بازیگران
به خوبی انتخاب شده و کاملا برای ایفای نقش خود آماده بودند... حتی سیاهی‌لشکرها
دقیقا می‌دانستند کی و کجا و چطور باید وارد صحنه شوند و نقش خود را اجرا کنند...
نمایشنامه هم از هر جهت بی عیب و نقص به نظر می‌آمد... از مدت‌ها پیش نویسندگان
زیادی دور هم جمع شده و با دقت و وسواس آن را به نگارش درآورده بودند... یک نمایش
بزرگ خیابانی که مشابهش قبلا در چند کشور با موفقیت به اجرا درآمده بود... همه
عوامل گوش به زنگ دستور شروع نمایش بودند... تا آنکه بالأخره اواخر خردادماه موعد
اجرا فرا رسید... داستان نمایش با یک دروغ بزرگ شروع شد... دروغی که صدایش در همه
جا پیچید و توجه همه را به خود جلب کرد... پرده اول به خوبی اجرا شد، حالا نوبت
پرده دوم بود؛ خشونت و بلوا... از این جای داستان به بعد دیگر صحنه نمایشی وجود
نداشت، کل شهر درگیر داستان شد... دقیقا همان‌طور که عوامل پشت صحنه دوست داشتند و
برایش برنامه‌ریزی کرده بودند... کم‌کم همه چیز بهم ریخت، سکوت و آرامش شهر در
هیاهوی فریاد بازیگران گم شد... بوی آتش و خون می‌آمد... غبار همه جا را فرا
گرفت... دیگر چشم چشم را نمی‌دید... غباری که قصد فرو نشستن نداشت و هر لحظه دامنه‌اش
گسترده‌تر می‌شد... شهر در بهتی سنگین فرو رفته بود... برخی فکر می‌کردند دیر یا
زود شهر تسلیم قیل و قال این تئاتر خیابانی می‌شود... اما درست در روزهای ابتدایی
فصل سرما با راهنمایی‌های پیر و مراد جمع، اهالی به پا خواستند و بساط این نمایش
دروغین را برچیدند و نگذاشتند پایان تلخ نمایش، کامشان را زهر کند... این هفته
سالگرد همان روز تاریخی است... 9 دی ماه سال 88... یک روز بزرگ در تقویم ما ایرانی‌ها...
روزی که هنرنمایی مردم نگذاشت پرده آخر تئاتر خیابانی فتنه روی صحنه رود... البته
همه ما می‌دانیم که این تئاتر اولین و آخرین تئاتر نیست و هر بارها و بارها از این
دست نمایش‌نامه‌ها برای به اجرا درآمدن در میهن عزیز و سربلند ایران نوشته شده و
خواهد شد... برای همین باید بارها و بارها آن را مورد بازخوانی قرار دهیم تا
مبادا گرد فراموشی بر چهره‌شان بنشیند و دوباره ما را گرفتار خویش سازد. با ما
همراه باشید تا این بار به جای نگاه به نمایش روی صحنه در فتنه 88، سری پشت آن
بزنیم و ببینیم چه خبر بوده است؟!
دیوار حاشا همیشه بلند
نیست!
نیاز
به مقدمه‌چینی نیست. حتما به خاطر داریم که جرقه اولیه فتنه 88 در ظاهر از دهمین
دور انتخابات ریاست‌جمهوری و توهم پیروزی کاندیدای رأی نیاورده شروع شد. و بی‌شک
این را هم می‌دانیم که این ظاهر قضیه بوده است و اصل ماجرا از جای دیگری آب می‌خورد.
