در آن سوی دنیا چه می گذرد؟
گشت و گذار در ینگه دنیا
گردآوری و تنظیم: مریم سیادت
معمولا آواز دهل شنيدن از دور خوش است. خيلي از ما مشتاق زندگي در آن‌سوي مرزهاي جغرافيايي سرزمين مادري هستيم بدون اين‌که از ريز و درشت‌هاي قوانين آن‌جا اطلاع داشته باشيم و تصورمان بر اين است که تمام آرزوها و آمال ما در آن‌جا به سر منزل مقصود مي‌رسد. غافل از آن‌که آن‌ها هم براي خودشان قوانين سختگيرانه‌تري نسبت به مملکت ما دارند و همين پاي‌بندي‌هاي سختگيرانه سبب شده نظام آن‌جا کاملا منظم و مرتب به نظر ما برسد. در اين مجال به خوب و بدهاي ينگه دنيا مي‌پردازيم که حاصل تجربيات دوستاني است که روزگاري در غرب زندگي کرده‌اند.
بی‌خانمان‌های کانادا
دانشگاه تورنتو کانادا در تحقیقی از نیم میلیون کانادایی متوجه شده است مرگومیر بر اثر گرسنگی در این کشور از سرطان بیشتر است و یکی از علل اصلی مرگومیر در این کشور است!
منابع دولتی به صورت رسمی اعلام کرده‌اند که در کانادا دست کم ۴ میلیون نفر برای به دست آوردن غذای کافی و روزانه دچار مشکل هستند و نمی‌توانند شکم خود را سیر کنند.
پایگاه خبری "CBC"نیز در گزارشی تعداد بی‌خانمان‌های مطلق کانادا را بیش از 200 هزار نفر در سال بیان می‌کند. براساس آمارهای منتشر شده در سال 2017، تعداد حداقل 253 هزار نفر تنها در یک سال بی‌خانمانی را تجربه می‌کنند؛ براساس شواهد میدانی، حداقل 35 هزار نفر فقط در یک شب در کنار خیابان‌ها و پارک‌ها می‌خوابند!
این آمار حدودی است و براساس مشاهدات و اطلاعات موجود ثبت شده‌است؛ به گفته کارشناسان کانادایی، تعداد این افراد بی‌خانمان بیشتر از آمار بیان شده است؛ بسیاری از افراد بی‌خانمان، پنهان هستند و هیچ‌گونه اطلاعی از آنان در دسترس نیست!
افرادی که در کانادا بی‌خانمانی را تجربه می‌کنند از نظر سن، جنس و پیشینه قومی و نژادی بسیار متنوع هستند؛ با این حال، برخی از گروه‌ها بیشتر در معرض خطر بی‌خانمان شدن هستند؛ بزرگسالان در سنین 25 تا 49 سال، 52 درصد از افرادی که در کانادا بی‌خانمانی را تجربه می‌کنند، تشکیل می‌دهند؛ سالمندان 65 سال و بالاتر درصد کمی از جمعیت بی‌خانمان را در کانادا تشکیل می‌دهند.
وسایل دست چندم در نیوزیلند
وارد شهر آکلند شدیم و یک خانه اجاره کردیم. روز اسباب‌کشی هیچ وسیله‌ای نداشتیم که بخواهیم به خانه جدیدمان بیاوریم. نه مبل ومیزی، نه تخت و کمدی و نه حتی تلویزیون و یخچالی! فقط لباس‌هایمان بود، چندتا ظرف و قابلمه و دو تا تشکی که از یک دوست ایرانی قرض گرفته بودیم.
این اولین باری بود که در زندگی انقدر بی‌همه چیز شده بودیم! دیگر مثل خریدن جهاز پدر و مادری هم نبود که مسئولیت پُر کردن خانه را بر دوششان بیندازیم و خودمان را راحت کنیم. باید دوتایی از نو شروع می‌کردیم آن هم در این شهر جدید!
بهتر بود از کسی راهنمایی می‌گرفتیم.
