حجت الاسلام والمسلمین سعیدی
«قَالَ رَسُولُ اللَّهصلی الله فَوْقَ كُلِ ذِي بِرٍّ بَرٌّ» (کافی، ج 2، ص348) هر خیری و خوبی و نیکی یک بالاتری دارد. هرکس بگوید: خدا خیرت بدهد، یک چیزی بالاتر از آن هست. «حَتَّى يُقْتَلَ الرَّجُلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ «تا این‌که شخصی در راه خدا کشته شود. حتی یعنی انتهای غایت، دیگر بالاتر از این برّی نیست.» «فَإِذَا قُتِلَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَلَيْسَ فَوْقَهُ بِرٌّ» «وقتی در راه خدا کشته شد دیگر بالاتر از این چیزی نیست.» اگر خواستی برای کسی دعا کنی دیگر آخر عاقبت بخیری است. این شهادت است. این‌که بچه‌های جبهه و جنگ برای همدیگر دعا می‌کردند ان‌شاالله شهید شوی، این آخرش است. یک تبریکی نسبت به شهادت داریم، تبریک به این معنی است که به بالاترین خیر و جای ممکن رسیدی که خدا برای کسی در نظر نمی‌گیرد اما خیلی از بچه‌های جنگ که ماندند و به مرگ طبیعی می‌روند، خداوند رجعت را برای همین قرار داد که آن‌هایی که در راه خدا جهاد کردند و به شهادت نرسیدند، دوباره بیدار شوند و برگردند و در رکاب حضرت حجت بجنگند و به شهادت برسند. آن‌هایی که دلشان تنگ است و می‌گویند: رفقا رفتند و ما ماندیم، «يا لَيْتَنِي كُنْتُ مَعَهُمْ فَأَفُوزَ فَوْزاً عَظِيماً» (نساء/73) این آرزوی الکی نیست و خواست از خداست. می‌گویند: هر موقع یاد اباعبدالله و یارانش افتادید این مسئله را بگویید. خدا دعای این‌طور آدم‌ها را رد نمی‌کند و زمان شهادتشان فرق می‌کند.
امام صادق‌علیه‌السلام می‌فرمایند: آن‌هایی که از دنیا رفتند در زمان ظهور حضرت حجت می‌آیند، ملکین بالای سرشان می‌آیند که شما آدم‌های صالحی بودید. الان حجت خدا آمده است. دوست دارید برگردید بلند شوید. برمی‌گردند در رکاب حضرت شهید می‌شوند لذا آرزو به دل نمی‌مانند. اگر در این دنیا این اتفاق افتاد خدا این آرزو را برای شما نگه می‌دارد و یک جایی به شما برمی‌گرداند و کنار امام خود می‌جنگید و شهادت را قسمت شما می‌کند. حضرت امام دارند که شهدا در قهقهه مستانه‌شان و در شادی حصولشان «عند ربهم یرزقون» هستند. «وَ لا تَحْسَبَنَ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُون» (آل‌عمران/169) یک آیه دیگر هم داریم اول سوره مبارکه بقره است. «وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُون» (بقره/3) آدم‌های با تقوا از رزقی که خدا به آن‌ها می‌دهد هوای دیگران را دارند.
حضرت زهرای مرضیه‌سلام‌الله علیها حجت خدا بر اهل بیت
السلام علیک ایتها الدصیقه الشهیده، حضرت زهراسلام‌الله یک ویژگی خاصی دارند و در قلب اهل بیت یک ویژگی خاصی دارند. یعنی حجت خدا بر آن‌ها هستند و می‌گویند: هر موقع کار ما گیر می‌کرد دعا به محضر حضرت مادر می‌بردیم. در این ایامی که ایام شهادت است کم نگذاریم در زنده نگه داشتن حضرت زهرا، این‌ها جای تنفس ما در دنیا هستند. اگر دستی بخواهد روی ماشه برود قبلش باید در سینه خورده باشد. دست‌هایمان را تربیت کنیم. چشم‌هایمان را تربیت کنیم. چشمی که برای حضرت اباعبدالله گریه کند بصیرت پیدا می‌کند. در این ایام در روضه‌ها شرکت کنیم. برای خودمان خوب است. شعائر دینی را باید زنده نگه داشت. فضه با قرآن صحبت می‌کرد و روایات مختلفی هست که خدا چه عزتی به ایشان می‌دهد. نوه ایشان در بیابان گیر کرد و کارش به تشنگی کشید، خدا را قسم داد و گفت: خدایا در این بیابان گیر کردم، من فرزند فرزند خادمه فاطمه زهرا هستم و خدا مشکلش را برطرف کرد و شتری برایش رسید و او را از این مهلکه نجات داد. رابطه با این خانواده نیاز به وصل شدن دارد. این‌ها بدهکار کسی نمی‌مانند. حضرت زهراسلام‌الله با فضه که خادمه ایشان بودند کار را تقسیم می‌کردند. در قبرستان باب الصغیر است من به زیارت ایشان رفتم. خیلی مظلومانه است، این‌ها توفیق نوکری پیدا کردند و آن‌ها می‌دانستند با خادمه خود چطور برخورد کنند.
