روزنگارهایی از آنسوی دنیا

گردآوری و تنظیم: مریم سیادت

معمولا آواز دهل شنيدن از دور خوش است. خيلي از ما مشتاق زندگي در آن‌سوي مرزهاي جغرافيايي سرزمين مادري هستيم بدون اين‌که از ريز و درشت‌هاي قوانين آن‌جا اطلاع داشته باشيم و تصورمان بر اين است که تمام آرزوها و آمال ما در آن‌جا به سر منزل مقصود مي‌رسد. غافل از آن‌که آن‌ها هم براي خودشان قوانين سختگيرانه‌تري نسبت به مملکت ما دارند و همين پاي‌بندي‌هاي سختگيرانه سبب شده نظام آن‌جا کاملا منظم و مرتب به نظر ما برسد. در اين مجال به خوب‌ و بدهاي ينگه دنيا مي‌پردازيم که حاصل تجربيات دوستاني است که روزگاري در غرب زندگي کرده‌اند.

آبروریزی به سبک ایرانی

با دوستم تو مترو پاريس نشسته بوديم و داشتيم غيبت فرانسوى‌ها رو مي‌كرديم. از زبونشون كه مثل كفتر بغ بغ بغو مي‌كنند تا نون‌ها و غذاهاى گرون و عجيب، از بوى بد فاضلاب و كهنگى مترو تا لشگر كارتن خواب‌هاى دائم الخمرشون و از همه مهم‌تر، كه اصلا به خاطر اون لجمون در آمده بود، گرونى كمرشكن پاريس.

خلاصه هر چى دلمون خواست هجو گفتيم و يواشكى خنديديم.

در ادامه، صحبتمون كاملا جدى شد، از انقلاب كبير فرانسه تا اعدام لوئى شانزدهم، نقش تفكرات ژاك روسو در اون انقلاب، ناپلئون و قرارداد فينکنشتاين صحبت كرديم و در نهايت بحث كشيد به نقش فرانسه در انقلاب ايران.

همين طور كه داشتيم حرف می‌زدیم، توجهم به آقای ميانسالى جلب شد كه روبرو نشسته بود. گاهى سرش رو از روى كتاب بلند مي‌كرد و با حالت عجيبى نگاهمون مي‌كرد و دوباره مشغول كتاب خواندن مي‌شد. حين صحبت‌هاى ما سايز چشم آقاهه هى بزرگ و بزرگ‌تر مي‌شد.

به دوستم گفتم: فكر كنم گند زديم. به نظرم اين آقا فارسى بلده. و ديگه لال‌مونى گرفتيم. مرده از رفتار ما متوجه شد كه متوجه شديم. رو به ما كرد، كتابش رو بست و با لبخند سلام كرد. ما هم جواب داديم.

بى‌مقدمه با يه لهجه عجيب و بامزه گفت: من پدرم قبلا در ايران تكنيسين بود. سال‌هاى نوجواني رو در ايران درس خواندم و فارسى ياد گرفتم. از فارسى صحبت كردن شما خيلى احساس خوبى بهم دست داد و بسيار خوشحال شدم كه انقدر با تاريخ و مشاهير ما آشنا هستيد.

ما هم خودمون رو با روسياهى معرفى كرديم و از آشنايى با ايشون ابراز خوشحالى كرديم. ادامه داد كه استاد دانشگاهه و بارها به ايران سفر كرده.

مشاهير ايران مثل خيام، مولانا، بابا طاهر و پروين رو مي‌شناخت و به طور ناباورانه‌اى از هر كدام چند بيت شعر خواند و با عشق از خيام حرف زد!

دلشوره عجيبى به دلم افتاده بود كه اگر بگه شما هم چهار خط شعر از شعراى فرانسوى بخوانيد، ما بايد چه خاكى تو سرمون مي‌كرديم!؟

اما متاسفانه سوال وحشت‌ناك‌ترى كرد.

