کاشت ناخن پرماجرا

مهناز کرمی

ـ ای وای عمه تو رو خدا دستمو ول کن، جیگرم اومد تو دهنم! آخ، به خدا انگشتام زخم شد...

جیغ می‌زدم و التماس می‌کردم. عمه همچنان محکم دستم را در دستانش گرفته و با سوهان ناخن به جان انگشتانم افتاده بود. انگار کافر مسلمان می‌کرد! ضعف بدی داشتم عمه نگاهی به صورت بی‌حالم می‌اندازد:

ـ‌ چته انقدر جیغ جیغ می‌کنی؟! چقدر نازک نارنجی شدی نرگس اصلا از این ادا و اطوارات خوشم نمیاد! حالا یه دقیقه زبون به دهن بگیر، الان تموم می‌شه! چه بی‌طاقت! وای وای چه زوری هم داشت عمه، مگه می‌شد خودم را از دستش رها کنم. مثل بختک روی دستم افتاده بود و با قدرت سوهان را روی انگشتان بخت برگشته‌ام می‌کشید.

تازه ناراضی هم بود وبه من می‌گفت نازک نارنجی!

آره من لوسم، نازک نارنجی‌ام، ولم کن بزار برم عمه تکانی به خود می‌دهد و دستم را بیشتر زیر پاهایش می‌تپاند:

ـ‌ راستی نرگس، فرنگیس رو می‌شناسی؟ همون که یک کم تپله!

می‌دانستم عمه با گفتن این حرف‌ها می‌خواهد سر منو گرم کند تا راحت‌تر به کارش برسد! اشک در چشمانم حلقه زده بود و از خدا می‌خواستم قدرتی به من بدهد که بتوانم از دستش فرار کنم. با حرص می‌گویم:

ـ نه، نمی‌شناسم.

فرنگیس دیگر کی بود که عمه در این گیر و دار مشخصاتش را به من می‌داد.اصلا به من چه که فرنگیس کیه!

عمه نگاه عاقل اندر سفیه‌اش را به صورتم می‌دوزد:

ـ‌ یادت نیومد کیو می‌گم؟! وای که تو چقدر کند‌ ذهنی نرگس؟! یه کم به ذهنم فشار می‌آورم، یادم می‌آید که چه کسی را می‌گوید. از لجم خودم را به آن راه می‌زنم تا بیشتر حرص بخورد! همچنین می‌گفت یه کم تپله که انگار سه چهار کیلو اضافه وزن داشت. فرنگیس دوست عمه در آرایشگاهی بود که در آن‌جا برای یادگیری کاشت ناخن رفته بود. فرنگیس که عمه از آن یاد می‌کرد، یک مترو پنجاه سانت قدش بود و وزنش هم حدود نود کیلو! تقریبا کروی شکل! عمه، بی‌حوصله رو به من می‌کند:

ـ حالا ولش کن، فرنگیس می‌گفت برای خواهر‌زاده‌اش که هم‌سن تو هست، ناخن کاشت، طفلی آخ هم نگفت. موندم تو چرا انقدر کولی‌بازی در میاری من کولی‌بازی درمی‌آورم! گوشت بغل ناخن‌هایم را با آن سوهان کوفتی‌اش کنده بود و بعد آن‌وقت به من می‌گفت، کولی!

یک هفته بیشتر نیست که برای یادگیری کاشت ناخن رفته آن‌وقت با این استعداد نداشته‌اش فکر می‌کرد نفر اول ناخن‌کارهای دنیا شده! کم مانده از دست مادر سرم را به دیوار بکوبم! حالا خریدش واجب بود یا من بدبخت که به دست این سفاک سپرده و رفته بود!

با شنیدن صدای کلید در قفل خانه سر ذوق می‌آیم خدا مادر را به موقع رسانده بود تکانی به خود می‌دهم:

ـ عمه ولم کن برم درو باز کنم، فکرکنم مامان کلید رو با خودش نبرده.

عمه دست از کار می‌کشد:

ـ تو واقعا نشنیدی که مامانت درو با کلید باز کرد؟ دندان‌هایم را روی هم می‌فشارم:

ـ نه، نشنیدم! عمه حالم خوب نیست، کارو تعطیل کن بذار بعدا که حالم بهتر شد قول می‌دم مثل بچه آدم بشینم، صدام هم در نیاد تا با خیال راحت کارتو انجام بدی، خوبه؟!

