
حسنی احمدی
مردم بر گرد خانه على جمع شدهاند تا تكليف ابنملجم تعيين شود و او را بكشند. حسنبنعلی بیرون آمد و گفت:
پدرم دستور داده متفرق شويد و به منازل خود برگرديد فعلا ابنملجم را به حال خود مىگذاريم تا اگر پدرم بهبودى يافت خودش هرچه خواست با او معامله كند.
همه مردم رفتند به جز اصبغبننباته. زمانی نگذشته بود که مجتبی متوجه حضور اصبغ شد که هنوز در سر جای خود ایستاده بود رو به او کرد و گفت: چرا نمىروى مگر پيغام پدرم را نشنيدى؟
اصبغ جواب داد: شنيدم ولى نمىروم مگر اينكه ايشان را ببينم و حديثى از مولايم بشنوم.
حسن داخل شد و جربان را با پدرش در میان گذاشت و اجازه گرفت تا اصبغ وارد شود.
اصبغ وارد شد، علی را دید که دستمال زرد رنگى بر سر بسته ولى رنگ صورتش از آن پارچه زردتر است. علی گفت: مگر نشنيدى پيغام مرا؟ اصبغ پاسخ داد: شنيدم ولى خواستم حديثى از شما بشنوم. علی گفت: بشنو كه ديگر بعد از اين از من نخواهى شنيد. و بعد گفت :اى اصبغ همينطور كه تو بر بالين من آمدى روزى من به بالين پيغمبر رفتم به من دستور داد كه به مسجد برو و مردم را عموما دعوت كن. آنگاه يك پله پايينتر از فراز منبر بالا برو و بگو
هركس والدين خود را ترك كند و عاق شود و هر كس از مولا و آقاى خود بگريزد و هر شخصى كه مزدور خود را ستم كند و اجرت او را ندهد خداوند او را لعنت كند.
من به دستور آن حضرت عمل كردم همين كه از منبر به زير آمدم مردى از انتهاى مسجد گفت يا على سخنى گفتى ولى تفسير ننمودى من خدمت پيغمبر آمدم و گفته آن مرد را به عرض رساندم.
در این هنگام علی دست اصبغ را گرفت و پيش خود كشانيد و يك انگشت او را در ميان دست نهاد، و گفت: همينطور پيغمبر انگشت مرا در ميان دست خود گرفت و فرمود:
اى على من و تو دو پدر اين امتيم هركس ما را ترك كند و بيازارد بر او باد لعنت خدا و نيز من و تو دو آقاى اين امتيم هركس از ما بگريزد بر او باد لعنت خدا و هم من و تو دو مزدور و اجير آنهایيم هركس پاداش ما را ندهد مورد لعنت خدا واقع شود.
سپس پيغمبر گفت: آمين
منبع: بحارالانوار، جلد 9، صفحه 437