نگاهی به نقاشی های سقاخانهای
جنبش سقاخانهای
کیمیا تهرانی
مکتب نقاشی
سقاخانهای جریانی هنری است که در دهه 40
در ایران شکل
گرفت. این گروه از هنرمندان به تلفیق نقاشی مدرن با نمادها و نقشهای ملی - مذهبی
پرداختند. تقابل میان مدرنیسم و سنت در دهههای 10 و 20 در ایران، در کنار سیاست
اوج گیری مدرنگرایی در زمینههای فرهنگی-هنری و واکنشهای روشنفکران مذهبی ضد غربگرایی
از عوامل زمینهساز پیدایش این مکتب بوده که تأثیر
شگرفی بر دگرگونیهای هنر نوگرای ایران و حتی نوآوریهای عرصه خوشنویسی از خود باقی
گذاشت. عناصر مورد علاقه این هنرمندان درها، قفلها و کلیدها، ضریحهای اماکن متبرکه
و سقاخانهها، نگینهای انگشتری، حرزها، کاسهها و شمایلهایی بودند که از دیرباز مورد
استفاده مردم جامعه سنتی بودهاند .
استفاده از خط و عناصر خوشنویسی، استفاده از عناصر نهفته در فرهنگ
شیعه که مشهورترین آنها نمادهای عاشوراست و به کارگیری دستمایههایی چون پنجه، علم،
ضریح، دخیل، پرچم و ترکیب این نمادهای انتزاعی،
جدای از فرم واقعی آنها، فضایی نوین را در این نوع مکتب پدید میآورد.
