احتمال ابتلا به گناه، موجب کراهت شغل می‌شود

حضرت آیت‌الله مجتهدی تهرانی

شما می‌دانید که زرگری از جمله شغل‌ها و معاملاتی است که به سرعت ربا در آن پیدا می‌شود. مثلا در تبدیل طلا به طلا، اگر یک گرم اضافه‌تر شود، ربا تحقق می‌یابد. انسان در اشتغال به این حرفه، یکباره به چاله حرام‌خواری می‌افتد. البته اصل این شغل حرام نیست ولی چون ممکن است، انسان را به گناه بیندازد و گناه هم روح او را تخریب می‌کند؛ لذا شغل مکروهی است و از آن نهی شده است. به‌ عبارت‌ دیگر این شغل مخاطره دارد و بهتر است که از آن اجتناب شود.

ترغیب نسبت‌ به کشاورزی و زراعت

در روایات ما در مقابل این مطلب، نسبت‌ به بعضی از شغل‌ها نیز ترغیب و تشویق وجود دارد که در میان آن‌ها بیشترین ترغیب مربوط به «فلاحت و زراعت» است.

کشاورزی شغل انبیا است

هارون‌واسطی که از اصحاب امام صادق^{علیه السلام} به‌ حساب می‌آید، در این زمینه می‌گوید: از حضرت درباره کشاورزان سؤال کردم که ایشان در جواب فرمودند: «فَقَالَ هُمُ الزَّارِعُونَ كُنُوزُ اللَّهِ فِي أَرْضِهِ وَ مَا فِي الْأَعْمَالِ شَيْ‌ءٌ أَحَبَّ إِلَى اللَّهِ مِنَ الزِّرَاعَةِ وَ مَا بَعَثَ اللَّهُ نَبِيّاً إِلَّا زَارِعاً إِلَّا إِدْرِيسَ عَلیهِ‌السَّلامُ فَإِنَّهُ كَانَ خَيَّاطاً»؛ هیچ کاری نزد خداوند بهتر از کشاورزی نیست؛ هیچ پیغمبری نبود مگر آنکه زراعت می‌کرد جز حضرت ادریس^{علیه السلام} که خیاط بود. من این روایت را برای مقابله با روایت قبلی آوردم.

...