نکاتی که در ازدواج مجدد باید در نظر گرفته شود
سقفت را تعمیر کن
یاسمین رضوی
ازدواج مجدد، بحثی است که کمتر به آن پرداخته می‌شود. شاید برخی از ما هنوز هم ازدواج مجدد افراد مطلقه و یا کسانی که به هر دلیل زندگی قبلی‌شان با شکست مواجه شده، یا همسرشان را از دست داده‌اند را چندان به رسمیت نمی‌شناسیم. حتی گاهی آن‌ها را محکوم می‌کنیم به این‌که باید بسوزند و بسازند و سایه ناپدری و نامادری را بر سر کودک بی‌گناهشان نیندازند. ممکن است در ناخودآگاهمان گمان کنیم آن‌هایی که تن به ازدواج مجدد ندادند، باوفاتر، عاشق‌تر و پدر و یا مادر بهتری هستند در حالی که الزاما چنین چیزی نیست. آدم‌ها می‌توانند وفادار، عاشق و بهترین والدین باشند اما تصمیم‌شان یک عمر تنهایی نباشد. هر کسی بسته به شرایط زندگی و شناختی که از خودش دارد، برای زندگی‌اش تصمیم می‌گیرد و تمام این تصمیمات قابل احترامند. در ادامه می‌خواهیم نکاتی را درباره ازدواج مجدد بیان کنیم؛ راهکارهایی که مسیر را شاید همواتر کند و نکاتی که می‌بایست حتما در نظر گرفته شود، با ما همراه باشید.
کنار آمدن با واقعیت
واقعیت هر آنچه که بوده باید آن را بپذیرید و کنار بیاید. چه این واقعیت طلاق و جدایی بوده است یا مرگ و از دست دادن همسر. اگر نتوانید با مسأله کنار بیایید، ادامه مسیر برایتان سخت می‌شود. اگر خودتان را یک شکست خورده و بی‌لیاقت می‌پندارید که حسابی زندگی‌تان را با انتخاب اشتباه خراب کرده‌اید، دیگران هم راجع به شما همین فکر را خواهند کرد. اگر نگاه‌تان این باشد که «من که خوشی از این دنیا ندیدم و سیاه بخت شدم» نمی‌توانید از ادامه روزهای زندگی که خداوند در اختیارتان گذاشته است، به حد کافی استفاده کنید و چه بسا که مدام هویت زخم خورده به خودتان بگیرید و نتوانید از آن بیرون بیاید و دیگر استعدادهایتان را ببینید.
پذیرفتن تجربه‌تان به عنوان بخشی از زندگی که از آن عبور کرده یا باید عبور کنید، می‌تواند حسابی در ادامه راه کمکتان کند.
سهمتان را قبول کنید
در یک دعوای زناشویی که به جدایی ختم می‌شود، طرفین تمایل دارند که تمام تقصیر یا حداقل بخش بزرگی از آن را به گردن طرف مقابل بیندازند، با این کار که نوعی مکانیسم دفاعی محسوب می‌شود و به آن فرافکنی می‌گویند، همه در این شکست دخیلند، جز خود فرد. او حاضر نیست سهمش را از این داستان قبول کند و خود را مبرا و بی‌گناه تصور می‌کند. این کار هیچ سودی به حالتان ندارد. این حق را دارید که تا مدتی برای آرام کردن خودتان از این مکانیسم استفاده کنید، اما بالأخره باید سهمتان را بپذیرید. حسابی فکر کنید و ببینید کجاها را اشتباه رفته‌اید، اگر لازم است مطالعه کنید، در کارگاه‌های همسرداری شرکت کنید، از جنس مخالف و تفاوت‌هایش بیشتر یاد بگیرید و مهمتر از همه، خودشناسی‌تان را تقویت کنید. اگر می‌خواهید زندگی بعدی‌تان هم دستخوش بحران‌های مداوم نشود، وقتش است که دست به کار شوید.
کتمان نکنید
هرگز مسأله ازدواج سابقتان را حتی اگر در حد عقد بوده است، از خواستگارتان و خانواده‌اش پنهان نکنید. زندگی با ترس لو رفتن حقایق، بی‌نهایت آزاردهنده است و ممکن است زندگی جدیدتان را هم از هم بپاشد.
کافی است
حالا که خواستگار دارید و قرار است رابطه جدیدی را شروع کنید، بهتر است دست از خاطره بازی بردارید. خوب یا بد، آنچه بوده گذشته است و نیازی به بیان جزییات زندگی سابق برای فرد جدید نیست. همین که خواستگار و خانواده‌اش از جدایی شما یا از دست دادن همسرتان اطلاع داشته باشند، کفایت می‌کنند. سعی نکنید برای جلب نظر و اعتماد او از همسر سابقتان یک قول بی‌شاخ و دم بسازید و تمام تقصیرها را گردنش بیندازید.
احساس ضعف نکنید
این تنها یک تجربه است، شما نه ناقصید نه ضعیف! لازم نیست در مقابل طرف مقابل‌تان مدام احساس ضعف کنید که تجربه یک زندگی مشترک را از سر گذرانده‌اید. استقلال و اعتماد به نفس‌تان را حفظ کنید. اگر مدام احساس ضعف کنید و خودتان را بی‌ارزش و کم‌اهمیت بپندارید، طرف مقابل‌تان را هم کم کم به این نتیجه می‌‌رسانید که برایتان ارزشی قائل نباشد و خودش را برتر و باارزش‌تر در نظر بگیرد.
