یک بشر عادی

حسنا احمدی

مرد مسیحی به سمت محضر قاضی می‌رود و با خودش فکر می‌کند طرف شدن با علی خلیفه مسلمانان برایش بد خواهد شد. مرد مسیحی وارد می‌شود و زره را روی زمین می‌گذارد. علی نیز مقابل قاضی می‌نشیند و می‌گوید: «زره من چند روزی است که گم شده است و اکنون چندی است که آن را نزد این مرد مسیحی پیدا کرده‌ام. این زره از آن من است و نه آن را و فروخته‌ام و نه به کسی بخشیده‌ام. قاضی رو به مرد مسیحی کرده و می‌گوید: «خلیفه ادعای خود را اظهار کرد حال تو چه می‌گویی؟» مرد مسیحی در چشمان قاضی نگاه کرده و می‌گوید: «این زره مال من است اما من ادعای خلیفه را تکذیب نمی‌کنم شاید خلیفه اشتباه کرده باشند.

قاضی این بار رو به علی کرده و می‌گوید: «تو مدعی هستی و این شخص منکر پس تو باید بر مدعای خود شاهد بیاوری، آیا شاهدی داری؟»

علی لبخندی بر لبانش نقش می‌بندد و بعد می‌گوید: «قاضی راست می‌گوید اینک من باید برای مدعای خود شاهد بیاورم اما من شاهدی ندارم.»...