خوب حرف بزنیم

شیخ حسین انصاریان

چه عیبی دارد اگر یک مردی یک سفر ده روزه و پانزده‌روزه رفته است. حالا که همه فضای مجازی دارند، چهار، پنج روزی که از سفرش گذشت، یک نامه لطیف با محبت و عاشقانه برای خانمش بنویسد. چه اشکالی دارد؟ چه عیبی دارد گاهی زن هنر به خرج بدهد و یک نامه عاشقانه بنویسد و در پاکت را ببندد و به شوهر بگوید: وقتی اداره می‌روی، این را یکی داده بخوان. فکر کنید وقتی این برود و نامه عاشقانه خانمش را بخواند، چطور می‌شود؟ نامه هم یک زبان و یک گفتار است. قرآن مجید من نشستم آیات را شمردم، درباره‌ گفتار آیاتی دارد که نشان می‌دهد، ده نوع گفتار آدم می‌تواند داشته باشد. جاهای آن را هم قرآن معلوم کرده است. مثلا یکجا می‌گوید: «وَ قُلْ لَهُما قَوْلًا كَرِيماً» (اسراء / 23) کریم اینجا یعنی چه؟ قول که پول و جیب و آدم نیست که بگوییم: کریم یعنی کرم و یعنی جود و سخاوت، شما وقتی در کشورهای عربی می‌روی، عقیق، الماس، فیروزه، اینها را اعراب «احجار الکریمه» می‌گویند. یعنی عناصر باارزش! که حتی وقتی خدا در سوره انفال بهشت را برای اهل ایمان تعریف می‌کند، «وَ رِزْقٌ كَرِيمٌ‏» (انفال / 4) یعنی من سفره‌ معمولی برای بندگانم نمی‌اندازنم. سفره من باارزش است. یعنی احترام به مؤمن می‌گذارد، که این سفره‌‌ای که برای مؤمن می‌اندازد، بیارزد. این «قول کریم» جایش کجاست؟ جایش با پدر و مادر است. «وَ قُلْ لَهُما قَوْلًا كَرِيماً» یعنی با پدر و مادرتان فقط حرف‌های ارزش‌دار بزنید. حرف‌های پست، حرف‌های لات‌منشانه، حرف‌های پرت‌و‌پلا، حرف‌های طرد کردن نزنید.
یکجا قرآن مجید دارد «قول حسن» جای این قول کجاست؟ که من زیبا حرف بزنم. نیکو حرف بزنم. حتی اگر بخواهم یک حادثه‌ای را خبر بدهم، به طرف بگویم، کلامم را زیباسازی کنم. به طرف بگویم: خدا، بندگانش را با پول، با زلزله، با سیل، با رکود، با تحریم، امتحان می‌کند که این‌ها حداقل برای خودشان ثابت شود در این سختی‌ها در مدار ایمان می‌مانند و می‌گویند: نه، این دین هم فایده ندارد، ولش کن. سراغ یک چیزهای دیگر برویم. این امتحانی که من تعریف کردم، بعد به او بگویند: که مثلا بچه یک تصادف مختصری کرده و این هم امتحان است. بردم شکسته بند هم بسته و الان او را خانه می‌آورند. مقدمات زیباسازی در کلام! درجا خبر بد دادن ممکن است طرف سکته کند و نصف تنش از کار بیافتد.