**********************************************
نماز معجونی آسمانی
حجت الاسلام بهشتی
امام خمینی فرمود: نماز معجونی است آسمانی که فرد و جامعه را در دنیا و آخرت به سعادت می‌رساند. این آیه‌های کوتاه معارف بلندی دارد که ای کاش همیشه در موردش صحبت کنیم. از آیات قرآن کریم فهمیده می‌شود که انبیاء دو نقطه اصلی را هدف قرار دادند. یکی آغاز روشن برای عالم و یکی پایان روشن. پس از رفتن ما از این عالم یک عالم بزرگتر به پا خواهد شد و باور آن در سبک زندگی ما تأثیر دارد. «مالک یوم الدین» صاحب روز جزا، نمازگزار با این آیه که هر روز تکرار می‌کند، به خودش و به دیگران بگوید: من به آن جهان باور و اعتقاد دارم. کار خوب ولو کوچک پاداش دارد، کار بد ولو کوچک کیفر دارد. این پاداش و کیفر مایه امید و مایه ترس است. هر خدمتی و هر عبادتی بکنی ولو کسی نبیند، جایی ضبط می‌شود و برایش دو برابر، صد برابر یا بیشتر پاداش است. این را کسی که باور دارد با عشق به سامان می‌رساند. کسی مثل حاج قاسم سلیمانی عمری را مجاهدت کرده است. حتماً در اعتقادش این بوده که این‌ها فراموش نمی‌شود و پنهان نمی‌ماند و خدایی که فرمانروای این عالم است می‌بیند و می‌نویسد و در جهانی بزرگتر و حقیقی‌تر از این جهان با آن کارها روبرو خواهد شد.
آن‌طرف هم هست، اگر کسی باور داشته باشد که دروغ بگویم، غیبت کنم، به اموال دیگران دست‌درازی کنم و کسی را تحقیر کنم، رابطه دو نفر را به هم بزنم و مسخره کنم. همه ثبت می‌شود و کیفر دارد. حرف‌هایی که می‌زنیم، نگاه‌هایی که می‌کنیم، تمام کارهای ما پاداش و کیفر دارد. از امامان اهل بیت به ما احادیثی رسیده که به این آیه که می‌رسیدند تکرار می‌کردند. امام صادق‌علیه‌السلام فرمود: جدم علی بن الحسین اینقدر این آیه را تکرار می‌کرد که نزدیک بود جان بدهد. «مالک یوم الدین» خدا صاحب دنیا هم هست ولی در این دنیا چون به بندگانش اختیارات و امکاناتی داده، مقداری پول و زور داده است. مالکیت خدا یادشان می‌رود اما قیامت که می‌شود همه این اختیارات کنار می‌رود و همه می‌فهمند «الملک یومئذ لله» فرمانروایی به تمامه امروز برای خداست و کسی هیچ اختیاری ندارد. امام رضاعلیه‌السلام فرمود: تفسیر مالک یوم الدین این است، ««مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ» إقرار له بالبعث و الحساب و المجازات، و إيجاب ملك الآخرة له كإيجاب ملك الدنيا. ما در پیشگاه خدا اقرار می‌کنیم رستاخیز را قبول داریم، پروردگارا من رستاخیز و قیامت را قبول دارم، حساب را قبول دارم، مجازات و کیفر و پاداش را قبول دارم. امام رضا فرمود: در حدیث قدسی که امیرالمؤمنین از پیغمبر نقل فرموده، خداوند فرمود: وقتی بنده‌ام می‌گوید: «مالک یوم الدین» بخاطر گفتن همین آیه حسابش را آسان خواهم گرفت و حسناتش را قبول خواهم کرد و از سیئاتش گذر خواهم کرد.