با توجه به روایات در دین اسلام شما باید در دنیا بلا و مصیبت و گرفتاری تحمل کنید تا عزیز خدا باشید مگر خدا ارحم راحمین نیست پس بلا برای چه؟
چرا اسلام دینی دنیاگریز است که قصد دارد دنیای انسان را تباه کند چرا دینی غم‌انگیز است چرا برای مؤمنین وعده پاداش یا حداقل آسایش در دنیا را نداده است و با مؤمنین اینگونه خشن برخورد می‌کند.
پاسخ
چگونه می‌توان گفت که اسلام به دنیای مؤمنین توجهی ندارد و دنیایی پر از بلا و مصیبت را برای آن‌ها ترسیم می‌کند در حالی‌که نعمت‌های دنیوی را از بزرگ‌ترین نعمت‌های الهی معرفی می کند.
پیامبر گرامی فرمود:
«دو نعمت دینوی است که مردم به آن توجه ندارند و شکر آن را به‌جا نمی‌آورند و آن دو امنیت و سلامتی است.» الخصال جلد 1 صفحه 19
و فرمود:
«دو خصلت است که بسیاری از مردم فریفته آن دو شده‌اند و توجه به بزرگی آن ندارند که آن دو صحت و سلامتی و فراغ و آسایش دنیوی است.» همان مدرک
امام‌صادق‌علیه‌السلام فرمود:
«پنج نعمت است که هرکس یکی از آن‌ها را از دست دهد، دارای زندگی ناقص و قلبی مشغول می‌شود، اول آن‌ها صحت بدن است و دوم امنیت است و سوم وسعت رزق است و چهارم انیسی همدل که همسر و فرزند صالح است و پنج فراغ و آسایش است.» بحارالانوار جلد 78 صفحه 171
و احادیث بسیار دیگری که در این زمینه وارد شده است.
بنابراین می‌بینیم که اسلام دنیای پر نعمت و خالی از مصیبت و گرفتاری را از جمله نعمت‌های بزرگ الهی می‌داند که بندگان توانایی شکر آن را ندارند.
البته توجه به این نکته لازم است که در مواردی، آسایش و رفاه دنیوی سبب #طغیان و سرکشی بعضی از بندگان بی‌ظرفیت می‌شود، اگر بلاها و مصیبت‌ها در زندگی این دسته از بندگان نباشد، به‌تدریج ممکن است حق و حقیقت و آخرت و پرودگار را فراموش کنند و غرق در لذات و نعمات دنیوی شوند، خداوند به‌واسطه رحمتش آن‌ها را در دنیا گرفتار می‌کند و در برابر صبر بر آن گرفتاری به آن‌ها پاداش می‌دهد، تا از مسیر صلاح منحرف نشوند چنان‌که می‌فرماید؛
ما شما را با بدی‌ها و نیکی‌ها آزمایش می‌کنیم» انبیاء 35
علی‌علیه‌السلام فرمود؛
«منظور از نیکی‌ها تندرستی و عافیت است و منظور از بدی‌ها بیماری و فقر است» البرهان فی تفسیر القرآن جلد 3 صفحه 819
البته خداوند پیامبران و امامان و مؤمنین خالص را نیز در دنیا گرفتار می‌کند بدون آنکه از آنان کم‌ظرفیتی یا گناهی مشاهده کند، و در برابر آن مصائب به آن‌ها پاداش می‌دهد، بدان جهت آنان را گرفتار می‌کند تا آنان در صبر و استقامت و شکر بر مصائب الگو برای سایر مصیبت‌زدگان باشند و مصیبت‌زدگان با مشاهده مصائب آن‌ها، مصیبت خود را بزرگ قلمداد نکنند و بر آن #صبر پیشه سازند.
امام‌باقر علیه‌السلام فرمود؛
«اگر گرفتار مصیبتی در جانت یا مالت یا فرزندت شدی، مصائب پیامبر خدا را متذکر شو زیرا هیچ‌یک از خلائق به مانند پیامبر اسلام گرفتار مصیبت نشدند.» وسائل‌الشیعه جلد 3 صفحه 267
برخی از مصائب و گرفتاری‌های افراد نیز در دنیا ناشی از گناهانشان است که سبب می‌شود نعمت‌های الهی از آن‌ها دور شود و آنان گرفتار و مصیبت‌زده شوند چنان‌که امام‌صادق‌علیه‌السلام فرمود؛
«بنده زمانی که گناه کند و کاری نکند که گناهاش بخشیده شود، خداوند او را به حزن و بیماری و گرفتاری مبتلا می‌کند تا کفاره گناهانش باشد.»
امالی صدوق صفحه 294