
عاطفه میرافضل
وقتی خورشید انقلاب در 22 بهمن سال 1358 طلوع کرد خبر این پیروزی را صدایی
نافذ برای اولین بار از رادیوی سراسری اعلام کرد. صاحب این صدا یک روحانی جوان با
سابقهای طولانی در مبارزه بود؛ فضلالله محلاتی.
فضلالله
محلاتی اولین نماینده امام خمینی در سپاه پاسداران بود. او فعالیتهای سیاسی خود
را از سال ۱۳۲۶ و به دنبال آشنایی
با جمعیت فدائیان اسلام، مجتبی نواب صفوی و آیتالله سیدابوالقاسم کاشانی آغاز کرد.
در واقعه ملی شدن صنعت نفت همکاری نزدیکی با آیتالله کاشانی داشت. در تبریز
سخنرانی تندی کرد و مأموران حکومت پهلوی به او حمله کردند و مجروح شد. وی اولین
بار در هجده سالگی بازداشت شد. در جریان انتقال جنازه رضاخان به قم، همراه با
فدائیان اسلام تظاهرات کرد. بعد از کودتای ۲۸ مرداد در سال ۱۳۳۲ در
بجنورد علیه کنسرسیوم نفت و شخص شاه سخنرانی کرد و بعد از آن دستگیر و به مشهد
تبعید شد. فضلالله محلاتی در آستانه پیروزی انقلاب اسلامی از اعضای فعال کمیته
استقبال از امام خمینی بود.
فضلالله محلاتی ۱ اسفند سال ۱۳۶۴ به همراه چند تن از نمایندگان مجلس شورای
اسلامی، مسئولین دولتی، قضات و نیروهای عالیرتبه ارتش ایران، با هواپیمای اف ـ ۲۷ عازم جبهههای جنگ بودند که هواپیمای آنها
با کمک اطلاعاتی عوامل داخلی، ( به نقل از برخی منابع) مورد حمله دو
فروند جنگده عراقی قرار گرفت و در ۲۵
کیلومتری شمال اهواز سقوط کرد و همه سرنشینان آن که نزدیک به ۵۰ نفر بودند به شهادت رسیدند. بدن وی در قم حرم حضرت معصومه سلامالله علیها دفن شده است.
روز شهادت وی در
تقویم رسمی ایران با نام «روحانیت و دفاعمقدس» نامگذاری شده است.