عمه دستم را رها می‌کند واز جایش بلند می‌شود:

ـ پاشو بابا، کشتی منو! از اون‌وقت تا حالا اگه انقدر دست و پا نمی‌زدی و می‌ذاشتی من کارمو انجام بدم تا حالا کار ناخنت تموم شده بود!

نگاهی به انگشتانم می‌اندازم. تاول ‌زده و قرمز شده چنان زوق زوق می‌کرد و می‌سوخت که د لم ریش می‌شد! مادر با کوله‌باری از خرید وارد پذیرایی می‌شود.

عمه با دیدن مادر نگاهش را به او خیره می‌کند:

ـ مینا اینم دختره تو تربیت کردی؟ منو کشت آخرشم نذاشت کارمو انجام بدم!

مادر نگاه اخم آلودش را به صورتم می‌دوزد:

ـ وا، نرگس مگه بچه شدی؟! خوب یه دقیقه آروم می‌نشستی عمه‌ات بتونه کارشو انجام بده!

و بی‌آنکه منتظر جوابم بماند به آشپزخانه می‌رود خوشم می‌آمد که هیچ‌کس در هیچ موردی نظر مرا نمی‌خواست! فقط حرفشان را می‌زدند و می‌رفتند! پشت سر مادر وارد آشپزخانه می‌شوم. دستانم را به سمتش دراز می‌کنم:

ـ بفرما دست پخت خواهر‌شوهر هنرمندت رو نگاه کن!

مادر نیم نگاهی به دستانم می‌اندازد با دیدن انگشتانم با دست روی صورتش می‌کوبد:

ـ ای وای، خدا مرگم بده، دستت چرا این‌جوری شده با حرص دستانم را می‌اندازم:

ـ اونوقت جیغ بکش و بگو چرا نذاشتی عمه‌ات کارشو انجام بده، عمه فقط مونده بود، جفت دستامو از کتف در بیاره!

مادر لب ور می‌چیند وآرام زمزمه می‌کند:

ـ یکی نیست بهش بگه وقتی کار بلند نیستی چه اصراری به انجام دادنش داری پدر تو درآورده که ...

نمی‌شه هم بهش حرف بزنیم، ماشاءالله آدمو درسته قورت می‌ده!

مادر یک ریز می‌گفت و روی دستش می‌کوبید.

با دیدن عمه تو درگاهی آشپزخانه، مادر لبخندی می‌زند.

ـ ملوک جان به نظرت بهتر نیست یه کم بیشتر آموزش ببینی بعد تمرین کنی؟!

عمه لب ور می‌چیند و پا می‌کوبد:

ـ نرگس‌خانم حالا مگه چی شده انقدر شلوغش کردی اصلا نمی‌خوام!

خودش را به اتاق می‌رساند و بعد از دقایقی چادر به سر آماده رفتن می‌شود. مادر که هول کرده بود به سمتش می‌رود:

ـ ما که چیزی نگفتیم ملوک، کجا واسه خودت چادر چاقچور کردی عمه نیم نگاهی به مادر می‌اندازد:

ـ می‌خوام برم به جهنم، دیگه هم بر نمی‌گردم!

از خانه خارج می‌شود و در را محکم می‌بندد. بعد از رفتنش مادر لبش را به دندان می‌گیرد:

ـ‌ ببین با این سن و سالش چیکار کنه؟! اصلا تمام این بدبختی‌ها زیر سر منه، بابات بیچاره گفت ملوک و چه به آرایشگاه رفتن و ناخن کاشتن! من احمق اصرار کردم. علی خواهرشو می‌شناخت که نمی‌ذاشت بره آرایشگاه.

رو به مادر می‌کنم:

ـ حالا کجا رفت؟!

مادر دستانش را در هوا تکان می‌دهد:

ـ من چه می‌دونم، حتما خونه زری.

مادر هر چه با شماره همراهش تماس می‌گرفت جواب نمی‌داد.

بعد از ساعتی از رفتن عمه، صدای زنگ خانه بلند می‌شود. به سمت آیفون می‌روم:

ـ‌ کیه؟!

صدای عمه زری به گوشم می‌رسد:

ـ‌ باز کن، منم.

دکمه را فشار می‌دهم و به مادر که خیره نگاهم می‌کند رو می‌کنم:

ـ بدبخت شدیم، رفته عمه زری رو با خودش آورده واسه دعوا، خدا به دادمون برسه!