پرسيد: آيا شما هم از اشعار حكيم عمرخيام حفظ هستيد؟ ما شروع كرديم به من‌من كردن و بهانه آوردن. متوجه داستان شد و با نارحتى گفت: درسته! در كشور شما انقلاب شده و استعمارگرها رو بيرون كرده‌ايد اما فرهنگ و آموزش مقدماتى و عالى شما همچنان تحت استعمار فرهنگى قرار داره. خيلى عجيبه كه ايرانى‌ها انقدر كه مشاهير و تئورى هاى مكاتب غربى رو مي‌شناسند، دانشمندان بزرگ و افراد نامى كشور خودشون رو نمي‌شناسند.

خداروشكر رسيديم به ايستگاه و ما پياده شديم و الا احتمالا مثل معلم‌ها با خط كش ميزد كف دستمون و حقمون بود.

****************************************************************

هالووین آمریکایی در استرالیا

هالووین بود. تسنیم لباس فرشته‌ای را پوشید و صندوق به دست، راهی خانه همسایه‌ها شدیم.

درب هر خانه‌ای که باز می‌شد تسنیم پیامش را با صدای بلند می‌‌خواند و منتظر عکس‌العمل صاحبخانه می‌شد.

از برخورد مردم شوکه شده بودم! طوری با احساسات فراوان تسنیم را تحسین می‌کردند و با سخاوت پول در صندوق می‌ریختند که فراتر از انتظارم بود.

از پیامی که تسنیم می‌خواند کپی گرفته بودم. اغلب پیرترها یک نسخه از متن را برداشتند تا به فرزندان و نوه‌هایشان نشان دهند.

درب آخرین خانه‌ را که زدیم، یک خانم مسن پشت در ظاهر شد، معلوم بود خیلی خوشش نمی‌آید بچه‌ها برای هالوین درِ خانه‌اش بیایند. تسنیم که شروع به خواندن کرد حالت صورتش تغییر کرد، گفت: می‌شه بیاید تو خونه تا من با دقت گوش بدم.

وارد خانه شدیم. تسنیم که می‌خواند او سرش را پایین گرفته بود. پیام که تمام شد دیدم چشم‌هایش پر از اشک است. به تسنیم گفت: می‌دونی با قلب من چی کار کردی؟ متنت قلب من رو تکون داد. تو واقعا یه فرشته‌ای. بعد کیف پولش را آورد و هر چه پول نقد داشت داخل صندوق ریخت.
به تسنیم گفت: من از هالوین بدم میاد. فکر نکنی جزو فرهنگ استرالیاست، آمریکاییه. واسه ما نیست.

بعد رو به من کرد گفت: همه این این‌کارها به خاطر پول و تجارته! به اسم هالوین آشغال می‌فروشند.

ترجمه متنِ پیام تسنیم این بود:

هالوین در راه است.

من به خاطر شکلات شما را گول نمی‌زنم.

من شما را با ترس‌های دروغی مثل شبح و اسکلت وحشت‌زده نمی‌کنم.

در عوض من می‌خواهم به شما مطلبی را یادآوری کنم که در دنیای واقعی ما می‌تواند خیلی ترسناک باشد مانند زیاد شدن آدم‌هایی که ناامید شده‌اند. آدم‌هایی که از فقر، بیماری یا معلولیت رنج می‌برند.

خیلی ترسناک است اگر کسی امیدش را از دست بدهد و برای ما مهم نباشد.

هالووین در راه است و من می‌خواهم تارهای عنکبوتی غم را از قلب کودکان بیمار بزدایم. من می‌خواهم به آن‌ها کمک کنم با ترس و وحشتشان بجنگند. من دوست دارم قهرمانی باشم که روز آن‌ها را می‌سازد حتی در شب‌ سیاه.

آیا شما هم دوست دارید به من ملحق شوید؟ پس با انفاق مرا یاری کنید.

ما یکسری تنقلات هم آماده کرده بودیم و چند تا از والدین هم اعلام همکاری کردند و قرار گروهی گذاشتیم تا یک محله رو با هم، همین‌طوری مدیریت کنیم.

هنوز جمع‌آوری خیرات ادامه داره و قراره امروز هم تو مدرسه بچه‌ها پول جمع کنند.