عصبانیت کودکان از والدین مهربان!
زهرا کیایی
«در تمام زندگی سختی‌های زیادی را برای نگهداری از این کودک متحمل شدیم! برای تأمین نیازهای او هردوی ما کار کردیم و در عین کارمندی، از نوزادی تا به امروز برای مراقبت از او تلاش‌های زیادی را انجام دادیم تا از همه جهات تأمین باشد و کمبودی نداشته باشد. حالا که 8 ساله شده بهانه‌گیر و عصبانیست و لجبازی‌ها و نافرمانی‌ها و قلدری‌های او کنترل تربیتی را از دست ما خارج کرده و نگران آینده او هستیم!» این‌ها بخشی از اظهارات مادریست که به سبک خود دلسوزانه برای تربیت ایده‌آل فرزندش تلاش کرده اما از حاصل آن نگران است! چرا چنین می‌شود و چه باید کرد؟
نیازهای کودکان
آنچه هر والدی پیش از فرزندآوری باید بداند آشنایی او با نیازهای متعدد فرزندان در مراحل مختلف رشد از نوزادی تا نوجوانیست! امری‌که در تلاش برای کسب آگاهی توسط والدین جوان و آموزش آنها توسط متولیان آموزشی مورد غفلت واقع شده و در معدود مواردی که به آنها توجه شده است؛ این نیازها در قالبی محدود ارائه گردیده یعنی نیاز به امنیت و تغذیه و بهداشت و در یک کلام نیاز به بقا! این در حالیست که ما با نوزاد انسان در ارتباطیم و تلاش محدود به تأمین بقای کودکان امریست که حتی برای نگهداری از سایر موجودات هم کافی نیست! چه آن‌که انسان موجودی چندبعدی است و پس صاحب نیازهای متفاوت، که همان ها نیازمند اولویت بندی و سپس تأمین است. محدود کردن نیازهای کودکان به نیازهای جسمانی و مادی و غفلت از نیازهای روانی و عاطفی او امریست که زمینه ساز بسیاری از مشکلات در آینده کودکان و خانواده‌های آنان می‌شود و بلکه بزرگ‌ترین مشکلات روحی و شخصیتی و به دنبال آن مشکلات اجتماعی نشات گرفته از این غفلت تاریخی است!..