حسنی احمدی
حسن‌بن‌علی همراه عده‌اى از بنى‌هاشم از محلی عبور مى‌كردند، مرد شامى به دوستان خود گفت: اين‌ها چه كسانى هستند، كه با چنين هيبت و وقارى حركت مى‌كنند؟! دوستانش گفتند: او حسن، پسر على‌بن‌ابى‌طالب است؛ و همراهان او از بنى‌هاشم هستند.
مرد شامى از جاى برخاست و به سمت حسنم و همراهانش رفت ونزديك که رسيد گفت: آيا تو حسن، پسر على هستى ؟!
حسن با آرامش و متانت فرمود: بلى.
مرد شامى گفت: دوست دارى همان راهى را بروى كه پدرت رفت؟
حسن گفت: واى بر تو! آيا مى‌دانى كه پدرم چه سوابق درخشانى داشت؟!
مرد شامى با خشونت و جسارت گفت: خداوند تو را همنشين پدرت گرداند، چون پدرت كافر بود و تو نيز همانند او كافر هستى و دين ندارى.
در اين لحظه، يكى از همراهان حضرت سيلى محكمى به صورت مرد شامى زد و او را نقش بر زمين کرد.
حسن‌بن‌علی فورا عباى خود را روى مرد شامى انداخت و از او کرد و سپس به همراهان خود گفت: شما از طرف من مرخص هستيد، برويد در مسجد نماز گذاريد تا من بيايم.
بعد دست مرد شامى را گرفت و او را به منزل بردو پس از رفع خستگى و خوردن غذا، يك دست لباس به او هديه داد و سپس روانه‌اش کرد.
بعضى از اصحاب به حسن‌بن‌علی گفتند: يا ابن رسول‌اللّه ! او دشمن شما بود، نبايد چنين محبتى در حق او می‌کردید.
حسن جواب داد: من ناموس و آبروى خود و دوستانم را با مال دنيا خريدارى كردم.
منبع: چهل داستان وچهل حدیث از امام حسن مجتبی‌علیه‌السلام، حجت‌السلام و المسلمین عبدالله صالحی