به خودتان فرصت بدهید
عجله نکنید. به خودتان فرصت بدهید. چه شما در پروسه کنار آمدن با جدایی باشید و چه مرگ همسر، نیاز به بهبود روانی دارید و این زمان حداقل یکساله است. نترسید از تنها ماندن یا از دست دادن خواستگار. حقیقت را بگویید و از او بخواهید که شما را درک کند و عنوان کنید که برای شروع یک زندگی جدید نیاز به بازیابی خودتان دارید.
نیاز به روانکار و مشاوره
شاید لازم باشد به یک روانکار مراجعه کنید و خودتان را از غم و اندوه و آسیب‌هایی که دیده‌اید، رها کنید. در مقابل مشاوره گرفتن و مراجعه به روانکار موضع منفی نداشته باشید. مطمئن باشید که حالتان بهتر خواهد شد و در مسیر جدید کمک‌های جدی و حرفه‌ای دریافت خواهید کرد.
همه مردها... همه زن‌ها...
مطلقه‌ها ممکن است احساس منفی خود را نسبت به همسر سابق نتوانند مدیریت کنند و آن را به تمام مردان و یا زنان تعمیم دهند. همه مردها خائن‌اند، همه زن‌ها بی‌فکر و پرخرج و غرغرو‌اند. آن‌قدر با احساستان منطقی برخورد کنید تا بالأخره اعتمادش برگردد. بدترین کار این است که خودتان را با عجله در یک رابطه جدید و بدون شناخت، گیر بیندازید.
یک دلیل واقعی داشته باشید
بسیاری از افرادی که به هر دلیل تنها شده‌اند و زندگی مشترکشان از دست رفته است دچار استرس و اضطراب و ترس از آینده می‌شوند و دلایل واقعی برای ازدواج ندارند، بلکه دلایل‌شان بیشتر احساسی، هیجانی و غیرواقعی است. فرار از حرف و حدیث‌های خانواده، رهایی از فشارهای اقتصادی پیش آمده، ترس از تنها ماندن در آینده، رفع نیازهای جنسی، ثابت کردن خود به همسر سابق و انتقام گرفتن و دلایلی از این دست، نمی‌تواند شما را در یک رابطه سالم ماندگار کند، بلکه فقط مثل یک مسکن، زمانی کوتاه التیام‌بخش است.
مقایسه نکنید
به هیچ عنوان همسر سابقتان را با همسر فعلی، یا خواستگارتان مقایسه نکنید. نه نکات منفی و نه نکات مثبت را. دو فرد متفاوت هستند با روحیات و تربیت و شخصیت متفاوت، این را درک کنید.
با بچه‌ها چه کنیم؟
اگر پای فرزندان در میان است و آقا یا خانم فرزندی از زندگی سابقش دارد، باید بسیار عقلانی‌تر و با مهارت ازدواج مجدد را پیگیری کنند. نکات مهمی در این زمینه وجود دارد که به اختصار عنوان می‌کنیم:
1ـ آمادگی ایجاد کنید. با صحبت کردن و باخبر شدن از حال و احوال کودک، می‌توانید ببینید او در چه شرایطی قرار دارد و چقدر آمادگی پذیرفتن فرد غریبه‌ای را در جایگاه پدر یا مادر دارد. مطمئنا نمی‌توانید این انتظار را داشته باشید که کودک بلافاصله پس از جدایی این تغییر را به راحتی بپذیرد. البته بچه‌ها هم با هم متفاوتند. شما می‌توانید با در نظر گرفتن سن و سال کودک برای او از شرایط جدید توضیح دهید و یا از روانشناس کمک حرفه‌ای بگیرید.
2ـ جلوی دیدار همسر سابقتان و فرزندتان را نگیرید. با خودتان نگویید دیدار آن‌ها بچه را هوایی می‌کند و دیگر نمی‌تواند همسر جدید شما را بپذیرید. مطمئن باشید با محدودیت دیدار با مادر یا پدر، وضعیت بچه به مراتب بحرانی‌تر خواهد شد.
3ـ خودتان را وقف نکنید. بسیاری از والدینی که با وجود فرزندتان، وارد رابطه جدید می‌شوند و ازدواج مجدد را می‌پذیرند، احساس گناه دارند و همین باعث می‌شود که روابط عاشقانه خود با همسر جدیدشان را یا مخفی کنند یا انکار. شما فقط لازم است که فرزندتان را نادیده نگیرید، با او صحبت کنید، آمادگی ایجاد کنید، احساساتش را در نظر بگیرید و شرایط خوبی را فراهم کنید. اما او را آن‌قدر محور زندگی‌تان قرار ندهید که خودتان به طور کلی حذف شوید و یا به خدمتکار کودک تبدیل شوید.
4ـ جلوی بچه از پدر یا مادرش بد نگویید. با همسر جدیدتان جلوی فرزندتان درباره زندگی سابق صحبت نکنید. دست به مقایسه نزنید. پدر و مادر جایگاه خودشان را دارند، اگر برای شما همسر خوبی نبوده است و از او دلخورید، اما برای فرزندتان به هر حال پدر یا مادر است و این تغییری نمی‌کند.