
حسنی
احمدی
عیسی
ابن مریم و حواریون نشستهاند، عیسی مسیح نگاهی به جمع یاران میکند و میگوید: «من
خواهش و حاجتی دارم اگر قول میدهید که آن را بپذیرید آن را مطرح کنم؟» سکوت لحظهای
همه جا را فرا میگیرد. یکی از حواریون میگوید: «ای پیامبر خدا، هرچه امر کنی
اطاعت میکنیم.»
پیامبر
مهربانم از جا بر میخیزد و آب میآورد و به آرامی شروع به شستن پاهای یکایک
یارانش میکند. حواریون به هم نگاهی میکنند از چهرهایشان هویدا است که احساس
ناراحتی میکنند اما قول داده بودند که خواسته رسول ما را بدون هیچ کلامی بپذیرند
پس تسلیم شده و فقط به دستان مهربان عیسی چشم دوختهاند. عیسی بن مریم پای تک تک
یارانش را میشوید و تا از این کار فارغ میشود یکی از آنها با چهره خجالت زده میگوید:
«ای رسول خدا، تو معلم ما هستی، شایسته این بود که ما پاهای تو را میشستیم نه تو
پاهای ما را.» هر کدام از یاران کلام دوست خود را به نحوی تأیید میکنند...