
فکر نکنید تاری دید فقط میتواند ناشی از مشکلات چشمی باشد. تاری دید بههر دلیلی ممکن است رخ بدهد. از یک مشکل ساده گوارشی تا مشکل جدی مغز و اعصاب که باید سریع درمان شوند. با برخی از مهمترینشان آشنا میشویم.
افزایش سن می تواند
با افت قدرت بینایی انسان همراه باشد که درمان آن معمولا شامل استفاده از عینک یا
بروزرسانی نمره عینک فعلی میشود. در صورت عدم رسیدگی، همانند دیگر دلایل تاری دید
مانند بیماری آب
سیاه و
از بین رفتن ماکولا، این شرایط میتواند پیشرفت کرده و به از دست دادن غیر
قابل بازگشت قدرت بینایی منجر شود.
بیماری آب سیاه و آب مروارید
خطر ابتلا به بیماری آب سیاه با افزایش سن بیشتر میشود و آنچه این بیماری را خطرناکتر میکند این است که تاری دید و علائم دیگر معمولا زمانی ظاهر میشوند که بیماری بسیار پیشرفت کرده است. بیماری آب سیاه معمولا در افرادی که بیش از 50 سال سن دارند، رخ میدهد و بر همین اساس، معاینات چشم منظم پس از این سن توصیه شده است. درمانی ریشهکنکننده برای آب سیاه وجود ندارد و گزینههای درمان موجود مانند تجویز دارو و استفاده از لیزر بر کند کردن پیشرفت بیماری متمرکز هستند.
آب مروارید نیز بخاطر کهولت سن، عدسی چشمها را کدر کرده و این شرایط دیدن را دشوارتر میسازد. تاری دید ممکن است یک علامت باشد. برخلاف آب سیاه و انحطاط ماکولا، آب مروارید قابل درمان است و با یک عمل جراحی کوتاه برای قرار دادن عدسی مصنوعی جدید این کار صورت می گیرد.
انحطاط ماکولا به خاطر افزایش سن
احتمال ابتلا به این بیماری نیز با افزایش سن بیشتر میشود و معمولا در افرادی که بیش از 60 سال سن دارند، رخ میدهد. انحطاط ماکولا ابتدا روی دید مرکزی تاثیر میگذارد. در شرایطی که بیماری آب سیاه معمولا با تغییرات در دید محیطی (جانبی) آغاز میشود. انحطاط ماکولا اساسا موجب تحریف دید میشود. بهعنوان مثال، خطوط صاف، خمیده و مواج به نظر می رسند.
همانند بیماری آب سیاه، انحطاط ماکولا درمان ریشهکنکننده ندارد و گزینههای درمان موجود تنها بر کند کردن پیشرفت بیماری متمرکز هستند. با دنبال کردن یک رژیم غذایی سالم و انجام ورزش و همچنین پرهیز از سیگار و استفاده از عینک آفتابی برای پرهیز از آسیب نور فرابنفش خورشید میتوانید خطر ابتلا به انحطاط ماکولا را کاهش دهید.
نمایشگرها و گوشیهای هوشمند
امروزه رایانهها، گوشیهای هوشمند و تبلتها به جزوی جداییناپذیر از زندگی ما تبدیل شدهاند و قرار گرفتن مداوم در معرض نمایشگرها یکی از دلایل شایع خشکی چشم است که دلیلی شایع برای تاری دید است. خیره شدن به نمایشگرها میتواند موجب کاهش دفعات پلک زدن شود که میتواند به خشکی چشم منجر شود.
از دیگر دلایل خشکی چشمها میتوان به هورمونها بهویژه در زنان، برخی داروها، لنزهای تماسی، بیماریهایی مانند دیابت، باد و عوامل محیطی دیگر اشاره کرد.
آلرژی ها
آبریزش و خارش چشمها از علائم کلاسیک آلرژیها هستند اما آنها میتوانند موجب تاری دید نیز شوند. به واسطه تحریک، افراد اغلب اوقات چشمهای خود را میمالند و این اقدام میتواند بر شرایط دید آنها تاثیرگذار باشد. لرژیهای فصلی از جمله گرده گیاهان و قارچها شایعترین دلایل بروز علائم چشمی مانند تاری دید هستند اما عوامل آلرژیزا داخلی مانند پوست و موی حیوانات نیز میتوانند موجب بروز آنها شوند. خوشبختانه، آلرژیهای چشم موقتی هستند و با داروهای آنتی هیستامین بدون نسخه و قطرههای چشم میتوان آنها را تسکین داد.
دیابت
رتینوپاتی دیابتی میتواند بهواسطه عدم
کنترل و مدیریت بیماری دیابت شکل گرفته و به تاری دید منجر شود. رتینوپاتی دیابتی
بهواسطه سطوح بالای قند خون در بلندمدت شکل میگیرد که تخریب رگهای خونی در شبکیه
چشم را به همراه دارد.