هر چند هنوز هم خیلی‌ها در پی آنند که اصل قضیه را حاشا کنند و فتنه به آن بزرگی
را در حد دعوای دو نامزد انتخاباتی تقلیل دهند و دوباره بیفتند در دور داستان‌پردازی
پیرامون تقلب و نادیده گرفتن شدن آرای مردم. اما به آن‌ها باید گفت دیوار حاشا
همیشه هم بلند نیست! بالأخره روزی مجبور به اعتراف می‌شوید. درست مانند «الهه
کولایی» یکی از چهره‌های شاخص اصلاح‌طلبی که چندی پیش در یک گفتگو به نقش عامل
خارجی در فتنه 88 اشاره کرد و همه رشته‌هایی که تا امروز هم حزبی‌هایش در انکار
دخالت بیگانه دراغتشاشات سال 88 و شباهت فتنه آن سال با مدل انقلاب‌های رنگین بافته
بودند را پنبه کرد. البته او اولین نفر نبود و قبل‌تر هم افراد دیگری حتی آن‌ها که
در فتنه نقشی داشتند لب به اعتراف گشوده و تأیید کرده بودند که رأی آوردن یا رأی
نیاوردن میرحسین موسوی پوششی بوده برای اصل ماجرا. ماجرایی که در همان زمان
اغتشاشات در شعارهایی مانند «مرگ بر اصل ولایت‌فقیه»، «نه غزه، نه لبنان، جانم
فدای ایران» و... خودش را نشان داده بود. به زبان ساده یعنی آن همه دعواهای انتخاباتی و انگ تقلب به نظام، پرده‌ای از
نمایش به زانو درآوردن جمهوری اسلامی و تغییر در مسیر انقلاب بزرگ مردم ایران بود.
نمایشی که عوامل پشت صحنه بسیاری داشت. از اتفاقات آن روزها و بازیگران داخلی این
فتنه بزرگ زیاد شنیدهایم اما این بار می‌خواهیم برویم آن سوی مرزها و به عوامل
خارجی این ماجرا نگاهی داشته باشیم.
براندازی با طعم
انتخابات
شاید
باورش برای شما هم سخت باشد که بدانید اغتشاشات سال 88 نتیجه یک برنامه درازمدت
بوده که از زمان جنگ تحمیلی آغاز شده است. ولی این یک واقعیت است. فردی که این
حقیقت را بیان کرده یک فرمانده سپاه، نیروی اطلاعاتی یا یک مسئول داخلی نیست که
کسی بخواهد با انگ‌های مختلف سخنان او انکار کند. این جمله بخشی از اعترافات «کیان
تاجبخش» نماینده بنیاد سوروس در ایران است. او که در جریان اغتشاشات فتنه 88
دستگیر شد در دادگاه اذعان داشت: «اغتشاشات اخیر یک اتفاق ناگهانی نبوده بلکه
نتیجه یک برنامه‌ریزی درازمدت است که از جنگ تحمیلی شده و هدف از آن در واقع حمله
و تضعیف نظام جمهوری اسلامی بوده است. این پروژه براندازی نرم با استفاده از بهانه
انتخابات ناکام ماند و شکست خورد.
او
در ادامه اعترافاتش به نسخه انقلاب‌های رنگین که برای ایران پیچیده شده بود، اشاره
کرده و می‌گوید: «تاکتیک‌های کاملا شناخته شده مثل اعلام زودهنگام پیروزی رقیب
آقای احمدی‌نژاد، شبهه انداختن در اذهان عمومی در مورد صیانت از آرا، دعوت کردن
مردم برای تجمیع، پافشاری روی مسأله تغلب و دروغگویی، زیر سؤال بردن مراجع رسمی
همان تاکتیک‌ها و شیوه‌هایی است که در چندین سال گذشته در کشورهایی مثل صربستان،
گرجستان و اوکراین مشاهده شده است...»
اینو چی میگین؟!
اگر
هنوز هم در نقش کشورهایی نظیر آمریکا و انگلیس و ... در فتنه 88 شکی دارید و به
قول برخی‌ها این مسائل را توهم توطئه می‌پندارید، بد نیست به این جملات نگاهی
بیندازید:
ـ «پاول
کریگ رابرتز» معاون اسبق وزیر خزانه‌داری آمریکا در دوران ریاست‌جمهوری «ریگان» در
یادداشتی در همان دوران انتخابات سال 88 می‌نویسد: « این ادعا مطرح می‌شود که احمدی‌نژاد
نتایج انتخابات را دزدیده چون نتایج انتخابات خیلی زودتر از آن اعلام شد که بتوان
تمامی آرا را شمرد اما موسوی پیروزی‌اش را چند ساعت قبل از اتمام رأی‌گیری اعلام
کرد. این روش کلاسیک سیا برای بی‌ثبات‌سازی یک کشور و زیر سؤال بردن اعتبار نتایج
است. این روش بر اعلام زودهنگام نتیجه رأی‌گیری استوار است. بعدا هرچه فاصله زمانی
بین اعلام پیش‌دستانه پیروزی و انتشار نتایج آرا بیشتر باشد، موسوی زمان بیشتری
دارد تا این احساس را ایجاد کند که مسئولان در حال دستکاری آرا هستند. تعجب‌آور
است که مردم، این فریب‌کاری را نمیبینند.
