دلیل این‌همه تنگ‌نظری چیست؟
باران زعیمی
چقدر عجیب و تأثیرگذار است وقتی می‌بینی در میدان مسابقه خدمت به ملت، برخی مسئولین آن‌چنان گوی سبقت را بلعیده‌اند که سایرین حتی فکر همراهی با آنا را هم در این میدان نمی‌کنند چه برسد به رقابت! به‌عنوان‌مثال کدام پدر و مادری است که بتواند به‌راحتی دوری فرزندش را تحمل کند؟ همین سربازی رفتن فرزند به شهر مجاور چقدر تارهای نازک قلب والدین را به رعشه می‌اندازد؟ حال ببینید برخی مسئولین چه رنجی را متحمل می‌شوند که جگرگوشه‌های خود را هی به خارج می‌فرستند تا بسیار جلوتر از خط مقدم، در جهاد با کفر و استکبار باشند! همه هم به قلب اروپا و آمریکا و کانادا یورش می‌برند!
وقتی هم از مسئولین گرامی سؤال می‌شود چرا به این امر خطیر تن داده‌اید، می‌گویند که فرزندان ما سفیران گویا برای نظام هستند. آن‌ها برای تحصیل علم و دانش به خارج رفته‌اند تا بعدا با قلم، توییت و ایمیل‌های کوبنده خود قدرت‌های بزرگ جهانی را به زانو درآورند! پرواضح است که انجام این امر مهم فقط از عهده ژن‌های خوب آقازاده‌های وزیر، نماینده مجلس، رئیس‌مجلس، رئیس‌‌جمهور، فک‌و‌فامیل درجه یک رئیس‌‌جمهور و فرزندان انواع و اقسام مشاور و مدیر و معاون و سفیر و حتی شهردار برمی‌آید ولاغیر.
طبیعی است که مردم دارای ژن ناخوب! سؤال کنند حاصل تلاش‌های
این خیل 5 ـ4 هزار نفری از آقازاده‌های خارج‌نشین چه بوده یا چه خواهد بود؟ با رسم
شکل توضیح دهید! پاسخ این سؤال با ذکر چند مثال روشن‌تر خواهد شد.
زمان جنگ تحمیلی و دفاع مقدس که تعداد زیادی از جوانان کشور که حوصله تحصیل
نداشتند و نمی‌خواستند سفیران گویای نظام در خارجه باشند، خودشان را جلوی توپ و
تانک می‌انداختند و مدام هم شعار «جنگ جنگ تا پیروزی» سرمی‌دادند.
این بچه‌ها که زبان دنیا را بلد نبودند تا سایه جنگ را از سر کشور بردارند اما مشاورت
یک تعداد آقا و آقازاده که به‌دلیل زیادی عقل و آینده‌نگری و به کوری
چشم آمریکا و انگلیس، به‌همان آمریکا و انگلیس رفته و تحصیلات عالیه کرده و سفیران
گویای نظام! شده بودند، جنگ را پایان دادند و بعدها از قول سر سلسله عقلای این قوم،
فهمیدیم امام(ره) از نوشیدن آن جام زهر خیلی هم خوشحال شده بودند!
از دسته‌گل‌های برخی آقازاده‌های خارج‌نشین در فتنه 88 که
بگذریم، دیگر آن‌که کنار زدن مجدد سایه شوم جنگ توسط برجام و سیب و گلابی‌های آن و
رونق اقتصادی وافر نیز از جمله محصولات استراتژیک همین خارج‌نشینان مسئول است که
با رنج سال‌ها دوری از وطن به‌دست آمد. بنابراین دیدن زندگی لاکچری و استفاده از
منابع کشور برای تأمین مخارج دلبندان مسئولین و عدم تمایل بسیاری از آن‌ها به
بازگشت به ایران نباید موجب سوء‌تفاهم ملت شود و مطالبه بازگشت یا ممنوعیت خروج
فرزندان مسئولین را داشته باشند. این‌ها همه‌اش برای فریب دشمن است! آن‌ها باید
زبان دنیا را بلد شوند تا اگر زمانی لبخندهای خودشان یا والدین‌شان تحریم‌ها را
لغو نکرد لااقل بتوانند برای گرفتن 15 میلیارد دلار ناقابل هی بروند پاریس و
برگردند!
اینقدر تنگ‌نظر و کوته‌بین نباشید، این‌ها جانشینان پدران و آینده‌سازان مملکت
هستند!