حامی خورشید

یاسر مسافر

خبر پیک اجل مادر کوثر شده بود

صحبت از رفتن غمخوار پیمبر شده بود

مالک‌الموت برایش پرو بال آورده

مادر حضرت صدیقه، کبوتر شده بود

وقف اسلام شد و وقف خدا و قرآن

عاشقانه چقدر حامی رهبر شده بود

اصلا از برکت او هست اگر اسلام است

این‌چنین بود که او از همه برتر شده بود

تا چه حد است مقامش که کنار زهرا

نام او وارد ادعیه دفتر شده بود؟

بار بست همدم و دلدار پیمبر حالا

نوبت ام‌ابیهایی دختر شده بود

دختری ماند از او، دختری هم‌چون خود او

دختری که سپر و حامی همسر شده بود

چقدر غصه کج راهی مردم را خورد

چقدر آه شد و دیده او تر شده بود

علت بوی خوش شهر مدینه از اوست

عود آتش زده اند، شهر معطر شده بود

دختری ماند از او دختری هم‌چون خود او

زینبی که همه عمر وقف برادر شده بود

عزت و هیبت او هیمنه دشمن ریخت

خطبه خواند، کوفه و می‌دید که حیدر شده بود

یک تنه خود یه سپاه است، بترسد دشمن

چه کسی گفت که او لحظه‌ای مضطر شده بود

به کجا ختم شد این شعر چرا این‌گونه؟

قافیه‌ها همگی مادر و دختر شده بود

********

در غروب بانوی عالم ‌تاب

با تلخیص محمد مبشری

سخن از بانوی دین است که نورش یکتاست

روشنی‌اش به جهان روشنی بی‌همتاست

مدح او را نتوان گفت ز بس که والاست

هر چه گوییم فقط عرض ارادت از ماست

مادر اسلام و همان مام تمام دنیاست

همه نور وجودش ز وجود زهراست

هر چه دارد همه در راه حبیبش داده

یار بیمار که هستی به طبیبش داده

ثروتش را که به مولای عالم غریبش داده

حق بر او لایحه دل‌خوش سیبش داده

عطر زهرا و حسین و حسن از حضرت اوست

به چه پاداش کرم، نزد کریمان نیکوست

او که خود در همه ایام بماند بر جا

رفت تا دلبر خوش نام بماند بر جا

رفت و از او غم و آلام بماند بر جا

سوخت چون شمع که اسلام بماند بر جا

دین که آسوده شده حاصل فرسودن اوست

لحظه دادن جان، لحظه آسودن اوست

انبیا در ره دین گر‌چه نتیجه دارند

هر چه دارند ز ایثار خدیجه دارند

حال بینید چرا هم‌چو گلی پژمرده

حاصل غربت یار است اگر افسرده

رنج بسیار به همراه پیمبر برده

بس گرفتند بر او جمله زن‌ها خورده

که تو از چه شده‌ای همسر این مرد یتیم

غافل از این دلش بود پی عشق قدیم

عاقبت در ره دلدار فدا شد جانش

با دل زخمی و خون‌بار فدا شد جانش

بعد از او فاطمه بر یار، فدا شد جانش

وای بین در و دیوار، فدا شد جانش

مادر فاطمه در راه پیمبر جان داد

دخترش نیز در راه حیدر جان داد

**********

بانوی نور و یقین

محمد میرزایی‌بازرگانی

گاه تنها یک نفر هم یار دین باشد بس است

یک نفر بانوى سرشار از یقین باشد، بس است

مال و ثروت هرچه هم باشد فداى راه دوست

هم نشین رحمه‌للعالمین باشد بس است

در نگاه شوم مردم بدترین باشد، ولى

در دل پیغمبر خود بهترین باشد بس است

دیگران هم همسر پیغمبرند اما فقط

مادر زهرا که أم‌المؤمنین باشد بس است

دخترش زهرا کجا و دختران این و آن

حاصل عمرش اگر تنها همین باشد بس است

دختر او مادرى کرده براى شیعیان

مادرى مثل خدیجه در زمین باشد بس است

ما کجا و مدح او گفتن معاذالله، نه

نام ما تنهاى گداى خوشه چین باشد بس است

واژه هاى گنگ و بى‌معنا چه مى‌فهمند از او

انتهاى شعر باید نقطه چین باشد، بس است