او
هم‌چنین در گزارشی تحلیلی به افشای نقش دولت آمریکا در طراحی آشوب‌های پس از
انتخابات پرداخته است: گزارش‌های زیادی وجود دارد که از برنامه دولت آمریکا برای
بی‌ثبات‌سازی در ایران خبر می‌دهد. برخی گزارش‌ها نیز حاکی از کمک مالی دولت
آمریکا به بمب‌گذاری و کشتار داخال ایران است. طبق یکی از این گزارش‌ها ژنرال
«میرزا اسلم بیگ» رئیس سابق ارتش پاکستان طی گفتگویی رادیویی اعلام کرد: اسناد بی
چون و چرایی وجود دارد که بر دخالت آمریکا در قضایای انتخابات ایران دلالت دارد.
این اسناد ثابت می‌کند سازمان سیا 400 میلیون دلار در داخل ایران به منظور بروز
آشوب‌های پس از انتخابت هزینه کرده است.
او
در مصاحبه با فارین پالیسی اصل مطلب را در یک کلام می‌گوید: ماجرای تغلب در
انتخابات دروغ بود، ژرويه اصلی بی‌اعتبار کردن و منزوی کردن رژیم دینی در ایران
بود.
ـ «کنت
بالن» بیان‌گذار و رئیس مؤسسه آمریکایی «فردای بدون تروریسم» چند روز بعد از
انتخابات 88 در یادداشتی که به همراهی همکار خود نوشته ادعاهای تغلب را رد کرده و
می‌نویسد: بسیاری ادعا می‌کنند که حاشیه پیروزی رئیس‌جمهور مستقر در ایران، محمود
احمدی‌نژاد حاصل تغلب و دستکاری در آراست اما افکارسنجی سراسری ما از ایرانی‌ها سه
هفته قبل از انتخابات نشان داد احمدی‌نژاد از حاشیه برتری 3 به 1 برخوردار است
یعنی رقمی بالاتر از حاشیه برتری او در انتخابات روز جمعه.
ـ
در ژوئن 2009 ، مرکز تحقیقات ژیشرفته ضد تروریسم در پایگاه اطلاع‌رسانی خود بخش‌ها
و ابعدی از پروژه موسوم به «کدام راه به سمت ایران؟» را منتشر کرد که نشان می‌داد،
کودتای مخملی سال 2009 ایران در اندیشکده آمریکایی «بروکینگز» طراحی شده بود.
براساس اخبار موجود در پایگاه اطلاع‌رسانی مرکز تحقیقات ضد تروریسم، مرکز «سابان»
وابسته به اندیشکده بروکینگز در گزارش مفصل خود راهکارهای لازم برای کودتای مخملی
در ایران و حمایت از مخالفان نظام را قبل از انتخابات طراحی کرده بود. این مرکز که
توسط میلیارد صهیونیست به نام جیم سابان راه‌اندازی شده، در محوریابی ذیل گزارش 60
صفحه‌ای خود، کار ویژه اغتشاش عمومی و گسترش و سپس استمرار آن تا مرحله فروپاشی
را ارائه کرده است.
دست
به دست هم برای نابودی ایران
همان‌طور که اشاره شد فتنه 88 یک شبه شکل نگرفت بلکه از سال‌ها
قبل برای ضربه زدن به نظام جمهوری برنامه‌های مختلفی در دستور کار کشورهای غربی به‌ویژه
آمریکا قرار گرفته است و به شیوه‌های آشکار و پنهان دنبال می‌شود. در این بین بد
نیست به فعالیت برخی از بنیادها و مؤسسات مختلف غربی که زیر چتر عناوینی چون کمک
به دموکراسی از مدت‌ها پیش از برگزاری انتخابات دهم ریاست‌جمهوری در ایران دست به
کار شده بودند و هر کدام با صرف مبالغ هنگفت بخشی از برنامه جامع براندازی در
ایران را دنبال می‌کردند، نگاهی گذرا داشته باشیم.
