دخترک اسیر
حسنی احمدی
اسیران قبیله بنی‌طایی را به خدمت حبینم آورده‌اند. در میان آن‌ها دختر زیبا‌رو نشسته بود که زیبایی‌اش همه را شگفت‌زده کرده بود. دختر رو به محمد کرد و گفت:
اى محمد، پدرم از دنيا رفت و برادرم پنهان شده اگر مرا آزاد كنى تا دشمنان سرزنش نكرده و قبایل عرب طعنه نزنند بسيار به‌جا و پسندیده است. زيرا پدرم مردى طرفدار اخلاق پسنديده بود. گرسنگان را سير مى‌كرد و برهنگان را پوشاك مى‌داد. هيچ آرزومندى پيش او نيامد مگر اين‌كه به آرزوى خود رسيد باشد. محمد پاسخ داد:
دخترك اين صفات كه شمردى از اخلاق مؤمن است اگر پدرت زنده مى‌بود ما از خداوند برايش طلب بخشايش و رحمت کردیم. او را آزاد کنید به واسطه شرافت پدرش.
دختر رو به اطرافیان خود کرد و گفت: این‌هایی را هم که همراه من هستند دستور دهید تا آزاد کنند. لبخند زیبایی بر چهره رسولم نشست و بعد گفت: همراهانش را نیز به واسطه شرافت خودش آزاد کنید و، بعد رو به اطرافیان گفت: به سه دسته ترحم و رسیدگی کنید. عزیزی که بعد از عزت خوار شده، ثروتمندی که بینوا گشته و دانشمندی که در میان نادانان ضایع شد.
دختر گفت اجازه می‌دهید تا شما را دعا کنم. محمد گفت: دعا کن دختر گفت: خداوند کمک‌ها و نیکوکاری‌های شما را شامل حال مستمندان و بیچارگان نماید و هیچ نعمتی را از قوم و یا دسته‌ای نگیرد مگر آن که شما را وسیله بازگرداندن آن نعمت نماید. محمد دستانش را به سوی آسمان بلند کرد و گفت: آمین.
سپس دستور داد به او مقداری شتر و گوسفند دادند. دختر از این همه سخاوت در شگفت آمد و گفت: اين نوع جود و سخاوت مخصوص كسانى است كه از فقر و پريشانى نترسند. محمد جواب داد: مرا پروردگارم اين‌طور تربيت كرده است. عرض كرد دختر گفت: اجازه مى‌فرمایید به سوى خانه خود برگردم؟ محمد با مهربانی پاسخ داد: تو مهمان ما هستی تا از خويشاوندانت شخص مورد اعتمادى بيايد و به همراهى او بروى.
منبع: شجره طوبی، جلد 2، صفحه 22