خوش‌خلقي، عامل تحکيم خانواده
علي حسين زاده
خلق نيکو در منابع اسلامي، عامل بسيار
مؤثر در سازگاري و تحکيم بنياد خانواده معرفي شده است. در روايتي، شخصي به نام
حسين بن بشار واسطي مي‌گويد: نامه‌اي به امام رضاعليه‌السلام نوشتم و
در آن به حضرت عرضه داشتم: يکي از بستگانم براي خواستگاري نزد من آمده، ولي
بداخلاق است؛ چه کنم؟ حضرت در پاسخ فرمودند: اگر بداخلاق است، به او زن ندهيد. اين
فرمايش، بيان‌کننده نقش مهم حسن خلق در زندگي زناشويي است.
در اين جا، پس از روشن ساختن مفهوم حسن
خلق و بيان برخي از مصداق‌هاي آن، آثار آن را در سازگاري همسران پي مي‌گيريم.
مفهوم حسن خلق
خلق در لغت، به معناي کيفيتي نفساني است که افعال به آساني از
آن صادر مي‌شود. بعضي حسن را ضد قبح دانسته‌اند؛
بنابراين، حسن خلق، به معناي کيفيت نيکوي نفساني است که رفتارهاي پسنديده
بر اساس آن به سهولت صورت مي‌گيرد.
حد و مرز حسن خلق
از تعريف بالا روشن شد که حسن خلق، مفهومي کلي است و مصداق هاي
متعددي را در بر مي‌گيرد؛ ولي در منابع اسلامي به نمونه‌هايي از حسن خلق اشاره شده
است. در زير به سه مورد از رواياتي که مصداق‌هاي حسن خلق را بيان مي‌کند، نظر مي‌اندازيم:
پيامبر اکرم‌صلي‌الله‌عليه‌وآله
پس از آن که محبوب‌ترين مردم در پيشگاه خداوند متعال را خوش‌اخلاق‌ترين آنان معرفي
مي‌کنند، به بيان ويژگي آنان مي‌پردازند و مي‌فرمايند:
کساني از شما که بهترين اخلاق را دارند،
متواضعند، با ديگران الفت مي‌گيرند و مردم نيز با آن‌ها الفت مي‌گيرند، محبوب‌ترين
شما نزد خدايند.
نيز امام رضاعليه‌السلام در پاسخ مردي که از ايشان درباره محدوده حسن خلق پرسيده بود، فرمودند؛ حسن خلق اين است که آنچه دوست داري ديگران به تو دهند، تو نيز مثل آن را به ديگران بدهي.
...