ـ دفتر امور ایرانیان
اواسط سال 2005 و در
زمان ریاست‌جمهوری جرج بوش رسانه‌های آمریکایی خبر دادند تحرکات بی سر و صدایی در
داخل دولت آمریکا با هدف ارتباط‌گیری با مخالفان سیاسی داخل و اثرگذاری بر تحولات
سیاسی ایران شکل گرفته است. یک سال بعد از این خبرهای اولیه، گزارش‌ها بیان کردند
دفتری مرموز به نام «دفتر امور ایرانیان» در طبقه دوم وزارت خارجه آمریکا برپا شده
که بنا بر ادعاهای اولیه حمایت از دموکراسی و آزادی‌های مدنی هدف این دفتر عنوان
شد. یک ماه بعد روزنامه نیوریورک تایمز این اقدام را بخشی از رویکرد تقابل جویانه
آمریکا با ایران معرفی کرد که قرار است بر فرایندهای سیاسی ایران اثر گذاشته و آن
را متحول کند. اما مستندترین اطلاعات درباره اهداف این دفتر سال ها بدهد در پایگاه
«ویکی لیکس» منتشر شد. براساس این سند آمریکا در در این دفتر در واقع فعالیت‌هایی
برای جذب نخبگان ایران و تأثیرگذاری بر اندیشه‌ها و برداشت‌های آنان در جهت
ترغیبشان به اقدام علیه منافع ملی جمهوری اسلامی را دنبال می‌کرده است. چند ماه
قبل از انتخابات ایران دولت اوباما با ژست عدم دخالت در امور داخلی ایران روی کار
آمد و ذهن‌ها را به این سمت برد که این دفتر دیگر فعالیتی نخواهد داشت اما خیلی
زود مشخص شد، آن ژست، یک ژست پوچ و توخالی بوده است و فقط فعالیت‌ها از حالت آشکار
به پنهان تغییر حالت داد. اسناد ویکی لیکس نشان می‌دهد دولت اوباما در زمان
انتخابات ایران و شروع ناآرامی‌ها از شعبه دبی این دفتر، برای رصد اتفاقات داخل
ایران و ارتباط‌گیری با معارضان استفاده می‌کرده است.
ـ حمایت‌های NED:
NED یا همان بنیاد
اعانه ملی دموکراسی یکی از بزرگ‌ترین تأمین‌کننده‌های مالی برای فعالیت گروه‌های
معارض در کشورهایی است که با منافع آمریکا همسو نیستند. بر اساس اسناد و اعترافات
این بنیاد قبل از انتخابات 88 با گروه‌های حامی براندازی در ایران همکاری داشته و
به آن‌ها کمک مالی می‌رسانده است. «کنت تیرمن»، نویسنده محافظه‌کار و مدیرعامل
بنیاد دموکراسی برای ایران که توسط NED تغذیه مالی می‌شودیک روز قبل از انتخابات سال 88 می‌نویسد: صحبت
از انقلاب سبز در ایران است. NED در دهه گذشته میلیون‌ها دلار برای پیشبرد انقلاب‌های رنگی در
کشورهایی مانند اوکراین، صربستان هزینه کرده و فعالان سیاسی را در زمینه‌های
ارتباطات مدرن و تاکتیک‌های سازمانی آموزش داده است. بخشی از این پول ظاهرا به
دستان گروه‌های حامی موسوی رسیده که ارتباط‌هایی با سازمان غیر دولتی در خارج از
ایران دارند و صندوق اعانه ملی دموکراسی بودجه آن‌ها را تأمین می‌کند.