خانم صاحب‌خانه را در حیاط دیدم. به سمتش رفتم و پرسیدم: میشه راهنمایی کنید برای خرید لوازم منزل با قیمت مناسب کدوم فروشگاه بریم ؟
با تعجب پرسید: چرا فروشگاه؟ نیوزلند یه سایت معروف داره به اسم تِریدمی(Treademe). مردم وسایلی را که احتیاج ندارند اونجا برای فروش می‌‌گذارند. هرچی بخوای پیدا میشه. بگذار الان آدرس‌اش رو برات می‌فرستم.
من که احساس می‌کردم به عزت نفسم توهین شده، با دلخوری و ناراحتی گفتم: درسته گفتم ارزون باشه ولی انقدرها هم محدودیت نداریم که مجبور باشیم دست دوم بخریم.
بنده خدا بدجوری جا خورد. دستپاچه گفت: متاسفم! منظوری نداشتم. شاید به خاطر تفاوت فرهنگی برداشت بدی کردی. آخه تا جایی که یادمه شما گفته بودید بیشتر از یکی دو سال اینجا نیستید. خب منم فکر کردم دلیلی نداره برای این مدت کوتاه بخواهید زیاد هزینه بکنید. خرید و فروش اجناس دست دوم تقریبا جزئی از فرهنگ مردم نیوزیلنده! این یه پیشنهاد دوستانه است شما می‌تونید به جای خرید وسایل نو، پولش رو صرف سفر و تفریح و کسب تجربه‌های جدید در نیوزلند بکنید.
ادای پولداری درآوردم و گفتم: خب میشه وسیله نو گرفت، تفریح هم داشت، بعد هم وسایل رو به افرادی داد که نیازمند هستند.
صاحب‌خانه‌مان با لبخندی گفت: "درسته اما شاید برات جالب باشه که درباره THREE RI بدونی.”
با تعجب پرسیدم: Threeچی؟
گفت: Reuse, Repair, Recycl؛ استفاده مجدد، تعمیر و بازیافت
و ادامه داد: یه زمانی نیوزلند نقطه دوری از کل دنیا محسوب میشد، دسترسی به اینجا سخت بود و میزان تجارت پایین. مردم به بازارهای متنوع دنیا دسترسی نداشتند برای همین تا جای ممکن از وسایلی که داشتن استفاده می‌کردند. اگه خراب میشد تعمیر می‌کردند و اگه نیاز نداشتند به فرد دیگه‌ای می‌دادند و درنهایت اگه به هیچ دردی نمی‌خورد بازیافتش می‌کردند. اما حالا تنوع محصول این جا بیشتر از قبل است. به علاوه این که قیمت‌ها هم خیلی بالا نیست ولی ما سعی می‌کنیم این فرهنگ رو بین بچه‌ها گسترش بدیم تا طبیعت کمتر آسیب ببینه. اول برای این که به خاطر تولید بالاتر، استحصال بیشتری از زمین صورت نگیره و دوم به خاطر زباله کردن وسایلی که هنوز قابل استفاده هستند طبیعت بیشتری نابود نشه. اما متاسفانه با چند فرهنگه شدن نیوزلند و تحت‌تاثیر قرار گرفتن بعضی از کسب و کارها این سبک فکری داره کم‌رنگ میشه!
به گمانم صاحب‌خانه‌مان مرا عامل تهاجم فرهنگی می‌دید. چقدر تربیت و نگاه من با او فرق داشت.
برای من مصرف‌گرایی رابطه مستقیمی با عزت نفسم پیدا کرده بود. حتی عارم میشد از کسی عاریه بگیرم.
گفتم: تا حالا از این زاویه نگاه نکرده بودم. شاید من باید در دیدم تجدید نظر کنم.
خانم صاحب خانه با مهربانی گفت: به هر حال ما داخل گاراژ وسایلی داریم که اگه مورد نیازتون باشه خوشحال می‌شیم در اختیارتون بذاریم. اگه هم نخواستی برات اسم و آدرس فروشگاه‌های لوازم خانگی رو می‌فرستم.