حق مجلس
حسنی احمدی
مرد وارد شد نگاهی
انداخت و تا چشمش به سجاد افتاد به کنار او رفت و در کنارش زانو زد و سلام کرد.
علی‌بن‌حسین سلام او را به گرمی پاسخ داد. مرد نگاهی به چهره سجاد انداخت و بعد
گفت:
اى پسر رسول خدا! در مجلسی با جمعى از دوستان نشسته بوديم ، كه
شنيديم شخصى نسبت به شما ناسزا مى‌گفت و توهين مى‌كرد و در بين صحبت‌هاى ناپسندش
گفت: علی‌بن‌حسین گمراه و بدعت‌گذار است.
زين‌العابدين، پس از شنيدن سخنان آن شخص سرش را پایین انداخت و سکوت کرد لحظاتی بعد رو به مرد گفت: تو حق مجلس و همچنين حق كسانى را كه با تو هم صحبت بودند، رعايت نكردى، چون سخنانى كه در آن مجلس مطرح شده بود، امانت بود، چرا سخنان گوينده را از آن مجلس به بيرون منتقل كردى و اسرار او را فاش نمودى!؟
سجاد لحظاتی درنگ
کرد و بعد ادامه داد:
و تو حق مرا هم رعايت نكردى، چون چيزى كه من از ديگران نسبت به خود
نمى‌دانستم، فاش كردى و مرا در جريان آن قرار دادى. علی‌بن‌حسین دست بر محاسنش
کشید و صحبت‌هایش را ادامه داد:
آيا نمى‌دانى كه چنگال مرگ همه انسان‌ها و نيز ما را مى‌ربايد و بعد از آن، همه ما زنده خواهيم گشت و در روز قيامت محشور خواهيم شد؛ و بايد در ميعادگاه و دادگاه عدل الهى پاسخ‌گوى اعمال و گفتار خويش باشيم، دادگاهى كه خداوند متعال قاضى و حاكم آن خواهد بود.
مرد شرمسار شده بود
زین‌العابدین به مهربانی دست بر شانه مرد گذاشت و گفت:
پس سعى كن هميشه از سخن‌چينى و غيبت پشت سر ديگران اجتناب و دورى
كنى؛ وگرنه همنشين سگان آتشين خواهى شد.
سجاد برخواست صدای اذان همه‌جا پیچیده بود باید خودش را برای نماز آماده می‌کرد.
منبع:
احتجاج طبرسى: جلد 2، صفحه 145، حکمت 183