ـ مرکز بین‌المللی مبارزه غیر خشونت آمیز:
این مرکز توسط «پیتر آکرمن» در سال 2002 با هدف تغییر حکومت
کشورها از طریق کودتاهای مخملی راه اندازی شد. پیتر آکرمن یکی از شاگردان «جین
شارپ» نظریه‌پرداز انقلاب‌های رنگی است. آکرمن برای رسیدن به اهدافش بتا تأمین
مالی دولت آمریکا به کشورهای مختلف سفر می‌کند تا روش‌های براندازی نرم را به آن‌ها
بیاموزد. معارضان میهن عزیز ما هم از آموزش‌های او بی‌بهره نبوده است. او به همراه
رامین احمدی (یکی از معارضان ایرانی و از مؤسسین مرکز مستندسازی حقوق بشر ایران)
در سال 2006 کارگاه‌هایی در دوبی برای آموزش نافرمانی مدنی و ایجاد شورش‌های
مسالمت‌آمیز در ایران برگزار کردند.
ـ بنیاد سوروس
نام این بنیاد بیش از بقیه برای ما آشناست و حتما به گوشمان
خورده است. بنیاد سوروس یا جامعه باز که متعلق به جورج سوروس یهودی است جزو سازمان‌هایی
است که در جریان انتخابات سال 88 ایران نقش مهمی ایفا کرده است. براساس اسناد و
مدارک هدف این بنیاد براندازی نرم و خاموش در کشورهای مختلف است. این بنیاد از
مؤسسات و مراکزی که به دنبال ایجاد نافرمانی مدنی در جمهوری اسلامی هستند حمایت می‌کند.
یکی از این مراکز، مرکز «ویلسون» است. «هاله اسفندیاری» از مدیران بخش خاورمیانه
این مرکز چند سال پیش توسط نیروهای
اطلاعاتی ایران دستگیر شد. او در اعترافش می‌گوید: بنیاد سوروس با حمایت از برنامه‌های
خاورمیانه‌ای مرکز ویلسون به دنبال ایجاد یک شبکه ارتباط غیر رسمی در جهت عملی
نمودن اهداف براندازانه نظام بوده است.
پایگاه فارین پالیسی ژورنال درباره ردپای بنیاد سوروس در
ناآرامی‌های پس از انتخابات ایران می‌نویسد: وقتی اعتراضات سال 2009 شدت گرفت و
سرکوب متعاقب آن نیز خشونت‌آمیز شد، مخالفان نظام ترجمه فارسی کتاب « از دیکتاتوری
تا دموکراسی» را از اینترنت دانلود کردند. که کتاب راهنمای آموزش فعالان سیاسی
نوشته «جین شارپ» استاد دانشگاه هاروارد است. این کتاب راهنما به دلیل دستورالعمل‌های
قابل اجرایش در مورد اینکه چگونه کودتاهای مؤثر و صلح‌آمیز به راه بیندازیم، مورد
استفاده معترضانت در انقلاب‌های گل سرخ و نارنجی نیز بوده است.
دستگیری کیان تاجبخش نماینده بنیاد سوروس در ایران که در سطور
بالا بخشی از اعترافاتش را خواندیم بیشتر نقش این بنیاد را در اغتشاشات سال 88
روشن می‌سازد. البته در نقش‌آفرینی بنیاد سوروس ملاقات مستقیم سید محمد خاتمی با
آقای سوروس در نیوریورک در سال 1385 را هم نباید از یاد برد. ملاقاتی که برخی‌ها
آن را منکر می‌شوند اما به گزارش ایرنا، «تیمرمن» مؤسس بنیاد دموکراسی برای ایران
در مقاله‌ای که چند سال پیش از انتخابات ایران در پایگاه اینترنتی نیوزمکس منتشر
شده با اشاره به موضوع هسته‌ای ایران و بررسی پشنهادهایی برای چگونگی توقف ایران
هسته‌ای از دیدار محرمانه سوروس و خاتمی در یک ضیافت شامک خبر داده است.
اقدامات مؤسسات و مراکز مختلف غربی در راه براندازی نرم نظام
جمهوری اسلامی به این چند مورد اندک خلاصه نمی‌شود و بسیار گسترده‌تر و پیچیده‌تر
از این حرف‌هاست. آنچه ما در این‌جا آوردیم صرفا مشتی است نمونه خروار.
