کد خبر: ۵۶۸۲
۱۴۰۰/۰۱/۱۶ ۱۱:۴۴

دعای مستجاب

دعای مستجاب

حسنی احمدی

جنگ احد پایان یافته بود خبرهای وحشتناکی به شهر مدینه رسیده بود جمعی از زنان نگران بیرون از شهر ایستاده بودن و چشم‌به‌راه خیری از جنگ بودند. عایشه چشمش به زنی افتاد که با شتری به سمت مدینه می‌آمد. جلوتر رفت. خودش بود هند همسر عمر بن الجموع که سه جنازه را بر روی شتر گذاشته بود. عایشه خودش را به هند رساند و پرسید:

ـ چه خبر؟

هند پاسخ داد:

الحمدللّه پیغمبر سلامت است. ایشان كه سالم هستند دیگر غمی نداریم. خبر دیگر اینكه: «ردّ اللّه الذین كفروا بغیظهم» خداوند كفار را درحالی‌كه پر از خشم بودند برگردانید.

عایشه نگاهی به بدن‌های روی شتر کرد و پرسید؟

این جنازه‌ها از كیست؟

این‌ها جنازه برادرم و پسرم و شوهرم است

ـ كجا می‌بری؟

می‌برم به مدینه دفن كنم.

هند این را گفت و مهار شتر را به طرف مدینه كشید، اما شتر به زحمت پشت سر هند راه می رفت و عاقبت خوابید. عایشه گفت:

بار حیوان سنگین است، نمی تواند بكشد.

ـ این‌طور نیست. این شتر ما بسیار نیرومند است، معمولا بار دو شتر را به خوبی حمل می كند. باید علت دیگری داشته باشد.

این را گفت و شتر را حركت داد. تا خواست حیوان را به طرف مدینه دومرتبه زانو زد و همین كه روی حیوان را به طرف احد كرد دید به تندی راه افتاد.

هند تعجب کرده بود. با خود گفت شاید رمزی در كار باشد. هند در حالی كه مهار شتر را می كشید و جنازه‌ها بر روی حیوان بودند، یكسره به احد برگشت و به حضور محمد رسید.

ـ یا رسول‌اللّه! ماجرای عجیبی است؛ من این جنازه‌ها را روی حیوان گذاشته ام كه به مدینه ببرم و دفن كنم، وقتی كه این حیوان را به طرف مدینه می‌خواهم ببرم از من اطاعت نمی‌كند، اما به طرف احد خوب می‌آید، چرا؟

محمد پرسید:

آیا شوهرت وقتی كه به احد می‌آمد چیزی گفت؟

ـ یا رسول‌اللّه! پس از آنكه راه افتاد این جمله را از او شنیدم: «خدایا مرا به خاندانم برنگردان

محمد رو به هند کرد و گفت:

ـ پس همین است، دعای خالصانه این مرد شهید مستجاب شده است، خداوند نمی‌خواهد این جنازه برگردد. در میان شما انصار كسانی یافت می‌شوند كه اگر خدا را به چیزی بخوانند و قسم بدهند، خداوند دعای آن‌ها را مستجاب می‌كند. شوهر تو عمرو بن المجموح یكی از آن كسان است. سپس حبیبم محمد به یارانش گفت هر سه آن‌ها را در احد دفن کنید. و بعد به هند گفت: این سه نفر در آن جهان نیز در کنار هم خواهند بود

منبع:

شرح ابن ابی‌الحدید، جلد 3، چاپ بیروت، صفحه 566

گزارش خطا