
عاطفه میرافضل
منافقین، از میان ترورهای کثیفی که انجام دادند، تنها 5 شخصیت انقلابی را به شیوه انتحاری به شهادت رساندند. چهار شهید محراب و شهید هاشمینژاد. این، عمق کینه آنها را نسبت به این شهدا میرساند. ضربهای که منافقین از این شخصیت ها خورده بودند زمینهای شد تا به وحشیانهترین روشها برای ترور آنها دست بزنند.
شهرت ایشان بهخاطر سبک برخورد با جوانان بود. حدود سال 1340، شهید با تأسیس «کانون فرهنگی جوانان» و راهاندازی «کانون بحث و انتقاد دینی» برای ارشاد نسل جوان بیشتر شناخته شده فعالیتها و سخنرانیهایش توسط ساواک ممنوع اعلام شد.
بعد از پیروز انقلاب اسلامی، قرار میشود مقام معظم رهبری به تهران بروند و شهید هاشمینژاد در مشهد بماند و به فعالیتهای فکری و مبارزه نرم با انحرافات فکری و جریان نفاق ادامه بدهد. مشهد قطب چندین تفکر مختلف بود. بسیاری از آنها که بعدها بهعنوان سران منافقین شناخته شدند، در مشهد بودند. جریان انجمن حجتیه هم که خاستگاه و پایگاهش مشهد بود. بهعبارت دیگر هر دو جریان چپ و راست نفاق در مشهد فعالیت داشتند.
فعالیت در حزب جمهوری برای شهید، بهانهای برای انجام کار تشکیلاتی در راستای روشنگری و مقابله با انحرافات بود. دفتر حزب جمهوری، آن وقتها در خیابان عشرتآباد قرار داشت که بعدها به نام شهید، نامگذاری شد. ایشان از صبح زود در دفتر حزب، حاضر میشد و همان اول صبح کلاسهایی را برای شاگردانش برگزار میکرد. منافقین، نوجوانی 17 ساله را در این جلسات نفوذ داده بودند .مسئول عملیات شهادت شهید هاشمینژاد که چندین سال بعد دستگیر شد، اعتراف کرد که شب آخر از سر شب تا صبح، با عامل شهادت شهید هاشمینژاد صحبت میکرده. حتی گفت این نوجوان 17 ساله چندبار هم گریه کرد و منصرف شد اما من هربار جوری شرایط را برایش تشریح میکردم که انگار او بعد از این عملیات، در اوج قهرمانیهای تاریخ قرار خواهد گرفت.
انفجار بعد از پایان کلاس بوده است. دقایقی قبل از 7 صبح روز 7 مهر 1360، عامل انفجار که در ظاهر شاگرد شهید بوده، خودش را به شهید نزدیک میکند و در یک لحظه با نارنجکی که ضامنش را کشیده بوده، خودش را میچسباند به شهید و نارنجک منفجر میشود.
رهبر معظم انقلاب درباره شهید گفتهاند: غیر از سخنرانیها و خطبههای پرشوری که او ایراد میکرد باید بگویم که زندگی این عالم بصیر با همه فراز و نشیبهایش بر روی هم یک خطابه پرشور و هنرمندانه بود و به قول شاعر؛
به سر برد او خطبه نامدار
فرود آمد از منبر روزگار