آخر دنیا

عاطفه میرافضل

سردترين نقطه كره زمين، در ششم فوريه 1936م توسط يك هيأت علمي و پس از چهار سال تلاش و جستجو در نقاط سردسيرِ جهان، شناخته شد. اين گروه پس از تحقيقات بسيار، دريافتند كه سردترين ناحيه جهان، شهر «ورخويانسك» در منطقه سيبري واقع در شمال روسيه است. اين شهر تا پيش از فروپاشي شوروي و به ويژه در زمان تزارها تبعيدگاه محكومان سياسي اين كشور بود و داراي جمعيت بسيار كمي است. سرماي اين منطقه در زمستان به هفتاد درجه زير صفر مي‏رسد. شرایط محکومیت تبعیدی‌ها در این مکان آن‌قدر سخت بود که بسیاری محکومان آن را «آخر دنیا» می‌دانستند و پیش از رسیدن به آن دست به خودکشی می‌زدند.

مخوف ترین بخش تبعیدگاه سیبری اردوگاه کار اجباری آن بود که زندانیان مجبور بودند در سرمای زیر صفر با کفش‌های نامناسب به همراه غل و زنجیرهای آهنی سنگین کارهای طاقت فرسا انجام دهند. فرار از این زندان مخوف هم غیرممکن بود چرا که درست در میانه دشت‌های سرد و یخ زده قرار داشت و کسی که خود را از بازداشتگاه دور می‌کرد می‌بایست منتظر مرگ می‌بود.

لازم به ذكر است كه اين منطقه از مراكز داد و ستد خز مي‏باشد و رشته كوه‏هاي ورخويانسك با ارتفاع 2500 متر داراي معادن زغال سنگ، نقره، قلع و روي است.