اعمال شیعیان
حسنی احمدی
موسیبنسیار به همراه علی‌بن‌موسی‌رضا‌علیه‌السلام به نزدیکی‌های دیوارهای شهر طوس رسیده‌اند. صدایی توجه‌شان را جلب می‌کند. موسیبنسیار رو به علی‌بن‌موسیعلیه‌السلام می‌کند و می‌گوید: «گویی صدای شیون و زاری است شما این‌جا بمانید تا من به جستجوی صدا بروم.» هنوز سخنان موسیبنسیار تمام نشده بود که جنازه‌ای را آوردند. فرزند حبیبم از مرکب پیاده شد و خود را به جنازه رساند و آن را بلند کرد و خود را مانند بچه‌ای که به مادرش می‌چسبد به جنازه نزدیک نمود. بعد رو به موسیبنسیار که متعجب، چشم به امامش دوخته بود کرد و گفت: « هر‌کس جنازه‌ای از دوستان ما را تشییع کند مثل روزی که از مادر متولد شده گناهانش پاک می‌شود.» وقتی جنازه کنار قبر گذاشته شد علی‌بن‌موسیعلیه‌السلام کنار میت نشست و دستش را روی سینه او گذاشت و گفت: «بر تو بشارت می‌دهم که بعد از این دیگر ناراحی نخواهی دید.» موسیبنسیار کنار امام رضا علیه‌السلام نشست و آرام پرسید: «فدایت شوم مگر این مرد را می‌شناسید درحالی‌که این‌جا سرزمینی است که تاکنون در آن گام ننهاده‌اید؟»
علی‌بن‌موسی علیه‌السلام نگاه نافذی به چشمان موسی کرد و گفت: «ای موسی! مگر نمی‌دانی که اعمال شیعیان ما هر صبح و شب بر ما عرضه می‌شود.»
منبع
بحارالانوار، جلد 49، صفحه 98