اظهار مهر و قهر به همسر

علي حسين زاده

تعاليم اسلامي اظهار و بيان مهر و محبت را از يک سو و قهر و بي‌مهري را از سوي ديگر، به عنوان عاملي مؤثر در تربيت و اصلاح رفتار معرفي مي‌کند. رفتار همسر نيز گاه به گونه‌اي است که بايد تغيير کند و بدون اصلاح آن، آرامش و سازگاري از محيط خانواده رخت بر مي‌بندد؛ از اين رو در اين فراز از بحث، نخست آثار بيان مهر و سپس نتايج اظهار قهر را در روابط همسران پي مي‌گيريم:

آثار اظهار مهر

آشکار ساختن دوستي و محبت، نقش فوق‌العاده‌اي در تحکيم روابط انساني دارد. برخي بر اين گمانند که موضوع مهم در روابط انساني عموما و روابط همسران به طور ويژه، وجود علاقه قلبي است و بر اين اساس، به بيان و آشکار ساختن دوستي وقعي نمي‌نهند، حال آن‌که نفس ابراز علاقه اهميت معجزه‌آسايي دارد که در اين بخش، اين آثار را از بيان امامان معصوم‌^{عليهم‌السلام} دنبال مي‌کنيم:

اطمينان بخشي

هر چند محبوب از علاقه محب با خبر باشد، همواره اين دغدغه در او هست که آيا علاقه او به من کاسته نشده؟ آيا رفتار او از نوعي بي‌مهري و دل‌زدگي نشان ندارد؟ آيا فرد ديگري محبت او را به تصرف خود نياورده است؟ اين پرسش‌ها و پرسش‌هاي بي‌شمار ديگر بيانگر آن است که صرف محبت قلبي به همسر کافي نيست؛ بلکه لازم است اين عشق ظاهر شود تا با رفع ابهامات احتمالي، به علاقه همسر اطمينان حاصل شود؛ از اين رو در روايتي از امام صادق‌^{عليه‌السلام} آمده است: هرگاه يکي از برادران خود را دوست داري، پس به او اعلام کن (تا اطمينان قلبي پيدا کند) به درستي که ابراهيم‌ ^{عليه‌السلام} گفت: خدايا تو چگونه مردگان را زنده مي‌کني؟ خداوند فرمود: آيا تو ايمان نداري؟ ابراهيم ^{عليه‌السلام} گفت: چرا، ولي براي اطمينان قلبم چنين درخواستي دارم. بنابراين اطمينان قلبي، امري دلخواه است که آن را مي‌توان با اظهار مهر ايجاد کرد...