کیمیا تهرانی
عکاسی از طبیعت بیجان،
به ثبت تصویر از اشیاء و عناصر بیجان مثل شعله شمع، دود، گلها، غذا، سنگ، کتاب، جواهرات، لوازمالتحریر، میوهها و سایر اشیا محیط پیرامون میپردازد. عکاسی از
اجسام بیجان در حقیقت جزو سبکهای مشکل عکاسی محسوب میشود، عکاسان این سبک باید توانایی نورسنجی دقیق را داشته و از
ذوق ترکیببندی بالایی برخوردار باشند. هدف اصلی در عکاسی طبیعت بیجان، بیان ایده و مفهومی خاص، به سادهترین و روشنترین
شکل ممکن است.
در عکاسی طبیعت خاموش، این عکاس است که عناصر صحنه را میسازد، و با توجه
به این نکته، همانقدر که این سبک عکاسی به دلیل حساسیت چیدمان، سخت است، به دلیل آزاد
بودن عکاس در تعیین ساختار تصویر، آسان است.
انتخاب اجسامی که تفاوت رنگی زیادی با یکدیگر دارند نیز به دلیل کنتراست
(تضاد) رنگی بالا، بر اثرگذاری بیشتر تصاویر گرفته شده در این سبک میافزاید. عکاس باید به گونهای کادربندی کند تا تصویر
محدود گردد و توجه بیننده به سمت سوژه اصلی هدایت شود.
وجه تمایز اصلی این سبک با سایر سبکها، در حقیقت به چیدمان صحنه عکس مربوط است؛
چیدمان در حقیقت همان چیدن صحنه عکس و ساختن صحنه است؛ در این سبک، عکاسان در
حقیقت بیشتر عناصر عکس را میسازند تا اینکه صرفا سرگرم عکاسی باشند.




