
حسنی احمدی
زن به آرامی وارد شد. کنار فاطمه نشست و گفت: مادرى دارم ضعیف و ناتوان که براى انجام نماز، مسئلهاى برایش پیش آمده و مرا فرستاده است تا پاسخ آن را از شما دریافت نمایم.
دختر پیامبر پس از گوش دادن به سخنان آن زن، جوابش را داد و آن زن دو مرتبه سؤال خود را تکرار کرد و فاطمه دوباره جواب او را داد.
زن که گویی متوجه پاسخ نمیشد برای دهمین بار سؤال خود تکرار کرد. فاطمه با روی گشاده پاسخ زن را داد بدون آنکه اظهار ناراحتی کند.
زن خجالتزده شد بود و زیر لب گفت: شما را خسته و ناراحت کردم، بیش از این مزاحم شما نمىشوم.
فاطمه دست زن را در دست گرفت و گفت: خیر، براى من زحمتى نخواهد بود و سپس ادامه داد چنانچه شخصى اجیر شده باشد تا بارى سنگین را به جایى ببرد و در ازاى آن مبلغ صد هزار دینار مزد بگیرد آیا ناراحت مىشود؟!
و آن زن در جواب گفت: خیر.
فاطمه لبخند زد و گفت: من براى هر سؤال که جوابش را بگویم اجیر تو هستم و مزد و پاداش آن نزد خداوند متعال به ارزشى بیش از آنچه که در این جهان است، مى باشد.
پس اکنون آنچه مىخواهى سؤال کن و براى من ناراحت مباش، که از پدرم رسولاللّه صلواتاللّه علیه شنیدم، فرمود:
علما و دانشمندان، شیعیان و پیروان ما در روز قیامت در حالى محشور مىشوند، که تاج کرامت بر سر نهادهاند.
چون آنان در دنیا بر هدایت بندگان خدا، تلاش و کوشش داشتهاند مورد لطف و رحمت خداوند قرار مىگیرند و هدایا و خلعتهاى گرانبهاى بهشتى تقدیمشان مىشود...
فاطمه لحظاتی سکوت کرد و بعد ادامه داد: اى بنده خدا! ارزش یکى از آن خلعتها، هزار بار بیش از آنچه است که در این دنیا وجود دارد وخورشید بر آن مىتابد.
چون که چیزهاى این دنیا هرچند هم به ظاهر ارزش والایى داشته باشد؛ اما فاسدشدنى و فناپذیر است، بر خلاف قیامت و بهشت که هرچه در آن باشد سالم و جاوید خواهد بود.
منبع:
بحارالانوار: جلد 2، صفحه 3، حکمت 3.