قتل تاریخی در قوچان

عاطفه میرافضل

نادرقلی، تهماسب قلی خان یا همان نادر شاه افشار از ایل افشار خراسان پادشاه ایران و بنیانگذار دودمان افشاریه است. او از معروف‌ترین پادشاهان ایران، پس از اسلام است و تعداد زیادی از مورخین وی را قدرتمندترین پادشاه ایرانی بعد اسلام می‌دانند. نادر ثروت فراواني از طريق جنگ‏هاي پياپي مثل جنگ‌های ایران و عثمانی، جنگ‌های ایران و گورکانیان هند، جنگ‌های در داغستان، محاصره قندهار و... نصيب ايران كرده بود ولي حرصِ جمع‌آوري مال باعث شد كه ماموران مالياتي وي بر مردم سخت‏گيري كنند. هم‌چنين چون نادرشاه در پي محو نام و نشان خاندان صفوي و برانداختن مذهب تشيع و ترويج تسنن بود، مردم دل خوشي از او نداشتند. در اوايل سال 1160 هجری‌قمری كه مردم سيستان عليه نادر شورش كردند، وی برادرزاده‏ خود عليقلي خان راجهت دفع شورش به سيستان فرستاد، ولي عليقلي با شورشيان همدست شد. نادر كه در آن زمان درمشهد به سر مي‏برد قصد عزيمت به سيستان را داشت ولي چون نسبت به سرداران ايراني و قزلباش خود بدگمان شده بود، مي‏خواست تا با كمك سرداران افغاني، آنان را از سر راه بردارد. سرداران قزلباش پس از اطلاع از اين نقشه به تحريك عليقلي به سراپرده‏ نادر حمله كردند و او را در شصت سالگي در نزديكي قوچان به قتل رساندند.
پس از مرگ نادر شاه، بسیاری از فرزندان و خاندان وی توسط برادرزاده نادر، عادل‌شاه کشته شدند. علی قلی خان به حدی کینه قطع نسل نادر را به دل بسته بود که زنان نادر را که آبستن بودند هم کشت و از تمام اینان فقط نوه نادرشاه، شاهرخ میرزا را زنده نگه‌داشت، شاهرخ بزرگترین فرزند رضاقلی میرزا؛ ولیعهد نادرشاه و نوه دختری شاه سلطان حسین صفوی بود. گفته‌اند از ابقای او منظورش این بود که شاید روزی مردم ایران خواستند که پادشاهی از نژاد صفوی داشته باشند.