مادر که هول کرده، آب دهانش را فرو می‌دهد:

ـ‌ چه دعوایی؟! مگه ما چیکار کردیم؟! نه بابا، زری از این اخلاقا نداره...

هنوز دلداری‌های مادر به خودش تمام نشده که عمه زری وعمه ملوک وارد پذیرایی می‌شوند. من و مادر نگاهشان می‌کنیم:

ـ‌ سلام، خوش اومدین.

عمه زری پشت چشمی نازک می‌کند:

ـ‌ چی چی رو خوش اومدین! اصلا ازت توقع نداشتم با خواهر تنها و بی‌دفاعم این‌جوری رفتار کنید!

عمه ملوک چنان قیافه مظلومی به خود گرفته بود که اشک آدم را در می‌آورد!

با شنیدن حرف‌های عمه زری نیشم باز می‌شود و خنده زیر زیرکی می‌کنم، خواهر تنها و بی‌دفاع!

خود عمه ملوک کار چند نفربر و مسلسل و آرپی‌جی زن را هم‌زمان با هم انجام می‌داد این عمه ملوکی که عمه زری می‌گفت برایم ناآشنا بود!

مادر به عمه|‌هایم تعارف می‌کند که بنشینند عمه ملوک صورتش را به سمت عمه زری می‌گیرد، عمه زری با باز و بستن پلک‌هایش به او اجازه نشستن می‌دهد!

در مواقع دیگر ما پشت و پناه عمه ملوک بودیم و این‌جا خانه امیدش بود! حالا با یک اتفاق ساده لشگرکشی راه انداخته بودند.

مادر به آشپزخانه می‌رود و با دو لیوان شربت به پذیرایی برمی‌گردد:

ـ حالا بفرمایید یه گلویی تازه کنید. چیزی نشده که زری‌خانم. من به ملوک گفتم بهتره که یک کم بیشتر آموزش ببینه بعد شروع به کار کنه.

عمه زری لیوان شربتش را به دهان نزدیک می‌کند و تا نصفه آن را یک نفس هورت می‌کشد:

ـ ببین میناجون، ملوک خودش عاقله! حتما به این نتیجه رسیده که آموزشش کامله که خواسته برای نرگس ناخن بکاره!

باز هم با شنیدن حرف‌های عمه زری نیشم باز می‌شود او پیش خودش چه فکری کرده بود که عمه ملوک را دانای کل می‌دانست. اگه عمه انقدر همه چیز تمام بود که چرا عمه زری نمی‌توانست برای چند ساعت او را در خانه‌اش نگه دارد! عمه ملوک خواهرش بود، اما به غیر از شام یا نهاری که ما را دعوت می‌کرد تا حالا ندیده بودم که تنها به خانه‌شان برود! و حالا عمه زری پشت سر هم مادر را محکوم می‌کرد!

عمه ملوک داخل مبل فرو رفته بود و پیروزمندانه به صحنه نگاه می‌کرد. عمه زری همچنان سخنرانی می‌کرد با حرص به اتاق عمه می‌روم و وسایلش را می‌آورم و روی میز پذیرایی می‌گذارم:

ـ خب عمه زری بفرمایید، اینم وسایل کار عمه ملوک! خودتو آماده کن تا عمه رو دست‌های شما تمرین کنه!

مادر دندان‌قروچه‌ای می‌رود:

ـ وا، نرگس این کارا چیه داری می‌کنی، زشته!

نیش‌خندی می‌زنم:

ـ‌ کجای کار من زشته، مگه عمه زری نمی‌گه عمه ملوک تو کارش ماهر و حرفه‌ایه، عمه شربتتو بخور تا عمه ملوک کارشو شروع کنه!

عمه زری که رنگش پریده، من من‌کنان رو به من می‌کند:

ـ آخه نرگس‌جون، من الان آمادگشیو ندارم کاش از قبل می‌گفتی تا خودمو آماده کنم!

الان دیگه وقت آن رسیده بود که به حرفشان عمل کنند! هر چه مادر چشم‌غره رفت و لبش را می‌گزید خودم را به آن راه زدم و بی‌تفاوت ایستادم:

ـ خب عمه ملوک منم کمکت می‌کنم که زودتر کارو انجام بدیم، موافقی؟!

