حجت‌الاسلام‌و‌المسلمین پناهیان
می‌گوید: خدمت امام صادق‌علیه‌السلام رسیدم، می‌توانست برود آنجایی که حضرت عبادت می‌کنند.
دیدم حضرت سر سجاده است، نماز خواندند، دارند گریه شدید می‌کنند به حدی که دستشان را تکیه‌گاه قرار دادند بتوانند بدن خودشان را نگه دارند. دارند با آقایی صحبت و مناجات می‌کنند. آقای من غیبت تو خواب را از چشمان من ربوده است. بعد گریه‌های شدید که ما اصلا برای امام زمان به این نقطه نرسیدیم. دعای امام زمان تمام شد و آن همه اشک، پرسیدم: آقا تو خودت امام هستی، برای چه کسی اینطور ناله می‌زنید؟ فرمود: به دلایلی من یاد دوران غیبت مهدی‌‌عجل‌‌الله‌تعالی‌فرجه‌‌الشریف افتادم، احساس یک شیعه را آنجا پیدا کردم نسبت به غیبت امامش و همان حال به من دست داد. دعای ندبه که محتمل هست نقل از امام صادق‌علیه‌السلام باشد یا ائمه معصومین یا خوبانی که مرتبط با ائمه معصومین‌علیهم‌السلام بودند، در آن دعا اوج بی‌قراری نشان داده می‌شود. این یک سلیقه نیست و یک مسیر تکاملی برای انسان است و ما هنوز هنر آن را پیدا نکردیم که به مردم جهان بگوییم: یک گروهی هستند که به دین و ایمان و سبک زندگی آن‌ها کاری نداریم. این‌ها کسی را دارند که اینطور به او عشق می‌ورزند، همین را نشان بدهیم مردم شیفته می‌شوند. بیشترین ابیات عاشقانه درباره یک معشوق سروده شده و آن اباعبدالله‌الحسین است در تمام تاریخ بشریت. چرا ما نمی‌توانیم فیلمی بسازیم در عشق به کسی که بیشترین سروده‌های عاشقانه درباره اوست و بیشترین پایکوبی‌ها و دست‌افشانی‌ها به روش خودش، لیلی و مجنونی در عالم هست و ما هنر نشان دادن این را نداریم. چه کنیم به بلوغ و اوج این ارتباط برسیم؟ چرا مردم این سؤال را دارند؟ چون یک لذتی بردند که قابل بیان نیست. حالا هرکس این لذت را برده می‌خواهد این ارتباط را تقویت کند.
توصیه‌هایی برای بهره‌مندی بیشتر از ماه مبارک رمضان
حجت‌الاسلام‌و‌المسلمین كشميرى
حتما دقایقی از ساعات رازآمیز روزه‌داری خود را به برترین عبادت اختصاص دهید و آن هم چیزی نیست جز «تفکر»! با خود و خدای خود خلوت کنید. خصوصا به نوع رابطه حضرت حق با خودتان بیندیشد؛ امید است ابوابی از معرفت به رویتان باز شود.
یکی از مهم‌ترین حالت‌های بندگی خصوصا در رمضان المبارک، حالتی است که توصیه مؤکد نبی مکرم است و آن «سجده طولانی» است.
فقط خدا و اولیاء الهی می‌دانند هنگام سجده عبودیت چه بارانی از ابر رحمت و چه برکاتی از عالم ربوبیت بر سر شما می‌بارد.
حتما در روز یک سجده طولانی داشته باشید.
آغاز ماه مبارک رمضان حتما نیت کنید فقط براى الله روزه بگیرید؛ فقط الله!
آداب روزه‌داری را تا آنجا که نشاط دارید، انجام دهید:
«کمیت‌گرا نباشید؛ کیفیت‌جو باشید!»
دنبال ختم آیات و ادعیه نباشید؛ بلكه در پی هضم آن‌ها باشید!
غذای اندک را خوب بجوید تا جزء جانتان شود.
بزرگ‌ترین مشکل ما قشری‌نگری به دین و شریعت است.
با خود فکر کنید آن‌قدر در سال‌های قبل با ولعِ زیادخوانی اعمال انجام دادید، به کجا رسیدید؟!
حتی المقدور بر سفره خانه خود افطار کنید؛ حتی در مساجد افطار نکنید.
بگذارید برکت افطار و دعای مستجاب لحظه افطار به خانواده و خانه شما تعلق گیرد.
در ضمن، هنگام افطار دِلال کنید!
دِلال چیست؟
در اول دعای افتتاح عرض می‌کنیم: «مدلا علیک»
«دِلال يعنى ناز کردن»
هنگام افطار برای خدا ناز کنید! چون برایش روزه گرفتید و حضرتش خوان کرم گسترده؛ لقمه اول را نزدیک دهان ببرید اما نخورید! دعا کنید؛ یعنی به خدا عرض کنید: «اگر حاجتم را بدی، افطار می‌کنم!» به این حالت می‌گويند دِلال؛ معجزه می‌كند!
رمز ماندگاری در ضیافت الهی رمضان کیمیای«حُسن خلق» است.
با فرزندان، خویشان و دوستان خود با اکسیر حسن خلق و مهربانی برخورد کنید.
همیشه خصوصا در این ماه خوش برخورد باشید.
لحظه عصبانیت و خشم شما همان لحظه اخراج شما از این مهمانی الهی است!
کشتی رؤیایی رمضان سوار بر امواج دریای «اشک» به ساحل نجات می‌رسد!
از خدای سبحان در این ماه خصوصا اسحار سحرآمیز آن اشک و گریه درخواست کنید.
البته شرط سحرخیزی و اشک‌ریزی دل شکسته داشتن است.
از ابتدای ماه مبارک رمضان باید هدف گذاری شما «لیله القدر» باشد که جان رمضان است.
در این خصوص، سخن زیاد است؛ لکن، «مصلحت نیست که از پرده برون افتد راز»
فقط سعی کنیم شب قدر در ما واقع شود نه در ماه!
این ماه، ماه «ربیع القرآن» ماست.
در این بهار قرآنی هر روز یک آیه را انتخاب کنید و تا افطار به طور متناوب تلاوت و در پیرامون آن تدبر نمایید. امید است دم دمای افطار آن آیه برای شما پرده از رخسار بردارد!
در سراسر ماه مبارک رمضان توجه شما به روزه‌دار حقیقی و انسان کامل یعنی وجود ذی‌جود حجه‌بن‌الحجج البالغه‌عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف نبايد منقطع شود. روزه و نماز و بندگی شما از کانال آن حضرت به بارگاه باری‌تعالی بار می‌یابد.