دوستی
خاله خرسه
از همان روزهای پس از انتخابات که جرقه فتنه زده شده
دولتمردان غربی به سبک دوستی خاله خرسه وارد میدان شدند و با اظهارنظرهای مختلف
نگرانی! عمیق خود را نسبت به حوادث ایران ابراز کردند. آن‌ها در حقیقت از حوادثی
ابراز نگرانی می‌کردند که دست‌پخت خودشان و عواملی داخلی‌شان بود. آن‌ها صحبت از
دموکراسی و احترام به آرا مردم می‌کردند در حالی‌که خود به آرا 24 میلیون جمعیت
ایران احترام نمی‌گذاشتند و به بهانه تغلب هر روز به نحوی حکومت ایران را به باد
توهین و ناسزا گرفته و مداخله‌جویانه در امور داخلی ایران سرک کشیده و منتظر بودند
از آب گل‌آلود شده بعد از انتخابات ماهی خود را بگیرند. آن‌ها تا می‌توانستند با
حمایت از دو نامزد شکست خورده و معترض در آتش فتنه دمیدند تا به هدف اصلی خود یعنی
براندازی جمهوری اسلامی برسند اما که خدا را شکر با درایت رهبر و بیداری ملت
تیرشان به سنگ خورد. باید توجه داشت هر چند نقش آمریکا در اغتشاشات سال 88 از همه
پررنگ‌تر بود اما دیگر کشورهای غربی هم ساکت و بیکار ننشسته بودند. بازخوانی برخی
از اظهارنظرها و اقدامات آن‌ها، بیش از گذشته دست پلید آن‌ها را برای ما رو می‌کند
و باعث می‌شود دشمنی‌هایشان در خاطرمان حک شود و گرد فراموشی و غفلت روی آن
ننشیند.
باراک اوباما: «انتخاب سران، وظیفه خود ایرانیان است اما من
درباره وقایع ایران نمی‌توانم سکوت کنم و عمیقا نگران خشونت‌ها هستم.» او هر چند
ادعا کرد به حق مالکیت ملی ایرانیان احترام می‌گذارد اما بلافاصله اضافه کرد:«هیچ
راهی برای تأیید صحت انتخابات وجود ندارد.» او گستاخانه ادامه داد: «آمریکا کسانی
را برای نظارت بر این انتخابات در ایران نداشته است(!)»
آنکلا مرکل صدراعظم آلمان:«آلمان از تظاهرات کسانی که خواستار
آزادی بیان و آزادی تجمع هستند حمایت می‌کند. ما از ایرانی‌ها می‌خواهیم که آزادی
رسانه‌ای برقرار و افرادی که بازداشت شده‌اند آزاد شوند. هم‌چنین باید آرا
انتخابات بازشماری شود.»
ـ شیمون پرز (رئیس جمهور رژیم صهیونیستی): «من واقعا نمی‌دانم
کدام یک از این دو زودتر از میان خواهد رفت؛ برنامه غنی‌سازی یا دولت آن‌ها اما من
امیدوارم این دولت زودتر از میان برود.»
ـ هیلاری کلینتون (وزیر امور خارجه سابق آمریکا): اگر خیلی
تند و آشکار وارد میدان می‌شدیم توجهات خیلی زود جلب می‌شد و رهبران ایران از ما
برای متحد کردن کشور بر ضد افرادی که در صحنه تظاهرات بودند، استفاده می‌کردن. در
پشت پرده کارهای زیادی انجام دادیم، ما در وزارت امور خارجه آمریکا توئیتر را با
وجود برنامه گردانندگان آن برای از کار انداختنش به خاطر مسائل فنی هم‌چنان فعال
نگه داشتیم. ما در واقع بدون اقدام آشکار، کارهای زیادی برای تظاهرات انجام دادیم
و به ایمن کارها برای حمایت از آن‌ها ادامه خواهیم داد.»
ـ مریم رجوی (سرکرده گروهک منافقین) در تجمع اعضای گروهک برای
حمایت از آشوبگران خیابانی ایران: «باید حکومت دینی و همه نهادهای آن را حذف کرد.
