چرا تمام بدنتان درد می‌کند؟
گاهی بدن ما در اثر فعالیت زیاد یا ورزش درد می‌گیرد، اما گاهی علت درد عضلات می‌تواند پیچیده‌تر و همراه با علائم دیگری باشد. درد در تمام بدن باعث می‌شود هر فعالیتی سخت‌تر شود، از ساده‌ترین کار‌های روزانه گرفته تا خواب شب. گاهی بدن ما در اثر آنفلونزا، ورزش یا کار زیاد درد می‌گیرد، اما گاهی علت درد عضلات می‌تواند پیچیده‌تر بوده، با علائم دیگری نظیر موارد زیر همراه باشد.
مشکلات تیروئید
اگر دچار کم‌کاری تیروئید باشید، بدن درد می‌تواند اولین علامتی باشد که تجربه می‌کنید. کم‌کاری تیروئید زمانی روی می‌دهد که بدن فرد به اندازه کافی هورمون تیروئید تولید نمی‌کند. این اتفاق می‌تواند چندین علامت داشته باشد از جمله گرفتگی عضلانی، سفتی و دردناک شدن مفاصل و بدن‌درد. گاهی این بدن‌درد، مبهم و نامشخص است. کم‌کاری تیروئید بیماری بسیار شایعی است، اما خوشبختانه این مشکل تیروئیدی با تجویز دارو قابل درمان بوده و دارودرمانی می‌تواند سطح هورمون را به حالت نرمال برگردانده و بدن‌درد و احساس خستگی را تسکین بدهد.
نارسایی جریان خون
اگر متوجه شدید پاهایتان بعد از پیاده روی درد می‌گیرند می‌تواند نشان‌دهنده مشکل گردش خون باشد. انسداد در یکی از عروق می‌تواند سبب احساس سوزش، گرفتگی و یا درد در یکی از پا‌ها یا هر دو پا شود که بعد از استراحت تسکین می‌یابد. این عارضه نتیجه تصلب‌شرایین است. تصلب‌شرایین بیماری‌ای است که منجر به باریک و سفت شدن عروق به دلیل تجمع پلاک می‌شود.
افرادی که این عارضه در آن‌ها تشخیص داده می‌شود ممکن است دارو مصرف کنند یا به آن‌ها توصیه شود بیشتر راه بروند و ضمنا سیگار نکشند و چربی‌های اشباع را از رژیم غذایی خود حذف کنند. اگر علائم شدت بگیرند ممکن است پزشک عمل جراحی را توصیه کند.
لوپوس
دردی که در مفاصل‌تان احساس می‌کنید ممکن است با یک بیماری خود‌ایمنی به نام لوپوس مرتبط باشد. لوپوس باعث می‌شود سیستم ایمنی شما به بافت‌های سالم حمله‌ور شده و بدن‌درد به همراه داشته باشد. طی پروسه فعال لوپوس، بدن دچار التهاب می‌شود. بخشی از این پروسه التهابی شامل ضخیم شدن مخاط اطراف مفاصل می‌شود. این اتفاق باعث می‌شود مفاصل و تاندون‌ها متورم شده و درد ایجاد شود. برخی از بیماران دچار لوپوس درد‌هایی مشابه درد آرتریت را تجربه می‌کنند. اما لوپوس برخلاف آرتریت معمولا موجب آسیب دائمی به استخوان‌ها و مفاصل نمی‌شود. اولین خط درمانی برای این نوع احساس ناراحتی، دارو‌های ضدالتهابی معمولی هستند مانند آسپرین و ایبوپروفن. پد حرارتی و وان آب گرم نیز می‌تواند سفتی مفاصل را کاهش بدهد.
آرتریت
آرتریت یا التهاب مفاصل یکی از شایع‌ترین علت‌های بدن‌درد است و به بیش از ۱۰۰ بیماری که مفاصل و عضلات را درگیر می‌کند گفته می‌شود. معمول‌ترین نوع آرتریت، اوستئوآرتریت است که آرام‌آرام استخوان و غضروف را از بین می‌برد. اوستئوآرتریت علاوه بر بدن‌درد موجب سفتی، تورم و محدودیت حرکت مفاصل نیز می‌شود. آرتریت از بیماری‌های قابل کنترل است که برخی از آن‌ها شامل دارودرمانی، کاهش وزن و ورزش می‌شود.
بثورات پوستی روی پلک‌ها
اگر درد‌های عضلانی و استخوانی‌تان همراه با بثورات پوستی روی پلک‌هاست ممکن است دچار درماتومیوزیت شده باشید. درماتومیوزیت یک بیماری خود‌ایمنی است که سبب درد‌های عمومی می‌شود، زیرا رگ‌های خونی زیر پوستی را ملتهب می‌کند. این بیماری می‌تواند باعث سخت شدن عمل بلع و بلند شدن از وضعیت نشسته شود. علائم شایع درماتومیوزیت شامل خستگی و بثورات پوستی می‌شود. این بثورات می‌توانند قرمز یا بنفش باشند و معمولا خارش دارند. بثورات ناشی از درماتومیوزیت فقط روی پلک‌ها ظاهر نمی‌شوند بلکه ممکن است روی گونه‌ها، آرنج‌ها، زانوها، بند انگشتان، کمر و بالای سینه نیز ظاهر شوند.
