
حسنی احمدی
مرد با عجله گام برمیداشت. میخواست زودتر خود را به محضر
حسنبنعلی برساند. مرد داخل شد و در کنار فرزند حبیبم نشست و با چهره غمناک گفت:
ای پسر رسول خدا مرا از دست دشمن ستمگر و ظالم نجات بده. دشمنی که نه به پیر
احترام میگذارد و نه به کودک رحم میکند.
حسنبنعلی دستش را بر شانههای مرد گذاشت و با آرامش
پرسید:
ـ دشمنت کیست که تو را از دست او نجات دهم؟
مرد سر به زیر انداخت و گفت:
ـ دشمن من فقر و تهیدستی است.
حسنبن علی لحظهای سکوت کرد و به فکر فرو رفت و بعد رو به خادم
کرد و گفت:
ـ آنچه موجود داریم حاضر کن.
خادم رفت و چند لحظه بعد با پنج هزار درهم برگشت و آن را در
مقابل حسن گذاشت. حسنبنعلی نگاهی به پولها و بعد مرد فقیر انداخت و پنج هزار
درهم را در دستان مرد گذاشت و گفت:
ـ ای برادر هر وقت این دشمن ستمگر و ظالم (فقر و تهیدستی)
به سراغت آمد ناراحت نباش و نزد ما بیا تا نجاتت دهیم.
زبان مرد از این همه سخاوت فرزند رسول ما بند آمده بود و
نمیدانست چگونه باید از این همه لطف و کرم تشکر کند.