
حسنی
احمدی
معاویه
بادی در گلو انداخت و بعد با تکبر رو به حسنبنعلیعلیهالسلام کرد و
گفت: ای حسنبنعلیعلیهالسلام میدانی من از تو بهترم. حسنبنعلیعلیهالسلام
لحظهای سکوت کرد و بعد پاسخ داد: به چه دلیل از من بهتری؟ معاویه دستی به ریشهایش
کشید و بعد با خنده تمسخرآلود گفت: بهخاطر آنکه مردم به دور من اجتماع کردهاند
و تو را تنها گذاشتند.
حسنبنعلیعلیهالسلام
لبخندی زد و گفت: هیهات، هیهات... ای معاویه بدان که اجتماع مردم به دور تو دو
گونه است: یا از روی اجبار و زور است یا از روی اختیار و آزادی. حسنعلیهالسلام
سکوت کرد. معاویه تشنه شنیدن، چشم بر لبان فرزند رسولم محمدصلیاللهعلیهوآله
دوخته بود. حسنعلیهالسلام ادامه داد: دسته اول به فرموده قرآن کریم
معذورند و دسته دوم گناهکار. من چگونه به تو بگویم از تو بهترم، زیرا خوبی در تو
نیست تا خودم خوبتر از تو باشم. ولی بدان که خداوند مرا از صفات زشت و تو را از
صفات نیکو دور ساخته است. بنابراین معیار برتری « ارزشهای انسانی» است، نه گرایش
مردم.
معاویه
با جوابی که از حسنبنعلیعلیهالسلام گرفته بود مجبور به سکوت بود و
با خود میاندیشید کاش از ابتدا آن جملات را به حسنعلیهالسلام نگفته
بود تا چنین خار و خفیف نشود.
منبع:
بحارالانوار، جلد 44، صفحه 104