عمه زری که در حال قبض روح بود آب دهانش را به سختی فرو می‌دهد:

ـ نرگس‌جون قربونت بشم، من امشب مهمون دارم باید زود برگردم خونه!

عمه ملوک با دست سقلمه‌ای به عمه زری می‌زند:

ـ تو کجا مهمون داری زری؟! الان که اومدم خونتون کف زمین ولو شده بودی داشتی تخمه می‌شکستی؟

عمه زری که کم آورده، شروع به باد زدن خودش می‌کند و با چشمانی که از حدقه بیرون زده بود به عمه ملوک خیره می‌شود:

ـ ملوک مگه قرار نیست محسن و خانمش بیان خونمون؟!

عمه ملوک اوفی می‌گوید:

ـ همچین می‌گه مهمون داریم که فکر کردم چهل تا مهمون داره محسن و زنش که 24 ساعته اونجان. به نظرم تو و شوهرت مهمون اونایید، نه اونا! عمه زری براق می‌شود:

ـ چی داری واسه خودت می‌گی؟! کی محسن بیچاره اومده خونه ما که این‌جوری می‌گی؟! خوشت میاد که همش حرف در بیاری ملوک!

عمه ملوک دستش را روی آن یکی دستش می‌کوبد:

ـ آخی‌، محسن بیچاره! دیگه به من نگو که زری‌‌خانم، محسن و زنش که همش اونجان، با اون زن افاده‌ایش‌. عمه زری با دست روی گونه‌اش می‌کوبد:

ـ اوا، ملوک‌؟! تو چقدر دورو بودی من نمی‌دونم‌. جلوی روی عروسم قربون صدقه‌اش می‌ری می‌گی یه عروس تو دنیاس اونم زن محسنه، حالا پشت سرش می گی افاده‌ای‌!

عمه ملوک از جایش بلند می‌شود و سرش را به سمت عمه زری می‌کند‌:

ـ من دورو‌ام یا تو که جلوی مینا خود‌شیرینی می‌کنی، پشت سرش می‌گی، وای ملوک چی می‌کشی از دست این مینای غرغرو...

من و مادر با چشمانی گرد شده‌، نگاهی به هم می‌اندازیم مثل این‌که این قصه ناخن کاشتن سر دراز داشت و حرف‌های ناگفته‌ای را رو می‌کرد.

مادر نیشگون ریزی از بازویم می‌گیرد وآرام زمزمه می‌کند:

ـ ذلیل مرده همینو می‌خواستی‌؟! الان این‌جا جنگشون بگیره کی می‌خواد اینا رو از هم جدا کنه، ها‌؟!

مگه من می‌تونم حریف این دو تا بشم آخه‌:

لبخندی تحویل مادر می‌دهم‌:

ـ من که کاری نکردم، فقط بخش کوچیکی از وظایفم رو به عهده عمه زری گذاشتم‌، همین! می‌بینی که چه جوری رازهای سر به مهر‌شون رو دارن بر‌ ملا می‌کنن.

عمه زری بغض می‌کند و لب ور می‌چیند:

ـ من پاشم برم تا ملوک بیشتر از این بارم نکرده. عمه ملوک نگاهی به من و مادر می‌اندازد‌. از جایم بلند می‌شوم و به سمت عمه می‌روم. دستانم را به طرفش دراز می‌کنم. عمه با دیدن انگشتان زخم و تاول زده‌ام دستش را جلوی دهانش می‌گیرد و جیغ کوتاهی می‌کشد:

ـ‌ ای وای نرگس‌، چرا انگشتات این‌جوری شده‌!

لبخندی می‌زنم‌:

ـ دختر خوبی نبودم، مامانم داغم کرده‌! خب عمه‌، شما دو ساعته افتادی رو دستم داری با سوهان خراششون می‌دی‌، منم هر چی می‌گم دستم‌ می‌سوزه‌،‌ شما می‌گی چقدر نازک نارنجی هستی‌! عمه خجالت‌زده نگاهم می‌کند:

ـ خدا منو بکشه‌، پس چرا زودتر نگفتی‌. اصلا فکر نمی‌کردم انگشتات این‌جوری زخم شده باشه!

عمه بغض می‌کند ومرا در آغوش می‌گیرد. فقط امیدوارم خود عمه به این نتیجه برسد که هر کسی را بهر کاری ساخته‌اند و او فاقد این استعداد است!