
گردآوری و تنظیم:مریم سیادت
خدمات درمانی و دارو یکی از مشکلات لاینحل آمریکاست که شعار اصلی هر رئیس جمهور آن کشور و قسمت اصلی مناظرات انتخاباتی او را تشکیل میدهد و همچنان این مردم هستند که فدا میشوند. مردمی چون الک اسمیت:
۱ـ الک اسمیت ۲۶ ساله به خاطر اینکه پول کافی برای خرید انسولین نداشت مرد.
2ـ این جوان آمریکایی شغل داشت و مدیر یک رستوران بود و سالیانه ۳۵ هزار دلار (ماهیانه ۳ هزار دلار) درآمد داشت.
3ـ او اگر میخواست از بیمه استفاده کند باید ماهی ۴۵۰ دلار میداد و در ضمن باید تا ۷۵۰۰ دلار از خودش خرج میکرد و هزینه اول استفاده از بیمه در آمریکا که باید بیمهشونده خودش بپردازد و گاهی آنقدر بالا میرود که ترامپ در مناظرات ریاستجمهوری آن را به تمسخر گرفت و گفت بیمه حوادث در آمریکا فقط وقتی فایده دارد که تریلی از روی شما رد شود لذا او امکان بیمه شدن نداشت.
۴ـ اسمیت ماهیانه ۱۳۰۰ دلار خرج انسولین خود میکرد (نصف حقوق مدیر رستوران و مساوی ۱۰۰% حداقل حقوق در آمریکا)
۵ـ این جوان آمریکایی مجبور شد مقدار مصرف انسولین خود را کم کند تا بتواند ذخیره کند یا کار دیگر پیدا کند و به خاطر کاهش مصرف انسولین فوت کرد!
توجه ویژه: در ایران یک بیمار دیابتی فقط با تأیید پزشک ۱۰ سرنگ انسولین را مجموعا با قیمت ۳۵ هزار تومان تهیه میکند و بهطور متوسط ۵ سرنگ آن یعنی ۱۷ هزار تومان (حدود یک درصد حداقل حقوق) برای یک ماه او کافی است و اگر کم باشد و بخواهد آزاد بخرد هر سرنگ ۳۵ هزار تومان است که در بدترین حالت به دو یا سه سرنگ اضافی نیاز دارد (در بدترین حالت ۷ درصد حداقل حقوق هزینه میکند.)
فراموش نکنیم که اسمیت بالاتر از ۵۰ درصد آمریکاییها درآمد داشت.