بزم ایزد

جواد حیدری و رضا رسول زاده

سفره باز است، بیایید، غذا آماده است

هر کجا صحبت توبه است، خدا آماده است

شهر را با خبر از سفره احسان سازید

آن کریمی که کشد ناز گدا، آماده است

خوب یا بد همه آیید که دعوت شده‌ایم

که در این بزم برای همه، جا آماده است

قبل از آنی که دهان باز کند هر بیمار

پیش رویش همه اسباب دوا آماده است

پَر پروازی عنایت شده، بالی بزنیم

اهل عصیان به کجایید؟ هوا آماده است

چه شود این سحر جمعه بگوید زهرا:

که برات سفر کرب و بلا آماده است

********

به مناسبت روز بزرگداشت ملاصدرا

صنع کیمیاگر

داماد ملاصدرا؛ فیاض لاهیجی

سنگی به تازه، دست سپهرم به شیشه زد

کز وی تمام روی زمین، شیشه پاره‌هاست

دل بارها شکست مرا از فلک، ولی

این دل شکستگی ست که سربارِ بارهاست

برجانم از مصیبت استاد من رسید

دردی که بر دل علی‌^{علیه‌السلام} از فقد مصطفاست

خالی نبودم ار چه دمی از مصیبتی

آن‌ها جدا و این غم دندان‌شکن جداست

استاد من که هم أب و هم رب معنوی است

تا حشر اگر پرستش خاکش کنم رواست

طبعم که خاک تیره جهل و غرور بود

از صنع کیمیا‌گرش این زمان طلاست

********

به مناسبت روز مقاومت و پایداری

پدر من

سعید بیابانکی

دور تا دور حوض خانه ما

پوکه‌های گلوله گل داده است

پوکه‌های گلوله را آری

پدر از آسمان فرستاده است

عید آن سال، حوض خانه ما

گل نداد و گلوله باران شد

پدرم رفت و بعد هشت بهار

پوکه‌های گلوله گلدان شد

پدرم تکه تکه هر چه که داشت

رفت همراه با عصاهایش

سال پنجاه و هفت چشمانش

سال هفتاد و پنج پاهایش

پدرم کنج جانماز خودش

بی‌نیاز از تمام خواهش‌ها

سندی بود و بایگانی شد

کنج بنیاد حفظ ارزش‌ها

روی این تخت رنگ و رو رفته

پدرم کوه بردباری بود

پدر مرد من به تنهایی

ادبیات پایداری بود

*****

حرف حساب

علی فردوسی

آفتاب پشت ابر نمي‌ماند

به چشم بي‌رمق غزه خواب را بستند

چنان‌که بر لب بي‌تاب آب را بستند

چه رفته بر سر وجدان روزگار، که باز

نخوانده قصه حق را، کتاب را بستند

به مشت‌هاي گره کرده از گلوی شعار

هنوز باز نکرده طناب را بستند

لبي گشوده نشد جز به آه و آن را هم

زیاده تا نکنندش صواب را، بستند

به حکم منطق زور و به رسم استبداد

دهان خسته حرف حساب را بستند

خوشا به کام شهادت رسیده مردانی

که بر محاسن از خون خضاب را بستند

حقیقت است؛ مگر پشت ابر مي‌ماند؟

گرفتم اين‌که دو شب آفتاب را بستند