رتینوپاتی دیابتی در مراحل اولیه معمولا
با علامت و نشانه خاصی همراه نیست. از این رو، مراجعه منظم ـ حداقل یک بار در سال ـ
به چشمپزشک به افراد مبتلا به دیابت توصیه شده است. درمانی ریشهکنکننده برای
رتینوپاتی دیابتی وجود ندارد و گزینههای درمان موجود بر کنترل آن متمرکز هستند.
بهترین اقدام زیر کنترل نگه داشتن دیابت است که البته همواره از ابتلا به
رتینوپاتی دیابتی پیشگیری نمیکند.
در حقیقت، دیابت خود را هرچه بهتر مدیریت و کنترل کنید به تاخیر در ابتلا به رتینوپاتی دیابتی و کاهش خطر ابتلا به آن کمک خواهید کرد. همچنین، دیابت میتواند موجب ابتلا به بیماری آب سیاه و انحطاط ماکولا شود.
تبخال
اگرچه عفونت با ویروس هرپس سیمپلکس بیشتر با تبخالهای اطراف دهان مرتبط است، این شرایط میتواند بر چشمها نیز تاثیرگذار بوده و موجب تاری دید همراه با درد، قرمزی، ضایعات اطراف چشم و حساسیت به نور شود. همانند تبخال در دیگر نقاط بدن، تبخالهای چشمی برای مدتی پنهان باقی مانده و سپس بهواسطه عواملی مانند استرس و ضعف سیستم ایمنی فعال میشوند.
چشم صورتی
چشم صورتی یا ورم ملتحمه یک عفونت چشم است. آبریزش چشم، قرمزی، خروج ترشحات، و تاری دید از علائم چشم صورتی هستند. بیشتر موارد چشم صورتی به خودی خود طی یک تا دو هفته بهبود مییابند اما طی این مدت جلوگیری از گسترش عفونت اهمیت دارد. شستشوی منظم دستها، پرهیز از لمس چشم ها و به اشتراک نگذاشتن حوله یا لوازم آرایش از جمله اقداماتی هستند که میتوانید برای پرهیز از گسترش ورم ملتحمه مد نظر قرار دهید.
قند خون بالا
قند خون بالا یکی دیگر از عوارض احتمالی دیابت است و میتواند به تاری دید منجر شود. قند خون بالا موجب تجمع آب اضافه در عدسی میشود که تورم عدسی را در پی دارد. با کاهش قند خون، ممکن است شش هفته زمان نیاز باشد تا تورم عدسی بهطور کامل از بین برود. همچنین افراد مبتلا به دیابت ممکن است تاری دید را در صورت تغییر داروی مصرفی خود تجربه کنند. شما میتوانید دیابت را با دنبال کردن یک رژیم غذایی مناسب، انجام ورزش و مصرف داروهای تجویزی زیر کنترل نگه دارید.
فشار خون بالا
همانند قند خون بالا، فشار خون بالا نیز میتواند به تاری دید منجر شود. فشار خون بالا میتواند بر وضعیت انکساری عدسیها تأثیرگذار باشد. فشار خون بالا در بلندمدت به رگهای خونی کوچک در چشمها آسیب میرساند، که محدود شدن جریان خون به چشم و آسیبدیدگی شبکیه را به همراه دارد. این تنها یکی از نتایج احتمالی پرفشاری خون مزمن است. از موارد دیگر می توان به حملهقلبی، سکته مغزی، نارسایی قلبی، بیماری کلیوی، مشکلات عملکرد جنسی، آنژین و بیماری سرخرگ محیطی اشاره کرد.
عیوب انکساری
به گفته مؤسسه ملی چشم آمریکا، چهار نوع اصلی از عیوب انکساری وجود دارند که همگی میتوانند موجب تاری شوند. این موارد شامل نزدیکبینی (اشیاء در فواصل دور تار دیده میشوند)، دوربینی (اشیاء در فواصل نزدیک تار دیده میشوند)، آستیگماتیسم (تصاویر تار و مبهم به نظر میرسند) و پیرچشمی که با افزایش سن رخ می دهد، میشوند. خوشبختانه این شرایط معمولا به راحتی و با استفاده از عینک، لنزهای تماسی یا عمل جراحی اصلاح میشوند.
میگرن
تاری دید میتواند بخشی از یک وضعیت آئورا باشد که گاهی اوقات درست پیش یا با آغاز یک میگرن شکل میگیرد. از دیگر علائم چشمی مرتبط با میگرن میتوان به مشاهده خطوط زیگ زاگ و دوبینی اشاره کرد. این شرایط معمولا موقتی بوده و یک دوره کوتاه ادامه مییابد. این علائم چشمی معمولا خطرناک نیستند، مگر این که فرد مشغول انجام کاری مانند رانندگی باشد.
بیشتر مواقع اختلالات دید ناشی از میگرن طی پنج دقیقه تا یک ساعت بهبود مییابند اما در صورت تداوم برای مدت زمان طولانیتر برای بررسی دقیق شرایط باید به پزشک مراجعه کنید.