روایت هایی از دیگر کشورها
دخل و خرج بی‌معنا در آمریکا
گردآوری و تنظیم: مریم سیادت
معمولا آواز دهل شنيدن از دور خوش است. خيلي از ما مشتاق زندگي در آن‌سوي مرزهاي جغرافيايي سرزمين مادري هستيم بدون اين‌که از ريز و درشت‌هاي قوانين آنجا اطلاع داشته باشيم و تصورمان بر اين است که تمام آرزوها و آمال ما در آنجا به سر منزل مقصود مي‌رسد. غافل از آن‌که آن‌ها هم براي خودشان قوانين سختگيرانه‌تري نسبت به مملکت ما دارند و همين پاي‌بندي‌هاي سختگيرانه سبب شده نظام آنجا کاملا منظم و مرتب به نظر ما برسد. در اين مجال به خوب و بدهاي ينگه دنيا مي‌پردازيم که حاصل تجربيات دوستاني است که روزگاري در غرب زندگي کرده‌اند.
این‌جا به‌سختی پول جور می‌شود
به نقل از وبگاه تحلیلی حقایق آمریکا: در طول زندگی در ایالات متحده آمریکا متوجه مساله عجیبی در خصوص فرهنگ پس‌انداز در مردم آمریکا، شدیم که حتی برای خودمان هم خیلی قابل باور نبود! به‌خاطر همین هم از روایت آن، همانند خیلی دیگر از مسائل دیگر به‌خاطر سختی توضیح و تأویل و اثبات و اما و اگرهای فراوان خودداری می‌کردیم. اما چند روز پیش آسوشیتدپرس یک نظرسنجی جدید را که به کمک یک موسسه تحقیقاتی انجام داده را منتشر کرد که اثبات صحت این خاطره و ادعای پشت آن را بسیار راحت می‌کند. ابتدا روایت ماجرای خودمان و بعد نتایج نظرسنجی.
ویزای ما برای حضور در آمریکا تاریخ از قبل معلوم شده‌ای داشت. ولی از اول گفته بودند اگر می خواهید تمدید کنید مشکلی نیست؛ فقط به ما اطلاع دهید.
تاریخ پایان ویزای ما نزدیک بود و قصد نداشتیم بیشتر هم بمانیم (حتی بلیط برگشت را هم برای همان تاریخ گرفته بودیم.) اما به دلایلی مجبور شدیم زمان برگشت‌مان را چند ماهی عقب بیاندازیم. طبق قرار اولیه تغییر تصمیم را اطلاع دادیم تا تاریخ ویزاهایمان را تمدید کنند. جواب دادند که مشکلی نیست فقط یک گزارش از حساب بانکی‌تان ارایه بدهید تا ما مطمئن شویم توان پرداخت هزینه‌های زندگی در این مدتی‌که می خواهید بیشتر بمانید را دارید یا خیر!؟
در آن‌زمان میزان پول لازم که مد نظر آن‌ها بود در حساب‌مان نداشتیم. مسأله را با چند دوست در میان گذاشتیم. گفتند مشکلی نیست؛ ما پول مورد نیاز را به شما قرض می دهیم تا بتوانید گزارش مالی مورد را از بانک بگیرید.
پس از واریز پول، گزارش حساب را از بانک درخواست کردیم. در گزارش تنها چیزی‌که اشاره شده بود مانده حساب بود. در ایران چنین گزارش‌هایی را دیده بودم؛ معمولا علاوه بر مانده، گردش حساب و معدل مانده حساب را نیز ذکر می کنند. علت هم این است ملت می روند از یک نفر قرض می گیرند، گزارش را می گیرند و بعد هم پول طرف را پس می دهند (دقیقا شبیه کاری که ما در آمریکا کردیم.)
گزارش مانده حساب را بردیم. گفتند: خیلی هم خوب مشکلی نیست؛ ویزاها تمدید شد. بعد از تمدید ویزا پول دوستان را عودت دادیم. آنجا بود که یک سؤال بزرگ برای‌مان ایجاد شد!؟ چطور این آمریکایی‌ها که مو را از ماست می کشند و مقررات‌شان در تمام زمینه‌ها جای فرار حداقل برای مردم عادی نمی گذارد، چگونه چنین مسأله‌ای را پیش بینی نکرده اند و از بانک گزارش مالی کامل‌تری نخواستند!؟
خودمان اول فکر کردیم علت این است که فکرش را نمی‌کنند که کسی پیدا شود به دیگری همین‌طوری بی‌حساب‌کتاب پول قرض بدهد. بعد از مطرح کردن این مسأله با دیگر دوستان با تجربه ساکنان آمریکا فهمیدیم که علاوه بر این نکته، در این‌جا مردم پولی برای پس‌انداز ندارند که بخواهند به دیگری قرض بدهند! به‌خاطر وجود کارت اعتباری که زندگی مردم بر آن‌ها بنا شده است اکثریت شان خیلی بیشتر از میزان درآمدشان خرج کرده‌اند و همیشه خدا بدهکار سیستم هستند؛ و درآمدهای بعدی را جلو‌جلو خرج کرده اند.
حالا همان‌طور‌که در ابتدا عرض شد آسوشیتدپرس در نظرسنجی جدیدی که منتشر کرده نشان داده است دو‌سوم مردم آمریکا ۱۰۰۰ دلار پول نقد فوری در حساب پس‌انداز یا دم دست‌شان ندارند تا اگر اتفاق از پیش تعیین نشده‌ای افتاد روی آن حساب کنند.
این نظرسنجی نشان می‌دهد در درآمدهای کمتر از ۵۰ هزار دلار در سال (که پس از کسر مالیات بر درآمد تقریبا می شود سالی ۳۸ هزار دلار) ۷۵ درصد مردم اصلا چنین امکانی را ندارند. (منبع خبر: در خبرگذاریCNBC)
67 درصد مردم با درآمدهای بین ۵۰ هزار تا ۱۰۰ هزار دلار در سال، ۱۰۰۰ دلار پس‌انداز ندارند و وقتی درآمد بالای ۱۰۰ هزار دلار می‌رود ۳۸ درصد مردم گفته‌اند که اگر بخواهیم پول را جور کنیم به‌سختیی می‌توانیم. قابل توجه که در آمریکا تنها یک‌پنجم مردم درآمد بالای ۱۰۰ هزار دلار در سال دارند.
آسوشیتدپرس می گوید یافته‌هایش با نتیجه‌های یک تحقیق مشابه که بانک مرکزی آمریکا در سال ۲۰۱۵ انجام داده هماهنگ است که نشان می دهد ۴۷ درصد آمریکایی‌ها اگر مورد اورژانسی پیشش بیاید نمی توانند ۴۰۰ دلار نقد حاضر کنند و یا باید پول قرض کنند یا یک چیزی بفروشند.