گذری بر زندگی پر جوش و خروش شیخ‌زکزاکی
آرام، بسیار آرام
زهرا رضوی
جوانی است و سَرِ پر سوز و گدازش، غلیان احساسات و اوج طغیان شکوهمند جستجوگری، عاطفه‌مندی و حق‌طلبی. و این تعابیر چه خوب در قالب پیکره جوانان هر عهد و دیار و زمانه‌ای می‌گنجد. حتی در دل تاریک‌ترین سرزمین‌های جهان، همان جا که مردی ساده و بی‌ریا، آستین همت بالا زد و چراغ روشن مسیر تاریک جوانان جستجوگر آن دیار شد. امروز نیجریه جمعیت 25 میلیونی خود را مرهون و مدیون توانمندی‌های این مرد بزرگ است. همان جمعیتی که به سختی در پیاده‌روی اربعین شرکت می‌کنند و حتی برای رسیدن به پرچم حرم امام حسین (ع) در این مسیر، کشته می‌دهند.
امام جماعت یک مسجد بود. سال ۵۷ به ایران سفر کرد. وقتی ۲۵ ساله بود. پیداست که در ۱۳۳۲ خورشیدی به دنیا آمده است. تحصیلات حوزوی را در کانو گذرانده بود. در دانشگاه هم اقتصاد را برای خواندن برگزید. همان سفر زندگی‌اش را تغییر داد. او تحت تأثیر افکار بلند یک فرد قرار گرفت. نام آن فرد، سید‌روح‌الله موسوی خمینی‌ره بود.آن روزها همه می‌دانستند دکترین مقاومت امام خمینی‌ره در جهان فراگیر شده، هر بار ندایی از گوشه‌ای می‌آید. بیراه نیست که می‌گویند: خون امام در رگ‌های شیخ زکزاکی جاری است. آری، نامش شیخ زکزاکی است و شیخ ابراهیم یعقوب زکزاکی نام کامل‌ترش! چشمانش گواهی یک شور عظیم است. نتیجه این شور را کمتر از ۴۰ سال بعد در شیعه شدن حدود ۲۰ میلیون نفر می‌توان دید. تا جایی که نیمی از جمعیت کشور نیجریه را مسلمانان شیعه تشکیل می‌دهند. یکی از شاگردانش می‌گفت ویژگی‌اش این است: آرام، بسیار آرام! و ثقل روزگار چنان است که انسان‌های آرام روزی سر و صدا کنند! بیش از ۳۰۰ مدرسه و مکتب شیعی در نیجریه به راه انداخته می‌شود. این حرکات ارزشمند و خالصانه خطر است و بهای خطر، گاه خبرهای هولناک است.
خبرهای هولناک، یک روز در زاریا
زندگی عادی در شهر شیعه‌نشین زاریا در جریان است. بچه‌ها لی لی بازی می‌کنند و بزرگترها از دیدن ثمره‌های وجودشان لذت می‌برند. ناگهان صداهایی عجیب می‌آید؛ انفجارهایی رخ داده و سوزاندن‌هایی دیده می‌شود. اما چرا؟ این سؤال را یکی از بچه‌ها از مادرش پرسید و در پاسخ شنید: «می‌گویند ما سلاح داریم!» بهانه‌ای که هیچ‌گاه ثابت نشد. حتی اگر سلاح هم می‌داشتند باز با همه توان به مردمی بی‌گناه حمله کردن، رفتاری ناشایست است. این حمله، آن قدر وحشیانه است که عکس‌هایش را هم نمی‌شود دید! به قول دختران شیخ (دکتر نصیبه و سهیلا)، تداعی عاشوراست. خواهر شیخ سوازنده می‌شود و سه تن از پسرانش هم به شهادت می‌رسند. البته سه پسر دیگرش هم بعدا شهید می‌شوند! شیخ و همسرش هم به جایی پناه می‌برند. آنان را هم پیدا کرده، زخمی کرده، محصور می‌کنند.
خطرهای بزرگ، حول انسان‌های بزرگ شکل می‌گیرند چرا که قدرت‌طلبان هیچ‌گاه تاب به قدرت رسیدن حق‌طلبان و عدالت‌خواهان را ندارند.
درنگ ددمنشانه دولت نیجریه
بر اساس حکم دیوان عالی نیجریه، رهبر جنبش شیعیان شیخ زکزاکی باید فورا از حصر آزاد شود اما دولت نیجریه،کارشکنی کرده، حکم دیوان عالی را اجرایی نکرده و نمی‌کند. درنگ می‌کند و این درنگ هم چنان ادامه دارد.
