فدک هسته‌ای
باران زعیمی
«فدک» مگر چقدر ارزش داشت دختر پیامبر اعظم‌صلی‌الله‌علیه‌و‌آله با آن حشمت و جلالت پیگیر پس گرفتن آن شود؟ مگر مال دنیا با ارزش‌تر از جایگاه معنوی آل‌الله بود که حضرتش در مسجد و میان مردم یک خطبه بلند بالا برای آن بخواند؟!
فدک، قریه‌ای آباد و حاصلخيز با چشمههاى جوشان و نخل‌هاى فراوان در نزديكی «خيبر» بود و از آنِ رسول‌الله که با نزول آیه «و آت ذالقربى حقه» آن را به فاطمه‌سلام‌الله‌علیها بخشيد. آن سرزمین می‌توانست پشتوانه اقتصادی اهل‌بیت‌علیه‌السلام باشد همان طور که ثروت خديجه‌سلام‌الله‌علیها پشتوانهاى براى پيشرفت اسلام در آغاز نبوت پيامبراسلام‌صلی‌الله‌علیه‌و‌آله گردید. اما چگونه می‌توان این ماجرا را با عدم تعلق خاطر مصادیق «و یطعمون الطعام علی حبه مسکینا و یتیما و اسیرا» به دنیا جمع کرد؟
نکته نهفته در این ماجراt نه جدال بر سر مال دنیا که مجاهده برای احقاق یک «حق» بود. آن‌ها که در زمان سختی هم مال خود را به دیگران می‌بخشیدند مسلما با هدف رسیدن به دنیا، آن‌هم با نیت منفعت‌طلبی شخصی مدعی نشدند بلکه مطالبه حقی کردند که پایمال شد و عدالتی که محقق نشد.
غاصبان خلافت می‌دانستند از جمله عواقب دادن این حق، به رسمیت شناختن تمام حقوقی است که قرار بود از پاکان سلب شود تا نتوانند جامعه را از سلطه مستکبرانه غاصبان نجات دهند. «اگر آن روز خلیفه اول، فدک را به مجرد ادعای فاطمه‌سلام‌الله‌علیها به او می‌داد، فردا به سراغش می‌آمد و ادعای خلافت برای همسرش می‌کرد!... و او هیچ‌گونه عذر و دفاعی از خود نداشت، زیرا با دادن فدک پذیرفته بود که فاطمه سلام‌الله‌علیها هرچه را ادعا کند راست می‌گوید و نیازی به بینه و گواه ندارد».*
این روزهای ما چقدر شبیه آن روزهای مدینه شده، با این تفاوت که حامیان حق بیشتر شده‌اند و پاکان جامعه را تنها نگذاشته، برای حفظ حقوق ملت مجاهده می‌کنند. از جمله آن حقوق، حق داشتن صنعت هسته‌ای است که مستکبران برایش جنجال به پا کرده و پیگیر نابودی داشته‌های دانشمندان ما شدند تا پس از آن، نوبت به حذف سایر حقوق ملت برسد. اگر روزی فدک، می‌توانست اهرمی باشد برای آغاز و استمرار حاکمیت «حق»؛ امروز نیز صنعت هسته‌ای می‌تواند نماد حقانیت و توانمندی نظام اسلامی در موجودیت و رشد مستقل از جهان‌خواران باشد.
تقابل بر سر انرژی هسته‌ای، نقطه آغازین مبارزه حق و باطل در دنیای تقلبی گفتمان‌ها بود. خواستند همان‌جا ما را متوقف کنند، چرا که به رسمیت شناختن این حق اولیه، یعنی به رسمیت شناختن تمام حقوق دیگر ملت ایران؛ از داشتن حق دفاع موشکی گرفته تا حق تمدن‌سازی نوین توحیدی.
سازش‌طلبان دیروز مدینه نیز مانند همتایان امروزشان، با بی‌ارزش جلوه دادن حقی که غصب شد و تفسیر نگرانی‌ها برای آینده جامعه به دلواپسی برای دارایی دنیا، نسخه تسلیم در برابر ظلم پیچیدند. نسخه‌ای که عاقبتش شهادت «محبوبه خدا» و محرومیت جهان از حاکمیت «امام عادل» شد. اما تلخی این تاریخ عبرت‌آموز آن‌قدر در جان شیعه اثر گذاشت که امروز به رغم ذلت‌پذیری‌های خودفروختگان، با همه وجود از «فدک»های خود حفاظت می‌کند تا برای روزی که جهان، حاکمیت «عدل» را پذیرا می‌گردد، آماده جبران خسارت‌ها باشد.
* شرح نهج‌ابلاغه ابن ابی‌الحدید