پزشک ممکن است دارو‌هایی مانند کورتیکواستروئید تجویز کند تا علائم کنترل شوند. ورزش‌هایی نیز وجود دارند که می‌توانید با کمک آن‌ها قدرت و انعطاف بدنیتان را بهتر کنید. فرآورده‌های خونی تصفیه شده نیز ممکن است برای تزریق تجویز شوند و این فرآورده‌ها می‌توانند جلوی آسیب به عضلات و پوست را برای مدتی بگیرند. اما باید به طور مرتب؟؟؟
فیبرومیالژیا
بارزترین علامت فیبرومیالژیا، درد‌های
عضلانی قابل توجه، سفتی و حساس شدن در تمام بدن است. سردرد، کرخت شدن دست‌ها و پا‌ها
و شکم‌درد نیز از دیگر علائم آزاردهنده این بیماری هستند.
بنا به دلایلی که هنوز
شناخته شده نیست، افرادی که دچار فیبرومیالژیا هستند نسبت به درد حساس‌ترند. زنان
بیشتر از مردان به فیبرومیالژیا دچار می‌شوند و برای برخی از این افراد، این
بیماری چنان ناتوان‌کننده است که نمی‌توانند از رختخواب خود بیرون بیایند. اما
برای عده‌ای دیگر از بیماران، درد گاهی هست و گاهی نیست. فیبرومیالژیا معروف است
که به‌سختی تشخیص داده می‌شود و هنوز معلوم نیست چه چیزی سبب این بیماری می‌شود.
سندرم خستگی مزمن
افرادی که سندرم خستگی مزمن دارند علاوه بر احساس خستگی زیاد اغلب با علائمی مانند مفصل درد ادامه‌دار و درد‌های عضلانی نیز روبرو هستند. پوست این افراد ممکن است هنگام لمس دردناک شود و سردرد نیز از دیگر علامت‌های این سندرم می‌باشد.
مرکز کنترل و پیشگیری بیماری‌ها توصیه می‌کند بیماران از مسکن‌هایی مانند استامینوفن، ایبوپروفن و آسپرین استفاده کنند و از حرکات کششی، ماساژ‌های ملایم، گرما و تکنیک‌های ریلکسیشن برای تسکین درد کمک بگیرند. بیشتر پزشکان عقیده دارند علت سندرم خستگی مزمن، فیزیولوژیکی است.
دارو‌های تجویزی (استاتین‌ها و دارو‌های افیونی)
استاتین ها از دارو‌های رایجی است که برای درمان کلسترول بالا به کار می‌رود و منجر به درد‌های مفاصل و عضلانی در ۲۰ تا ۳۰ درصد از بیماران می‌شوند. استاتین‌ها کاربرد گسترده‌ای در کمک به پیشگیری از تشکیل پلاک در عروقی دارند که می‌تواند منجر به بیماری قلبی شوند. استاتین‌ها به این علت سبب ایجاد درد می‌شوند که کمک آنزیم تولید کننده انرژی به نام Q۱۰ را کاهش می‌دهند. دانشمندان دریافته‌اند که استاتین‌ها، تولید طبیعی کمک آنزیمQ۱۰ را کاهش می‌دهند.
دارو‌های افیونی نیز بابت تأثیر ضد دردی که دارند معروف هستند، اما در برخی موارد موجب بدن‌درد نیز می‌توانند بشوند. مصرف طولانی‌مدت از دارو‌های افیونی و اعتیاد به آن‌ها بدن را نسبت به درد حساس‌تر می‌کند. این احتمال هم وجود دارد که مصرف دارو‌های افیونی، عملکرد‌های طبیعی ضد درد را در بدن سرکوب می‌نمایند و درنتیجه فرد را بعد از اینکه تأثیر دارو از بین رفت، نسبت به درد تحریک‌پذیرتر می‌نمایند.
استرس
استرس و اضطراب می‌توانند طیفی از درد‌های بدنی را ایجاد کنند که شامل درد فک، گردن، قفسه سینه، شکم‌درد و کمردرد همراه با سردرد و درد‌های عضلانی می‌شود. درد‌های بدنی ناشی از اضطراب و استرس، قابل کنترل‌اند. خواب کافی، ورزش منظم و تغذیه درست می‌توانند تا حدود بسیار زیادی این درد‌ها را تسکین بدهد. تکنیک‌های ریلکسیشن نیز به حل این مسأله کمک می‌کنند.
افسردگی
افسردگی می‌تواند درد را طولانی‌تر و شدیدتر کند؛ و هر چه فرد، درد شدیدتری را تجربه کند، احتمال اینکه افسرده‌تر شود بیشتر است. درد‌های بدنی یکی از شکایت‌های معمول در افراد دچار افسردگی‌اند. تقریبا ۷۰ درصد از افرادی که افسردگی در موردشان تشخیص داده می‌شود دچار علائم بدنی نیز هستند. دلیل این امر پیچیده‌تر از آن است که شناخته شده باشد.