برنده انتخابات ما مخالفان تشنه آزادی در اردوگاه اشرف هستیم.»
ـ نمایندگان کنگره آمریکا در حمایت از موسوی و اغتشاشگران
خواستار اعمال محدودیت بر سر واردات بنزین در ایران شدند. مارک کوک از طراحان این
محدودیت گفت: « وقتی آن‌ها در تهران سرکوب می‌شوند، نباید به اقتصاد ایران کمک
کرد.»
ـ رئیس و مدیر اجرایی شرکت گوگل با انتقاد از محدودیت رسانه‌ای
پس از انتخابات ریاست‌جمهوری ایران تهدید کرد که اگر مقامات ایران از مسدود کردن
کانال‌های ارتباطی از جمله پایگاه‌های اینترنتی دست نکشد، مسئولیت عواقب کار با آن‌ها
خواهد بود.
ـ در زمان اغتشاشات سرویس‌های رژیم صهیونیستی منابع خود را
فراخوانده و اعلام نمودهاند قصد دارند با آن‌ها در خصوص انتخابات گفتگو نمایند.
علاوه بر این موارد در هنگام اغتشاشات دو نفر از وابستگان به سرویس اطلاعاتی
اسرائیل در صحنه درگیری دخالت داشته و در آتش زدن اتوبوس‌ها مشارکت نمودهاند. و
نفر متنفذ نیز در تمامی شب‌های اغتشاش تا آخرین ساعات شب در صحنه اغتشاشات حضور
یافته و به جمع‌آوری اطلاعات پرداخته‌اند.
ـ حسین رسام تحلیلگر ارشد سفارت انگلیس
در دومین جلسه دادگاه متهمان براندازی نرم در مورد کیفیت اقدام‌های سفارت انگلیس
در تهران می‌گوید: سفارت انگلیس به دلیل سیاست‌های خصمانه‌اش در ایران و ترس از
افشای ارتباط‌گیری‌اش با منابع داخلی اقدام به ارتباط‌گیری از طریق کارکنان محلی
می‌کند و به دستور مقام‌های سفارت من نیز اقدام به ارتباط‌گیری می‌کردم. من حدود 130 مرتبط داشتم که متعهد شدم تعداد آن‌ها را به 180 نفر برسانم و تماس‌های من با آن‌ها در اماکن عمومی،
رستوران‌ها و کافی‌شاپ‌ها با هزینه سفارت انگلیس بود که مطالب مورد گفت‌وگو در این
جلسه‌ها نیز به اطلاع مقام‌های لندن می‌رسید.
ـ مقام‌های
فرانسه که انگار برخوردهای سرکوبگرانه خود با جوانان معترض کشور خودشان را از یاد
برده بودند از همان آغاز اغتشاش‌ها به حمایت از آشوبگران پرداختند. این حمایت‌ها
تا آن‌جا پیش رفت که ربرنارد کوشنر، وزیر خارجه یهودی الاصل فرانسه به‌صراحت تمام
و برخلاف تمامی اصول دیپلماتیک از آماده بودن سفارت این کشور برای پناه دادن به
آشوب‌طلبان در خیابان‌های تهران خبر داد.
ـ فرانکو فراتینی وزیر امور خارجه ایتالیا نیز در اقدامی
هماهنگ با سفارت فرانسه اعلام کرد که درهای سفارت کشورش در تهران برای افرادی که
نیاز به روادید داشته باشند، باز است و ایتالیا تنها کشوری است که 70 ویزا برای
شرکت‌کنندگان در تظاهرات اخیر تهران صادر کرده است.
ـ
عربستان سعودی و امارات نیز از جمله کشورهایی بودند که در جریان اغتشاشات به ایفای
نقش پرداختند. عربستان با ارتباط‌گیری با برخی عوامل اوباش گر و تغذیه مالی آن‌ها،
با صرف هزینه‌های هنگفت برای انجام اقدام‌های تحریک‌کننده و آن‌هم به‌طور مشخص در
موضوع ساختارشکنی مذهبی اجیر کرده بود. این کشور به‌خصوص در حوادث روز عاشورای سال
88 نقش پررنگی داشت.
