عاشق‌های همسان!
باران زعیمی
بچه‌ها شیرینند اما دوقلوها شیرین‌تر. گرچه زحمتشان برای مادر و پدر بسیار زیاد است اما دیدن آن‌ها در ظاهری یکسان برای دیگران بسیار لذت‌بخش است به‌خصوص اگر این دوقلوها همسان باشند. دو انسان با قیافه و اندام یکسان، مدل موی یکسان و لباس‌ها و کفش‌های یکسان که تشخیص آن‌ها را از هم غیرممکن می‌کند، از دور هم جلب‌توجه کرده، قند در دلمان آب می‌کند.
دوقلوهای همسان ژن مشترک دارند و در یک محیط جنینی و سپس در یک محیط بیرونی با والدین خود رشد کرده‌اند. بیشترین ارتباط حسی و عاطفی را داشته، علایق مشترک و حتی دردهای مشترک دارند. اینجا فقط مادرها هستند که آن‌ها را از هم تشخیص می‌دهند و راز این تشخیص نه در ظاهر، بلکه در باطن آن‌هاست. الگوی رفتاری و کنش‌های ارتباطی متفاوتی که در برخی بزنگاه‌ها و موقعیت‌ها بروز یافته و با رشد دوقلوها نمایان‌تر می‌شود تا جایی‌که سرنوشت متفاوتی را برای هرکدام از آن‌ها رقم می‌زند.
تکوین مانند ما انسان‌ها ظاهربین نیست و دوقلوها را هم دو انسان مستقل می‌بیند و برای هرکدام نقشه ویژه‌ای در نظر می‌گیرد. مانند نقشه‌‌های متفاوتی که برای اثرانگشت این دو موجود به‌ظاهر یکسان و همسان کشیده است.
حالا چطور ممکن است که دو انسان متفاوت که در دو خانواده و شرایط محیطی مختلف بزرگ شده‌اند بتوانند در اثر یک حادثه کاملا شبیه هم شوند، نعل به نعل مانند هم رفتار کرده، حب و بغض‌های یکسان داشته باشند؟ حادثه عشق را می‌گویم!
دو نفر عاشق می‌شوند و ازدواج می‌کنند. تصور می‌کنند یکی شده‌اند پس باید هر دو سلیقه یکسانی در انتخاب رنگ داشته باشند، اشتهای یکسانی به غذاها داشته باشند، علاقه یکسانی به گل و حتی واکنش یکسانی به بیماری‌ها داشته باشند. بعضی زوج‌ها که بوی نو بودن‌شان دماغ فلک را پر کرده! برای نمایش شدت محبت در میان جمع، لبخندزنان در یک بشقاب غذا می‌خورند اما چند وقت که می‌گذرد و بوی تر وتازگی‌شان تمام می‌شود موقع غذا خوردن در بشقاب‌های جداگانه، سر یک تکه گوشت خورشت و نمکی یا شکری بودن حلیم دعوای‌شان می‌شود!
زوج‌های عاشق از دوقلوها همسان‌تر نخواهند شد اما می‌توانند همراه‌تر باشند. عشق ورزیدن به معنای یکسان فکر کردن و یکسان عمل کردن نیست. این اجتماع کوچک دو نفره که قرار است چند نفره بشود و رشد پیدا کند نباید مانع رشد فردی شده، شخصیت فردی را نابود کند. قرار نیست هر دو نفر شلغم دوست داشته باشند یا هر دو از ارتفاع نترسند و خلبان شوند. مهم این است که در مسیر پیشرفت یاور یکدیگر باشند و ضعف‌های یکدیگر را پوشش دهند.
اصل عشق ورزیدن به احترام و تعامل آرامش‌بخش است. می‌توان اختلاف نظر داشت اما با گفتگو به یک تصمیم واحد و قابل احترام رسید. نیازی به بشقاب واحد و همسانی رنگ روسری زوجه و کفش زوج نیست، از تفاوت‌های سالم لذت ببرید و از تکرار صادقانه «دوستت دارم»ها غفلت نکنید. حتی دوقلوهای همسان نیز متفاوت‌اند.