
محمدایمانی
1ـ دستمایه این نوشتار، «خطر برجامزدگی و در برجامماندگی» است. با وجود اهمیت برجام، موضوعاتی بسیار مهمتر از برجام در میان است که در سایه برجامزدگی (موافق ـ مخالف) تبدیل به مسائل فرعی و حاشیهای شده و اغلب مورد اهتمام نیستند. رهبر معظم انقلاب، بلافاصله پس از اعلام توافق (تیرماه 94) بارها در جلسات خصوصی و عمومی، انگشت تأکید بر این مهم گذاشتند که برجام را باید رصد کرد اما نباید در برجام متوقف ماند و مسائل اصولی و اصلی ـ از جمله اقتصاد مقاومتی، گسترش فرهنگ و روحیه انقلابی در کشور، پاسداری از فرهنگ عمومی و مقابله با تحرکات دشمن برای نفوذـ را فراموش کرد. این تذکرات بارها به ویژه با دولتمردان مطرح شد. رهنمود مشفقانه به دولتمردان و سایر مسئولین و نخبگان برخاسته از فرموده امیرمومنانعلیهالسلام است که «چهار چیز بر انحطاط دولتها دلالت میکند: ضایع کردن اصول، پرداختن به مسائل فرعی، پیشاهنگ کردن اهل رذیلت (اراذل) و عقب راندن اهل فضیلت (افاضل)».
2ـ درباره برجام بسیار قضاوت شده است؛ از ادعای فتحالفتوح بزرگ، پیروزی بزرگتر از فتح خرمشهر و پدیده معجزهگونی که حل عمده مشکلات، متوقف آن است، تا تعبیر شیرینی آدامسی، یا اسباب و مقدمه تهدید. شاید از یک جهت دیگر نیز بتوان برجام را بازشناسی کرد و آن خاصیت غفلتآفرین، اختلافبرانگیز، غبارافکن، غلطانداز و شبههافکن برجام است. این ویژگیها، از جمله اوصاف فتنه است. برجام، 17 ماه پس از اعلام و 11 ماه پس از اجرا به نقطهای رسیده که میتوان صفتی دیگر از فتنه را در آن بازشناسی کرد. امیرمؤمنان چند جا میفرمایند فتنه که شروع میشود زیبا و دلرباست اما چون ادبار میکند و میرود، زشتیهایش نمایان میشود. خوشگمانترین افراد به برجام هم امروز اذعان میکنند برجام، آن پدیده دلربا و مدهوشکنندهای که تصویرش میکردند نبوده، بلکه گویا حتی مکانیزم و چیدمان آن هم بر علیه ما عمل میکند و اسباب فشارها و تهدیدهای تازه است. بیگمان هرچه زمان بگذرد، انگیزه پنهان در پشت آرزوی غرب برای برجامیزاسیون بیشتر ایران آشکار خواهد شد؛ همان که از زبان بدمستهایی مانند جان ساورز رئیس وقت سرویس جاسوسیMI6 انگلیس، به خلع قدرت انقلابی ایران تعبیر میشد.
...