب به دریای لطف خدا بسپار. دخترم خدا تو را برای مادر شدن انتخاب کرده
بدون شک خودش هم حافظ و پشتیبان توست.
این ریحانه بهشتی که در وجودت خانه کرده میشود حلقه اتصال تو و خدایت.
تا وقتی که حامل اویی نگران سلامتیاش هستی و وقتی که به دنیا آمد هر روز با بزرگتر
شدنش دغدغهها و دلمشغولیهای تو هم بزرگ و بزرگتر میشود بعد از این دستان
تو هر صبح و شام به درگاه خدا بلند است و هرچه خیر و نیکی در عالم است را برای دردانهات
طلب میکنی و چه بهتر از اینکه خداوند همزمان تو را مستحق دو هدیه دانسته یک فرزند
و یک پیوند همیشگی با خودش.