
حسنی احمدی
محمد چند روزی بود که به همراه اصحابش به سفر رفته و مهمان
یکی از اهالی آن منطقه شده بود. مرد از این که میزبان رسول خدا بود به خود میبالید.
پذیرایی شایانی از محمد و یارانش کرد. هنگام حرکت محمد، دست بر شانه صاحبخانه
گذاشت و گفت: چنانچه خواستهای از ما داشته باشی از خداوند درخواست میکنم تو را
به آرزویت نائل نماید.
مرد میزبان لحظهای تأمل کرد و سپس گفت: یا محمد از خداوند
بخواهید به من شتری بدهد که اسباب و لوازم زندگیام را بر آن حمل کنم گوسفندانی که
از شیر آنها استفاده کنم. محمد آنچه را که مرد میخواست برایش طلب کرد.
زمانی که از منزل مرد بیرون آمدند، محمد گفت: کاش همت این
مرد نیز مانند پیرزن بنیاسرائیل چگونه بود. محمد به آرامی تعریف کرد: هنگاهی که
حضرت موسی خواست با بنیاسرائیل از مصر به طرف شام برود، از هر کس جویای محل قبر
یوسف شد اضهار بیاطلاعی مینمود. تا اینکه به او اطلاع دادند که پیرزنی است که
ادعا میکند که میداند قبر یوسف در کجاست. موسی به سراغ پیرزن رفت. پیرزن گفت یا
موسی ؟؟؟؟ قسمت داد من سالها این مطلب را در سینه خود پنهان کردهام در صورتی به
شما میگویم که سه حاجت از من را برآوری. حضرت موسی فرمود: حاجتهای خود را بگو.
پیرزن گفت اول آنکه جوان شوم، دوم آنکه با شما ازدواج کنم و سوم در آخرت هم
افتخار همسری شما را داشته باشم.
حضرت موسی از بلند همتی این زن که با خواسته خود جمع بین
سعادت دنیا و آخرت میکرد متعجب شد و از خدا خواست که هر سه حاجت او را برآورده
کند.
منبع: کتاب داستانها و پندها ، آیتالله محمدی اشتهاردی،
جلد 4 صفحه 57