نغمه‌های روحانی
گرچه بار گنهم بُرده به تبعید مرا
باز با روی سیه یار پسندید مرا
با روی باز چنان بُرد در آغوش خودش
اصلا انگار گنه کار نمی‌دید مرا
چرخ‌ها را زده‌ام آمده‌ام خانه تو
خودمانی، کسی جز تو نفهمید مرا
بس که از بوی بد معصیتم بیزارند
یکی از لطف خود احوال، نپرسید مرا
نام رحمن و رحیم تو به من جرات داد
حال، دست خودتان هست نبخشید مرا
...