
عاطفه میرافضل
ارنست ميلر همينگوي نويسنده شهير آمريكايى در 21 ژوئيه 1898میلادی در ايالت شيكاگو آمريكا متولد شد. او پس از پايان تحصيلات خود، در جنگ جهاني اول شركت کرد و سپس خبرنگار جنگي شد. همينگوي پس از پايان جنگ و كسب مدال جنگي، نگارش آثار ادبي خود را ادامه داد و با نوشتن رمانهايى چون: «خورشيد همچنان ميدمد» و «وداع با اسلحه»، و «زنگها براي كه به صدا در ميآيند؟»، «پیرمرد و دریا» به اوج افتخار رسيد. اكثر داستانهاي همينگوي با مرگ سر و كار دارد و قهرمانان آن، با مجاهدات زياد، بدون استثنا با مرگ گريبانگير خواهند شد. وي در بيشتر داستانهاي خود نتيجه ميگيرد كه انسان نبايد در كردار و رفتار خود حتي يك حركت برخلاف قانون انجام دهد چرا كه قانون، نقض ناكردني است. از سوي ديگر وي در برخي آثارش، ذوق ماجراجويى و لذت مغلوب كردن را عرضه ميكند كه هر دو سبك وي مورد تقليد نويسندگان قرار گرفت. وي در زمان حيات خود به شهرت و افتخار افسانهاي دست يافت و با دريافت جايزه نوبل ادبي در سال 1954میلادی به خاطر نگارش كتاب پيرمرد و دريا، از نفوذي گسترده در ميان نويسندگان برخوردار شد. همينگوي علاقه مفرطي به شكار داشت. در نهم ژوئيه 1961 میلادی در حالي كه مشغول تميزكردن تفنگ شكاريش بود، گلولهاي شليك شد و به زندگيش خاتمه داد. برخی حادثه مرگ وی را تصادفی و برخی به خاطر زمینه بیماری افسردگی در وی آن را خودکشی میدانند. گفتنی است در سال ۱۹۴۰، همینگوی مشکوک به همکاری نزدیک با «کا.گ.ب» (کمیته امنیت ملی شوروی) تحت نام مستعار «آرگو» بود. مأموران اف.بی.آی از این مقطع به بعد، از بخش اعظم زندگی او جاسوسی میکردند. برخی معتقدند این قضیه فشار روانی بیشتری را به همینگوی تحمیل میکرد که باعث تشدید افسردگیش شد؛ تا جایی که دست به خودکشی زد. داستان مشهوری هست از این قرار که روزی همینگوی با چندتن از نویسندگان شرطبندی میکند که یک داستان کوتاه را در شش کلمه بنویسد؛ داستانی که او سر میز و روی دستمال نوشت و تحویلشان داد این بود: «فروشی: کفشِ بچه؛ هرگز پوشیده نشده» و به این ترتیب شرط را برد! گفته میشود این داستان سرآغاز گونهای جدید از داستان کوتاه به نام «داستانهای ششکلمهای» شد.