**********

قدرت عشق به اباعبدالله

حجت الاسلام و المسلمین عاملی

اگر کسی می‌خواهد شخصیت حضرت اباعبدالله را مطالعه کند باید سراغ شعارهای این نهضت برود و هیچ‌چیز مثل شعار بیانگر فکر مصلح نیست، أباعبدالله‌الحسین در حساس‌ترین سوژه‌های اجتماعی شعار دارند. افق فکری بالایی دارند. شاید کسی بگوید: یزید سگ داشت و میمون بازی می‌کرد و شراب می‌خورد و امام حسین قیام کرد. الان بعضی سگ نگه می‌دارند و شراب هم می‌خورند، افق فکری حضرت خیلی بالاتر از مسئله سگ و میمون و شراب است و برای ما وظیفه است خودمان را با این شعارها تنظیم کنیم. گریه مقدمه است برای رسیدن به این شعارها، گریه، گریه‌ی هماهنگی است. این همه فضیلت برای گریه گفته شده در روایات ما استثنایی‌ترین آثار برای تر شدن چشم از مصیبت أباعبدالله‌الحسین ذکر شده است. حضرت آیت‌الله گلپایگانی دستمالی داشتند که با آن اشک عزا را جمع می‌کردند. آقازاده آقای گلپایگانی می‌فرمود: بعد از آن خواستیم در چشم ایشان قطره برای درمان بریزیم نگذاشتند و گفتند: این اشک نباید با قطره قاطی شود. اتاقی داشتند که به حسینیه باز می‌شد. لباس مرتب می‌پوشیدند با وجود اینکه مریض بودند اما می‌گفتند: روضه اهل‌بیت در محضر اهل‌بیت است. ما مداح خوبی داریم می‌فرمود: در خلوت روضه می‌خواندم و گریه می‌کردم. یک شب دیدم در همان اتاق خلوتی که گریه می‌کنم و تنهایی عزا می‌گیرم حضرت زهرا کنارم نشسته و من روضه می‌خوانم و حضرت زهرا گریه می‌کند. اشکی که محصور شود در حسینیه، امام حسینیه محصور شود در حسینیه و خدا محصور شود در مسجد و عیسی محصور شود در کلیسا، چنین خدا و امام‌حسینی را به ما سفارش نکردند. شیطان به خدا فرمود: تو را عبادت می‌کنم ولی اطاعت نمی‌کنم. عبادتی می‌کنم که ملک مقرب هم نتواند انجام بدهد.
خداوند فرمود: من بخواهم مورد عبادت شود، «مِنْ‏ حَيْثُ‏ أُرِيدُ لَا مِنْ حَيْثُ تُرِيد» این‌طور که من می‌خواهم نه آن‌طور که تو می‌خواهی. عبادت عنصر اصلاح در جامعه است. وقتی قانون‌گذاری را به کسی دیگر بدهی و دست خدا ندهی، این هم برای خدا سکولاریسم است که می‌گوید: با ربا و زناکار نداشته باش و در مسجد بنشین ما تو را عبادت می‌کنیم. این اشک باید در جامعه بیاید و رفتارهای اجتماعی ما را تنظیم کند. حضرت از عراق به مدینه رفته بود، فرمود: زیارت جدم می‌روید؟ گفت: بله. فرمود: نروید بهتر است از اینکه برویم. راوی گفت: کمرم شکست، چرا این‌طور می‌فرمایید؟ زیارت امام‌حسین نرویم؟ برای اینکه جدم وقتی کربلا می‌رفت، سر و بدن خاکی و آشفته و پریشان، اما شما با خوردنی و آشامیدنی، یعنی می‌خواهد روی بحث هماهنگی دست بگذارد. اشکی را از ما خواستند که ما را با حسین هماهنگ کند. در آخرالزمان روایت است اهل دنیا لذت‌های دنیوی را با اعمال اخروی به دست می‌آورند. چقدر تیزبین بودند، گویی حضور دارند. بعضی که اهل‌بیت را نمی‌شناسند و آشنا با مرام امام‌حسین نیستند که امام‌حسین چه کار کرد، مگر قطره اشک می‌تواند این جهنم را که مظهر غضب خداست خاموش کند. اگر این قطره، قطره هماهنگی باشد، بله. این قطره شما را با امام‌حسین هماهنگ می‌کند. این قطره ارزش بالایی دارد. اینکه تأکید شده در روایت، منشأ اشک یک‌وقتی طوری ممکن است باشد که ما بگوییم دلمان به امام‌حسین می‌سوزد، ممکن است دل امام‌حسین به حال ما بسوزد. امام حسین آزاد است و ما اسیر هستیم. آزاد دلش به حال اسیر می‌سوزد یا اسیر به حال آزاد دل می‌سوزاند؟ چقدر اسارت‌ها در زندگی داریم، این‌ها باید با عزاداری همراه باشد. امام حسین یک ذخیره است و عشق امام‌حسین یک مدرسه است و بالاترین قدرت، قدرت عشق است،اگر قدرت عشق بیاید، این بزه‌های اجتماعی، یک‌وقتی عرض کردم وقتی یک قطره اشک می‌تواند آتش جهنم را خاموش کند، نمی‌تواند آتش بزه‌های اجتماعی ما را خاموش کند؟ به عشق امام‌حسین بساط طلاق برچیده شود.