فرارسان‌های عصبی مواد شیمیایی هستند که پیام‌های عصبی را از عصبی به عصب دیگر منتقل می‌کنند. فرارسان‌های عصبی که هم به درد و هم به خلق و خو واکنش نشان می‌دهند، یکی هستند: سروتونین و نورپی‌نفرین. به همین دلیل گاهی دارو‌های ضد افسردگی برای افرادی که دچار درد‌های مزمن هستند تجویز می‌شوند.
بی‌خوابی، بدن‌درد را بدتر می‌کند
عجیب نیست که با درد و ناراحتی زندگی کردن، خواب خوب شبانه را نیز دشوار کند. ما وقتی‌که دردی داریم به‌سختی می‌توانیم آرام شویم و به خواب برویم. ضمنا کمبود خواب نیز می‌تواند درد‌ها را بدتر کند. یافته‌ها نشان می‌دهند خواب ناکافی و بی‌کیفیت می‌تواند باعث شود درد را شدیدتر احساس کنیم. دلیل این امر ناشناخته است، اما به‌هرحال این ارتباط وجود دارد و کاری که می‌توانید بکنید این است که دردتان را تسکین بدهید تا شب‌ها بهتر بخوابید.
عدم تحرک بدنی
درست است که ورزش و تمرین شدید می‌تواند سبب بدن‌درد بشود، اما نداشتن فعالیت بدنی نیز همین اثر را دارد. طبق پژوهشی در نروژ، افرادی که بیش از سه بار در هفته ورزش می‌کردند، ۲۸ درصد کمتر در معرض درد‌های مزمن بدنی قرار داشتند. آن‌هایی که به‌طور مرتب ورزش می‌کردند نیز ۵۰ درصد کمتر در معرض تجربه علائم دردناک در بدن بودند.
کمبود ویتامین D
هر قسمتی از بدن گیرنده‌ای برای ویتامین D دارد، از استخوان‌ها گرفته تا عضلات و سلول‌های مغز. به نظر می‌رسد میان سطح پایین ویتامین D در بدن و درد‌های مزمن ارتباط وجود دارد که البته هنوز معلوم نیست کدام یک موجب آن دیگری می‌شود، اما از آنجایی‌که مهم است محققان عقیده دارند منطقی به نظر می‌رسد کسی که درد مزمن دارد، مکمل ویتامین D مصرف کند.
افرادی که دچار آرتریت هستند به دو دلیل باید به مصرف ویتامین D کافی اهمیت زیادی بدهند: ویتامین D محافظ کلسیم خون است و استخوان‌ها را سفت و قوی نگه می‌دارد و دیگر اینکه کورتیکواستروئید‌هایی که برای درمان آرتریت به کار می‌روند، سطح ویتامین D بدن را پایین می‌آورند.
دریافت ویتامین D در فصل تابستان کار سختی نیست و می‌توانید با در معرض قرار دادن ۵۰ درصد از پوست‌تان مقابل نور خورشید به مدت ۱۵ دقیقه، بدنتان را وادار کنید که دوز مورد نیاز روزانه‌اش از این ویتامین مهم را بسازد. اما در ماه‌های فصل سرد سال با مصرف ماهی‌های چرب و مواد غذایی غنی شده با ویتامین D و در‌صورت‌نیاز مصرف مکمل می‌توانید این ویتامین را برای بدنتان تأمین نمایید.
دهیدراسیون
دهیدراسیون، از دست دادن آب بدن در اثر اسهال، استفراغ یا ادرار زیاد است. شما به مقدار کافی آب در بدنتان نیاز دارید تا حجم خون‌تان حفظ شود، غذا را گوارش کنید و دما بدنتان تنظیم شود و خیلی دیگر از عملکرد‌ها در بدنتان به‌خوبی صورت بگیرند. اگر آب و الکترولیت‌ها را از دست بدهید، دچار بدن‌درد خواهید شد. از کجا بدانید دهیدراته شده‌اید؟ علائم و نشانه‌ها شامل خشکی دهان، خستگی، گود افتادن چشم‌ها، کاهش ادرار، تشنگی مفرط، تیرگی ادرار، سرگیجه و پریشانی می‌شود. اگر دچار علائم دهیدراسیون شدید هستید و نمی‌توانید از طریق نوشیدن، مایعات از دست رفته را جبران کنید، نیاز به تزریق سرم خواهید داشت.
درد‌های تأخیری عضلانی
درد‌های تأخیری عضلانی درد‌هایی هستند که تقریبا یک تا دو روز بعد از انجام تمرین ورزشی شدید یا جدید ظاهر می‌شوند. این درد‌ها به دلیل آسیب‌های بسیار ریز در عضله روی می‌دهند که حین تمرین ایجاد شده‌اند. دارو‌های ضدالتهابی غیراستروئیدی و ماساژ می‌تواند به تسکین این درد‌ها کمک کند. بعد از تمرین به بدنتان فرصت بدهید تا استراحت کرده و ریکاروی شود.