در آنسوی دنیا چه می گذرد؟
از عروسک آمریکایی تا شنبه‌بازار همسریابی
گردآوری و تنظیم: مریم سیادت
معمولا آواز دهل شنيدن از دور خوش است. خيلي از ما مشتاق زندگي در آن‌سوي مرزهاي جغرافيايي سرزمين مادري هستيم بدون اين‌که از ريز و درشت‌هاي قوانين آن‌جا اطلاع داشته باشيم و تصورمان بر اين است که تمام آرزوها و آمال ما در آن‌جا به سر منزل مقصود مي‌رسد. غافل از آن‌که آن‌ها هم براي خودشان قوانين سختگيرانه‌تري نسبت به مملکت ما دارند و همين پاي‌بندي‌هاي سختگيرانه سبب شده نظام آن‌جا کاملا منظم و مرتب به نظر ما برسد. در اين مجال به خوب و بدهاي ينگه دنيا مي‌پردازيم که حاصل تجربيات دوستاني است که روزگاري در غرب زندگي کرده‌اند.
عروسک آمریکن‌گرل
می‌خواهیم درباره یکی از معروف‌ترین و محبوب‌ترین عروسک‌های آمریکای شمالی یعنی «دختر آمریکایی» صحبت کنیم. اگر همین الان تصوری شبیه عروسک‌های کمر باریک، قد بلند و بی عیب و نقص باربی به ذهنتان رسیده باید بگویم اشتباه می‌کنید.
«امریکن‌گرل» عروسکی است که از سی سال پیش توسط کمپانی «پلزنت» در حال عرضه به بازار است. یکی از زیبایی‌های عروسک‌های امریکن‌گرل این است که ظاهرنگری را ترویج نمی‌دهد. امریکن‌گرل عروسک‌هایی دارد؛ ولیچر نشین، عصا به دست، عروسک‌هایی با پوست تیره، عروسک با موهایی به رنگ‌های مختلف و عروسک‌های کک‌مکی. در واقع بچه‌های آمریکای شمالی با تنوع ظاهری‌ای که دارند می‌توانند یک عروسک شبیه خود را از میان عروسک‌های امریکن‌گرل پیدا کنند. از سال ۲۰۰۴، کمپانی پلزنت مجموعه‌ای فیلم را نیز تحت همین عنوان امریکن‌گرل به‌طور سالانه پخش می‌کند. بعد از ۲۰۰۴ نیز، عروسک‌ها را با متعلقاتی شبیه شخصیت فیلم‌هایش وارد بازار می‌کند.
موضوع فیلم‌های امریکن‌گرل چیست؟ ماجرای دخترهای رده سنی هشت تا یازده سال است که در زندگی‌شان، تصمیم‌های به نسبت سن‌شان، بزرگی می‌گیرند و با تلاش و پشتکار به موفقیت می‌رسند.
مثلا در یکی از فیلم‌ها، دختر آمریکایی فیلم که همان حدود ده سال سن دارد در تابستان با دوستانش به دنبال راه‌اندازی یک کسب و کار است. ماجرای فیلم طوری جلو می‌رود که آخر فیلم می‌بینید، این دختر در مسابقات کیک‌پزی، جایزه گرفته است و با جایزه خود شیرینی‌پزی خانوادگی‌شان را احیا می‌کند. در یک ماجرای دیگر، در مسابقات زیبایی آخر سال یک مدرسه، امریکن‌گرل تصمیم می‌گیرد به‌جای آماده کردن یک اجرای باله یا شعرخوانی، بیاید و دریبل‌های زیبایی با توپ بسکتبالش روی سن انجام دهد و بعد از خود دفاع کند و به حضار بگوید من عاشق توپ بسکتبالم هستم و می‌خواستم شما در این مسابقه، دریبل‌های مرا ببینید و این دختر، در کنار سایر دخترهای مسابقه در بخش دیگری که رؤیاهای شرکت‌کنندگان مسابقه توسط حضار سنجیده و داوری می‌شود، خیلی با اعتماد‌به‌نفس می‌گوید می‌خواهد رییس جمهور آمریکا بشود و بعد شروع به دفاع از رؤیای خود می‌کند و در آخر هم، جایزه زیبایی سال را از آن خود و تفکراتش می‌کند. در یک فیلم دیگر، امریکن‌گرل که ورزش حرفه‌ای هم می‌کند، به دلیل یک سانحه در ورزش، دچار مشکل جسمانی‌ای می‌شود که نمی‌تواند ورزش دلخواهش را ادامه دهد، اما پس از مدتی، تصمیم می‌گیرد راه دیگری برای خودش پیدا کند و در نهایت، او هم مسیر موفقیتش را پیدا می‌کند.
خلاصه این‌که برخلاف باربی‌های ریخته شده در فروشگاه‌های ایران این‌جا امریکن‌گرل‌ها برای کودکان آمریکای شمالی الگوی سخت‌کوشی و موفقیت هستند. البت باربی این‌جا هم هست، یعنی باید باشد. اما خیلی کمتر از ایران. من حداقل در چند فروشگاه بزرگ تورنتو یک باربی پیدا نکرده‌ام.اما در ایران تقریبا می‌شود گفت فقط باربی هست و ما یا خیلی کم، یا اصلا عروسک‌هایی مثل امریکن‌گرل نمی‌بینیم.
ما کی و کجا در کدام فیلم، عروسک یا محصول فرهنگی‌مان به دختر ایرانی می‌گوییم «این را می‌بینی؟ این الگوی توست. ما تو را این‌گونه می‌خواهیم.»
داف یعنی نکبت
داف (DUFF) مخفف این عبارت است: «Designated Ugly Fat Frien» که ترجمه آن می‌شود: «کسی که به‌عنوان دوست چاق زشت شناخته می‌شود.» این تعریف دقیق دیکشنری است و داف در این‌جا به نحوی ناسزا حساب می‌شود.
اولین بار کلمه داف که مخفف عبارت عنوان شده در بالا است، در کتاب رمانی با همین نام مطرح شد و بعدتر که برمبنای کتاب رمان، فیلم «داف» ساخته شد، این کلمه گسترش بیشتری پیدا کرد.
اما ماجرای داف چیست؟
در فیلم داف، «بنیکا»، دختری که خوی پسرانه دارد، و نسبت به دوستانش تپل‌تر است و برعکس دو دوست صمیمی‌اش، نه محبوبیتی و نه شهرتی در مدرسه دارد، توسط یکی از پسرها داف خوانده می‌شود. بنیکا این عبارت را جستجوی اینترنتی می‌کند و متوجه می‌شود که داف به کسی گفته می‌شود که در جمع دوستانش کمترین محبوبیت را دارد، کسی که دوستانش او را در جمع نگه می‌دارند، تا خودشان با درکنار او قرار گرفتن، بهتر و زیباتر دیده شوند.
داف کسی است که چون نه محبوبیتی دارد و نه معروفیتی، سعی می‌کند خود را اصطلاحا «قالب دیگران» کند. این داستان بعدا طوری جلو می‌رود تا داف خواندن دیگران را تقبیح کند. و نشان دهد این کلمه آسیب‌زا است. همین‌طور نشان می‌دهد هرکسی در برهه‌ای از زندگی‌اش، در جمعی بوده که در آن جمع داف محسوب می‌شده و در آن برهه زندگی سختی را تجربه کرده است.