
ادویهها یکی از پرکاربردترین چاشنیها برای خوش طعم و دلچسبتر کردن غذاها به شمار میرود. طول عمر ادویهجات و گیاهان خشک به نوع آمادهسازی و نحوه نگهداریشان مربوط میشود. ادویهجات کامل و گیاهان خشک شده هر کدام به نحوی عمرشان افزایش مییابد. ادویهجات کامل مانند چوب میخک و دارچین که به همان شکل کامل و طبیعی خود خشک شده است طول عمر بیشتری دارد. این ادویهجات کامل را قبل از این که بی خاصیت شود میتوانید چهار تا پنج سال نگهداری کنید. در این میان یک استثنا وجود دارد و آن فلفل کامل است که حدود پنج تا شش سال دوام میآورد. فلفل سیاه حاوی آنتی اکسیدانهای گوناگونی است که متابولیسم بدن را تسریع میکند. با افزودن آن به غذایتان از خواص متعددش بهرهمند شوید.
· ادویهای که خوب خرد و تبدیل به پودر شده، مانند جوز هندی، دارچین، زیره سبز و کاری، دو تا سه سال قابل استفاده است.
· گیاهان و سبزیجات خرد شده مانند ریحان، جعفری و پونه کوهی دو تا سه سال دوام دارد. اگر در همان شکل طبیعی خود خشک و نگهداری شود، ممکن است کمی بیشتر حدود سه یا چهار سال عمر کند.
· بسیاری از دانهها مانند رازیانه حدود چهار سال عمر میکند. دانه کنجد در این میان استثناست و باید پس از دو سال به دور انداخته شود.
· برای این که عمر ادویهجات را بالا ببریم، آنها را در جایی خشک و خنک نگهداری کنید مانند یک گنجه. ذخیره سازی ادویهجات در قفسهای نزدیک به اجاق گاز ایده خوبی نیست، چون گرما سرعت در هم شکستن ساختار ادویهجات و سبزیجات خشک شده را بالا میبرد.
· همچنین خشک نگه داشتن ادویهجات و گیاهان خشک شده عطر و طعمشان را برای مدت زمان طولانیتری قوی نگه میدارد. کاهش رطوبت خارج از بطریها نیز به کاهش خطر خرابی کمک میکند.