امام خامنه‌ای
سقط جنین شرعا حرام است و در هیچ حالتى جایز نبوده و توبه جدى از آن لازم است و باید دیه سقط جنین پرداخت شود که اگر علقه باشد دیه آن چهل دینار است و اگر مضغه باشد شصت دینار است و اگر استخوان بدون گوشت باشد هشتاد دینار است و دیه به وارث جنین با رعایت طبقات ارث پرداخت مىشود. ولى وارثى که مباشر سقط جنین بوده از آن، سهمى ندارد. دینار شرعى معادل سکه طلا به وزن یک مثقال شرعى (6/3 گرم) مى‌باشد و قیمت آن را مى‌توان از بازار بدست آورد.
آیت‌الله سیستانی
انداختن حَمْل پس از انعقاد نطفه، جایز نیست و دیه وکفاره (دو ماه روزه متوالی) دارد، مگر این‌که باقى ماندن حمل براى مادر ضرر جانى داشته باشد، یا مستلزم حرج شدیدى باشد که معمولا تحمل نمىشود، که در‌این‌صورت قبل از دمیدن روح و جان گرفتن جنین اسقاط آن جایز است و بعد از آن مطلقا جایز نیست. اگر مادر حمل خود را بیاندازد، دیه آن بر مادر واجب است و باید آن را به پدر یا دیگر ورثهاش بپردازد. اگر پدر حمل را بیاندازد، دیهاش بر او واجب است و باید آن را به مادر بپردازد. اگر پزشک این عمل را انجام دهد، دیه بر او واجب است، مگر این‌که وارث ببخشد، هر چند اسقاط جنین به درخواست پدر و مادر باشد و کافى است در دیه جنین پس از جان‌گرفتن آن، پرداختن پنج هزار و دویست و پنجاه مثقال نقره، اگر جنین پسر باشد و نصف این مقدار اگر دختر باشدو ـ بنا بر احتیاط واجب ـ دیه جنینى که در رحم بمیرد نیز همین مقدار است. اگر جنین جان نداشته باشد درصورتى‌که نطفه باشد کافى است در دیه آن یکصد و پنج مثقال نقره و اگر خون بسته باشد دویست و ده مثقال و اگر گوشت باشد سیصد و پانزده مثقال و اگر استخوان داشته باشد چهارصد و بیست مثقال و اگر اعضا و جوارحش کامل باشند پانصد و بیست و پنج مثقال و ـ بنا بر احتیاط واجب ـ فرقى بین پسر و دختر در فرض جان نداشتن نیست و دمیده شدن روح در نطفه در ماه چهارم است مگر این‌که توسط دستگاه‌های جدید غیر از آن ثابت گردد.
آیت‌الله مکارم‌شیرازی
اسقاط جنین حرام است، ولى هرگاه جنین در مراحل ابتدایى باشد و به‌صورت انسان کامل در نیامده باشد و باقیماندن جنین در آن حالت و سپس تولد ناقص آن به تصدیق اهل اطلاع متدین باعث عسر و حرج شدید براى پدر و مادر گردد، پایان دادن به حاملگى جایز است و احتیاطا باید دیه را بدهند. دیه جنین بر کسانی است که در سقط دست داشته اند و چنانچه مادر با میل و اختیار، خود را در اختیار طبیب قرار داده که سقط کند نیمی از دیه بر عهده مادر است و باید علاوه بر پرداخت دیه از گناه بزرگی که مرتکب شده‌اند بطور جدی توبه کنند و با اعمال نیک آینده گذشته را جبران نمایند و توجه داشته باشید جنین قبل از آن‌که روح در آن دمیده شود دارای پنج مرحله است، نطفه، علقه، مضغه، عظام و لحم، و دیه آن بنا بر احتیاط واجب به شرح زیر است: در بیست روز اول (که نطفه است) 15 مثقال معمولی طلا، در بیست روز دوم (که علقه است) 30مثقال، در بیست روز سوم (که مضغه است) 45 مثقال، در بیست روز چهارم (که عظام است) 60 مثقال، در بیست روز پنجم ( که لحم است) قبل از آن‌که خلقت جنین کامل شود و در شکم مادر به حرکت درآید 75 مثقال، و پس از دمیدن روح در پسر دیه کامل و در دختر نصف دیه کامل تعلق می‌گیرد.
آیت‌الله صافی‌گلپایگانی
کشتن جنین مطلقا حرام است و دیه دارد که به وارث او در‌صورتی‌که سبب سقط نباشند می‌رسد و چنانچه ولوج روح هم شده باشد(جنین روح داشته باشد) کفاره هم دارد ولی تا زنده به دنیا نیامده باشد مطلقا قصاص ندارد.
آیت‌الله وحید‌خراسانی
حمل در چهل روز اول نطفه بوده و دیه آن بیست دینار (مطابق با 15 مثقال طلای متعارف)، چهل روز بعد علقه بوده و دیه آن چهل دینار، چهل روز بعد مضغه بوده و دیه آن شصت دینار است و دیه در بین این مراتب به‌همین حساب تقسیم می‌شود (هر دو روز یک دینار) و بعد از آن‌که دارای استخوان شد هشتاد دینار، پس از آن‌که گوشت پیدا کرد صد دینار و هنگامی‌که روح در او دمیده شد اگر پسر باشد دیه او هزار دینار و اگر دختر باشد دیه او پانصد دینار است.