روایت هایی از دیگر کشورها
بی حرکت! دست‌هایت را روی فرمان بگذار
گردآوری و تنظیم: مریم سیادت
معمولا آواز دهل شنيدن از دور خوش است. خيلي از ما مشتاق زندگي در آن‌سوي مرزهاي جغرافيايي سرزمين مادري هستيم بدون اين‌که از ريز و درشت‌هاي قوانين آنجا اطلاع داشته باشيم و تصورمان بر اين است که تمام آرزوها و آمال ما در آنجا به سر منزل مقصود مي‌رسد. غافل از آن‌که آن‌ها هم براي خودشان قوانين سختگيرانه‌تري نسبت به مملکت ما دارند و همين پاي‌بندي‌هاي سختگيرانه سبب شده نظام آنجا کاملا منظم و مرتب به نظر ما برسد. در اين مجال به خوب و بدهاي ينگه دنيا مي‌پردازيم که حاصل تجربيات دوستاني است که روزگاري در غرب زندگي کرده‌اند.
رانندگی در آمریکا یعنی این!
رانندگی در بیشتر شهرها و ایالات امریکا قواعد سختی دارد. مثلا وقتی در آمریکا رانندگی می‌کنید باید عابران پیاده را همچون هیولاهایی ببینید که جرأت نزدیک شدن به آن‌ها را ندارید. حتما اگر عابری از خط پیاده از عرض خیابان می‌گذرد دو متر عقب‌تر از او توقف کنید. شما موقع رانندگی باید عابر پیاده را بپرستید و همچون معابد بودایی به او احترام بگذارید. اگر بدانید که کوچک‌ترین لمسی با آن‌ها چه دردسر بزرگی را برای تمام عمرتان ببار خواهد آورد از تعجب شاخ در می‌آورید. شما وقتی از خیابان رانندگی می‌کنید قبل از خطوط عابر حتما باید دو طرف آن را چک کنید و اگر پای عابر بر روی آسفالت خیابان در هر طرف آن باشد شما باید توقف کامل کنید. حالا به بقیه موارد توجه کنید:
ـ تابلوی ایست یعنی توقف کامل. یعنی این‌که نقطه تماس لاستیک ماشین شما با آسفالت باید همانی باشد که یک ثانیه بعد است. توقف کامل یعنی این‌که اگر یک لیوان آب بالای لاستیک ماشین شما بگذارند محتویات آن پخش آسفالت نشود. ایست کامل این نیست که سرعت خود را یواش کنید و بعد بگویید خوب ایستادم دیگه.
ـ باید عادت کنید که حتی اگر توی پارکینگ خانه‌تان هم قصد پیچیدن دارید راهنما بزنید. اصولا شما بدون راهنما نباید فرمان ماشین خود را بپیچانید. این یک قاعده اصلی و خیلی مهم رانندگی در آمریکا است. اصولا هیچ‌گونه انحراف از مسیر بدون راهنما در هیچ شرایطی پذیرفتنی نیست.
ـ در آمریکا شما به‌هیچ‌وجه نباید راه کسی را قطع کنید و یا سرعت ماشین‌هایی را که حق تقدم با آن‌ها است را کم کنید. مثلا اگر می‌خواهید از داخل کوچه‌ای به خیابان بپیچید ماشینی که میاید به‌خاطر شما سرعتش را کم نخواهد کرد چون حق تقدم با اوست. حتی اگر ده دقیقه هم معطل شوید سعی نکنید مثل ایران راه بگیرید چون این‌کار در آمریکا معنی ندارد و ماشین‌شان را محکم به شما خواهند کوبید. خیلی‌ها منتظر چنین فرصت‌هایی هستند تا توسط بیمه شما ماشین‌شان را نو کنند.
ـ در آمریکا شما نمی‌توانید در هر نقطه‌ای که دلتان خواست توقف کنید. معمولا رنگ جدول‌های کنار خیابان به شما می‌گوید که مجاز به پارک هستید یا نه. رنگ قرمز و یا مقابل پارکینگ‌ها یعنی نه تنها پارک بلکه توقف ممنوع. رنگ سفید یعنی پارک آزاد. البته اگر پارکومتر باشد باید پول بپردازید. رنگ سبز یعنی توقف محدود که روی آن می‌نویسند مثلا ۲۰ دقیقه یا یک ساعت. رنگ زرد مخصوص پارک ماشین‌های تجاری و اداری است و در روزهای تعطیل می‌توانید پارک کنید.اگر به هر دلیلی در محل قرمز نگه دارید جریمه می‌شوید.
ـ اگر ماشین پلیس شما را تعقیب کرد و چراغ بالای آن هم روشن بود شما به راه خود ادامه دهید تا زمانی‌که صدای آژیر شنیدید. پس از شنیدن صدای آژیر باید در اولین محلی که امکان پارک وجود دارد پارک کنید. اگر در همان‌جا بزنید کنار و در جای نامناسب توقف کنید جریمه‌تان دو برابر خواهد شد. وقتی توقف کردید از ماشین پیاده نشوید و دو دستتان را روی فرمان بگذارید تا پلیس به سمت شما بیاید و بگوید چکار کنید. بعد از این‌که مدارک‌تان را چک کرد از شما علت تخلف را می‌پرسد و شما فقط بگویید متأسفید چون هر حرف دیگری بزنید مثل این‌که غذا رو گاز بود یا بچه مریض بود یا زنم داره می‌زاد موجب این می‌شود که شما را به دادگاه بفرستند تا حرفتان را ثابت کنید و در صورت واقعی بودن جریمه نشوید. ولی اگر دروغ گفته باشید واویلا.
ـ تمام این چیزهایی که گفتم در لس‌آنجلس زیاد صدق نمی‌کند و آنجا هر جوری که دوست دارید رانندگی کنید. من دوباری که به لس‌آنجلس رفتم احساس کردم که در تهران هستم و چند بار نزدیک بود تصادف کنم. هم چراغ می‌زنند، هم بوق می‌زنند، هم ویراژ می‌دهند و هم ایست را رد می‌کنند. امیدوارم که از ایرانی‌های مقیم آنجا یاد نگرفته باشند!