خطرهای بزرگ، بزرگ‌تر هم می‌شوند
دکتر مسعود شجره که چندی پیش برای معاینه شیخ و همسرش به نیجریه سفر کرده بود، از وخامت اوضاع می‌گفت. شجره، رئیس کمیسیون حقوق بشر اسلامی در لندن است و در سال‌های دور هم مراوداتی با شیخ داشته است لذا برای انجام معاینات او، گزینه خوبی است.
دکتر شجره می‌گوید: حدودا دو روز معاینه کردیم و به چیزهای عجیبی رسیدیم. مسمومیت سرب در ایشان هفت برابر اندازه معمولی است. چشم راست خود را از دست داده و بینایی چشم چپ حدودا 10 ـ15 درصد است. همسر شیخ هم ناراحتی قلبی دارد و هم برای دو زانویش حتما باید عمل بشود و حتما باید از صندلی چرخدار استفاده کند.
حالا سؤال این جاست که با توجه به وخامت بیش از حد اوضاع، در دنیایی که برای مردن یک گربه سر و صدا می‌کنند؛ چرا جان و سلامت انسان‌های خدوم کم‌ارزش است؟
در پیرهنت نیز غریبی
جوان ۱۸ ساله نیجریه‌ای به‌خاطر این که دستش تیر خورده بود، از دنیا رفت! در بازتاب این مظلومیت‌ها چقدر موفق بوده‌ایم؟
در حقیقت این قضیه دو ضلع دارد: ضلع دولت و ضلع مردم. گرچه دولت و ملت ما بیکار ننشسته‌اند اما لزوم مواضع روشن‌تر به وضوح نمایان است. اگر مواضع سیاست خارجی کشورها را با هم مقایسه کنیم؛ درمی‌یابیم شاید کمی کاری داشته‌ایم. آیا تجربه امام موسی صدر برای دستگاه دیپلماسی کافی نیست؟ و آیا سخت‌گیری دیپلمات‌ها در این زمینه ریشه‌اش در فضای بین‌الملل است یا کاهلی و سستی؟
در مورد ضلع مردم هم باید گفت که آمادگی هست اما عدم آگاهی هم هست! هر کدام از ما جوانان می‌توانیم نقش به‌سزایی در رسانه و... داشته باشیم. از شهرستان ادب گرفته تا راهپیمایی‌ها هر کدام شاهد مثال‌های موفقی هستند. اگر بخواهیم کار پیدا می‌شود. یک راهش این است که زبان هوسا (هوسه) یاد بگیریم (واضح است که منظور یادگیری کامل آن زبان نیست؛ صرفا عبارت‌های رایج آن کافیست؛ گرچه هرچه بیشتر بهتر!) و در شبکه‌های اجتماعی پیاممان را با زبان خودشان به جهان برسانیم.
خانم مرضیه هاشمی، خبرنگار شبکه presstv که چندی پیش توسط دولت آمریکا بازداشت غیرقانونی شده بود، می‌گوید (نقل به مضمون): برای آزاد کردن من خیلی سر و صدا شد و خیلی‌ها کمپین راه انداختند. در مورد قضیه شیعیان نیجریه و کشمیر این صداها کمتر است و باید در این قضیه‌ها مردم سر و صدا کنند. اینجاست که باید گفت:
در غلغله جمعی و تنها شده‌ای باز
آن قدر که در پیرهنت نیز غریبی
زن، زمینه ساز ظهور
اگر با قرآن آشنا نباشیم، نه فلسفه انقلاب اسلامی را می‌فهمیم نه رابطه‌ای با امام زمان‌عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف داریم.
قرآن به ما عزت می‌دهد و ایمان مؤلفه مهمی در پیروزی‌های جبهه حق علیه باطل است.
به قول شهید آوینی: سِّر پیروزی ما در جبهه‌های جنگ با ابرقدرت‌ها همین است که ما متکی به سلاح نیستیم. اتکای ما به ایمان خود و امدادهای غیبی است که ایمان ما مجاری نزول آن‌هاست.
زمینه‌سازی برای ظهور از یک زن شروع می‌شود. همان طور که خانم خبرنگاری به نام زینت ابراهیم آن قدر قوی است که با فدا کردن ۶ فرزندش، نمونه‌ای از تربیت صحیح را برایمان نمایان می‌سازد. تربیت، نه شعار که شعوری عمیق در دل انسان‌های بیدار دل است. باشد که ما نیز در تربیت کارآمد باشیم.