آسیب‌های جسمی تنهایی
تنهایی شما را می‌کشد!
پژوهش‌ها نشان می‌دهند وقتی تنها هستید مغزتان می‌تواند نوراپی نفرین زیادی ترشح کند؛ هورمونی که برای سیگنال دهی طی واکنش جنگ یا گریز حیاتی است. تنهایی می‌تواند باعث شود احساس ترس کنید، مثلا شنیدن صدایی در راه‌پله‌ها. کنترل و مدیریت تعاملات ما با دیگران هم مقوله پیچیده‌ایست. همه ما به زمانی برای تنها بودن نیاز داریم اما کارشناسان عقیده دارند ما نیاز داریم با دیگران هم ارتباط‌ها و تعامل‌هایی داشته باشیم، ارتباط‌هایی عمیق و معنادار که ما را به رضایتی که از بدو خلقت به دنبالش بوده‌‌ایم برسانند.
در واقع احساس تنهایی غیر از آثار روانی، نشانه‌های جسمی هم دارد. در این فرصت به مهم‌ترین آن‌ها اشاره می‌کنیم.
هورمون استرس بالا می‌رود
احتمالا می‌دانید که بدن شما وقتی که استرس دارید، بیشتر کورتیزول ترشح می‌کند، پس تعجبی ندارد که وقتی با دیگران ارتباط خوبی برقرار کنید و استرس‌تان کاهش پیدا کند، کورتیزول نیز کمتر شود. مطالعات نشان می‌دهند آن‌هایی که عادت دارند در مورد مشکلات خود با دوستی درددل کنند و شکایت‌ها و غرولندهای‌شان را به زبان بیاورند، بعد از تخلیه احساسات منفی خود، احساس آرامش می‌کنند.
وقتی که ناراحتی‌های خود را در دل تلنبار نمی‌کنید و می‌توانید با دوست یا همکار خود حرف بزنید، استرس فیزیکی کمتری دارید. کورتیزول زیاد چیزی است که سیستم شما ممکن است نتواند تحمل کند، پس در مورد مسائل خود با یک دوست حرف بزنید؛ قبل از اینکه دردها در دل‌تان انباشته شوند و پریشان و مضطرب و افسرده شوید.
سیستم عصبی‌تان در حالت جنگ یا گریز قرار می‌گیرد و خوابیدن دشوار می‌شود
پژوهش‌ها نشان می‌دهند وقتی تنها هستید مغز می‌تواند نورپی نفرین زیادی ترشح کند؛ هورمونی که برای سیگنال دهی طی واکنش جنگ یا گریز حیاتی است. تنهایی می‌تواند باعث شود احساس ترس کنید، مثلا شنیدن صدایی در راه پله‌ها. وقتی بدن شما با فعال کردن واکنش جنگ یا گریز به استرس جواب می‌دهد، در انتهای روز خوابیدن برای‌تان سخت‌تر می‌شود.
ما اغلب وقتی استرس و اضطراب داریم با کنسل کردن برنامه‌های دورهمی و اجتماعی و گوشه‌گیر شدن، خودمان را تنها می‌کنیم و به نوراپی نفرین فرصت می‌دهیم بیشتر ترشح شود. وقتی استرس وجودتان را پر کرد سعی کنید از خانه خارج شوید و دوستی را ملاقات کنید یا در مکانی شلوغ مثل پارک قدم بزنید و استراحتی به مغزتان بدهید، در خانه ماندن شما وقتی که استرس دارید فقط زمانی به نفع‌تان است که برنامه مفیدی برای خود داشته باشید.
سلول‌های سفید خون افزایش یافته و موجب التهاب مزمن خواهد شد
هورمون کورتیزول با التهاب مبارزه می‌کند اما تنهایی با ایجاد واکنش بدن‌تان را وادار می‌کند نوراپی نفرین تولید کند که در واقع تولید سلول‌های سفید خون‌تان را افزایش داده و سیستم طبیعی دفاع بدن‌تان را بهم می‌ریزد.
دمای بدن پایین می‌آید؛ یعنی واقعا سردتان می‌شود
محققان هلندی در سال 2012 دریافتند حتی تصور نادیده گرفته شدن و تنها شدن هم کافیست تا دمای بدن فرد را پایین بیاورد! ضمنا همین آزمایشات نشان داد یادآوری خاطره تنها شدن هم می‌تواند به فرد احساس سرما بدهد. به زبان ساده‌تر، تنهایی باعث می‌شود سردتان شود. بنا بر تائید محققان، احساس سرمای ناشی از تنهایی هم با تصور و تجسم ارتباط‌های اجتماعی و هم با تعاملات واقعی با دیگران می‌تواند برطرف شود؛ درست مانند یک فنجان چای داغ در میان دستان شما!
مغز شما در فصل سرما نیاز به ازدواج پیدا می کند
درماه‌های پاییز و زمستان تمایل زیادی پیدا می‌کنیم از تنهایی دربیاییم . محققان حدس می‌زنند علت این تمایل، سرد شدن و زود تاریک شدن هواست که باعث می‌شود دوست داشته باشیم زمان بیشتری را در خانه‌ای که کسی منتظرمان هست، سپری کنیم. وقتی به‌صورت فیزیکی نزدیک کسی هستید مغزتان دوپامین ترشح می‌کند اما وقتی که تنهایید از این دوپامین محرومید. نبودن گرما می‌تواند به شما احساس سرما بدهد و نیاز شدید به بودن در کنار کسی را احساس کنید.
زودتر میمیرید
همانطور که در بالا خواندید، تنهایی می‌تواند همه گونه تاثیر منفی بر سلامتی بگذارد و باعث مرگ زودهنگام شود. این طبیعی است که به طور کلی وضعیت سلامت نه چندان خوب موجب طول عمر کمتری شود. تحقیقات نشان می‌دهد مردان متاهل دیرتر می‌میرند.
پس لازم است به طور کلی، اوقات تنهایی خود را معنادارتر کنید؛ با ازدواج، ورزش، کار و مشغله‌های شغلی و حفظ ارتباط‌های اجتماعی مفید، سلامتی و طول عمر خود را تضمین کنید.